Image By: Eva Rooijers

Hangjongeren zorgen voor veel overlast in De Baarsjes. Het stadsdeel laat het er niet bij zitten en zet grof geschut in: ’de mosquito’. Dit apparaat zendt een hoog geluid uit en moet hangjongeren van het Columbusplein verdrijven. Ook zijn er twee extra straatcoaches actief en jeugdhonk Highschool is gesloten. Kortom: in De Baarsjes struikel je over de hangjongeren. NAP nam polshoogte.

Amsterdam – Een uitgebrande invalidenwagen staat op de Postjesweg, op de grens van stadsdeel De Baarsjes en Slotervaart. De bekleding is verkoold, van de motorkap is niet meer over dan een zwart geblakerd gat. De geur van verbrand plastic hangt nog in de lucht.

Verderop, richting het Columbusplein, wijzen bordjes bewoners erop dat het verboden is om te blowen of alcohol te gebruiken. Het alarm van een geparkeerde auto piept onophoudelijk.

Image By: Eva Rooijers

Maar om elf uur ’s avonds zijn alle bankjes op het plein leeg, het basketbalveld ligt er verlaten bij. Niets verraadt de aanwezigheid van een mosquito, ook geen hoge pieptoon. Een ouder echtpaar dat aan het Columbusplein woont, wandelt over straat. “Daar hangen ze”. De vrouw wijst naar een paal aan de rand van het plein. “Ik weet niet of de mosquito’s aan staan.” De man, met hangsnor en klompen, knikt. “Ik kan niet zeggen of er nu meer of minder hangjongeren zijn. Dat zal ook wel komen omdat het niet lekker warm is. Ik vind het ook niet echt prettig om nu mijn auto te gaan wassen.”

Twee jongens lopen voorbij met een scooter aan de hand. “Wij horen ook niets. Die dingen worden volgens mij pas aangezet als het zonnetje gaat schijnen. Nu is het toch veel te koud om hier rond te hangen.”

Een half uur later zijn er nog steeds geen hangjongeren te bespeuren. Binnen een straal van honderd meter bevinden zich twee andere pleinen zonder mosquito. Maar ook op deze pleinen tussen de Vasco Da Gamastraat en de Balboastraat is geen teken van leven. Alleen een buurtbewoner die zijn hond uitlaat. Zelfs tijdens een fietstocht kriskras door de Baarsjes laat geen hangjongeren zich zien. Ook de straatcoaches die hangjongeren in de gaten moeten houden, zijn nergens te bekennen.

In sportcafé VakWest aan de Balboastraat ziet het er warm en behaaglijk uit. Vanaf de bar heb je goed zicht op het plein. Op drie stamgasten na is het leeg. “Ik weet niet waar de jongeren uithangen”, zegt eigenaresse mevrouw Prins terwijl ze een biertje tapt. “Er zijn hier alleen hangouderen”, grapt één van de mannen. Er wordt hard gelachen. Prins: “Ik heb eigenlijk nooit last van die jonge lui. In de zomer voetballen ze hier wel tot laat op het pleintje maar dan ben je toch nog geen hangjongere.”

Over de straatcoaches is ze niet erg enthousiast. “Ze fietsen alleen maar rondjes.” “Ik heb ze nog nooit wat zien doen. Ze praten niet eens met die jongens”, valt één van de stamgasten haar bij. “En ik kan het weten want ik kom hier elke dag.” Straatcoaches worden al twee jaar ingezet in De Baarsjes. “In de zomer staan ze hier door het raam naar voetbal te kijken. Maar in de winter zie ik ze minder”, zegt Prins terwijl ze voor de twintigste keer haar schoonmaakdoekje over de biertap haalt.

De gasten praten door over jongerencentrum Highschool, dat op 27 januari door de politie is gesloten. Bij een inval zijn wapens gevonden, en er werd regelmatig in drugs gehandeld. “Een man die hier tegenover woont, klaagde laatst over de sluiting van het jeugdhonk. Hij maakt zich zorgen. Want waar gaan die jongeren nu naar toe?” Vanavond in ieder geval niet naar het Columbusplein. Daar is het om één uur ’s nachts nog steeds uitgestorven.

Image by: Kristel van Teeffelen

In stadsdeel Oud-Zuid hangen sinds twee weken borden met daarop: gebied beveiligd met DNA-spray. Wat betekent dat?

Amterdam –Een DNA-spray-installatie hangt in winkels bij de deur of boven een kluis. Als er een overval plaatsvindt, sproeit de installatie een voor het oog onzichtbare nevel over de overvaller heen. Het is alleen met een UV-lamp te zien en bevat een code die voor elke winkel uniek is. Zo kan de DNA-spray die op een verdachte gevonden wordt, door een database gekoppeld worden aan een winkel – en daarmee aan een overval. De DNA-spray in de winkels in Oud-Zuid is een maatregel van het stadsdeel, de gemeente Amsterdam, de politie en de ondernemingsvereniging voor midden- en kleinbedrijf (MKB) Amsterdam, met de bedoeling om het aantal winkelovervallen terug te dringen.

De oranje waarschuwingsborden met daarop ‘gebied beveiligd met DNA-spray’, hangen in tien winkelgebieden in Oud-Zuid: de Ceintuurbaan, de Van Woustraat, de Ferdinand Bolstraat, de Albert Cuyp, het Olympiaplein, de Amstelveenseweg, het Hoofddorpplein, de Zeilstraat, de PC Hooftstraat, de Beethovenstraat en de Cornelis Schuytstraat. “In die gebieden hebben een aantal winkels een spray-installatie,” zegt Chris van der Kroon, woordvoerder van stadsdeel Oud-Zuid. “Hoeveel en welke winkels dat precies zijn, houden we geheim. De borden moeten overvallers vooral afschrikken en daarmee een preventieve werking hebben.”

Ook de politie gelooft in de preventieve werking van het project met DNA-spray. “Als je als overvaller weet dat het mogelijk is dat je besproeid wordt, voer je de overval misschien niet uit,” aldus een woordvoerder.

De preventieve werking van de spray heeft zich in Rotterdam al bewezen. Daar wordt sinds begin 2009 gebruik gemaakt van spray-installaties in winkels. “Op de locaties waar de DNA-spray in gebruik is, zijn geen overvallen meer gepleegd,” zegt een woordvoerder van politie Rotterdam-Rijnmond. “Dit terwijl dat eerder wel gebeurde in die gebieden.” Wel benadrukt hij dat de DNA-spray onderdeel is van een groter aantal maatregelen. “Er hangen in de winkelgebieden ook camera’s boven straten en bij winkels, en veel ondernemers hebben een overvalknop.

Als een overval wel plaatsvindt, kan de DNA-spray helpen bij het opsporen van de dader. “Vlak na een overval houden wij vaak mensen aan op basis van het signalement,” aldus de woordvoerder van de politie Amsterdam-Amstelland. “Als we nu weten dat er gesprayd is, kunnen we meteen een UV-lamp op de verdachte richten en dan weten we of hij iets met de overval te maken heeft.” De spray blijft volgens de politie zeker een week zichtbaar. “Het is er niet helemaal af te wassen, omdat het ook in de poriën en plooien van de huid gaat zitten.”

Oud-Zuid is het eerste stadsdeel waar DNA-spray gebruikt wordt. Over een half jaar wordt bekeken of het de gewenste uitwerking heeft en het ook in de rest van de stad in gebruik wordt genomen. Een woordvoerder van de gemeente Amsterdam laat weten dat dan pas bekend wordt wat de kosten van het project zijn. “De proef wordt nu geheel betaald door het stadsdeel en de gemeente. Na het project is het de bedoeling dat de ondernemers zelf in de DNA-spray gaan investeren,” aldus de woordvoerder.

Maar wanneer is het project succesvol? Dat is volgens Van der Kroon ingewikkeld te bepalen. “Alleen maar kijken naar het aantal overvallen is niet genoeg, want dat heeft met meer factoren te maken. Als de economische crisis doorzet, kan dat bijvoorbeeld tot meer overvallen leiden.” Van der Kroon geeft wel aan dat het voor het stadsdeel vooral belangrijk is dat ondernemers zich veiliger voelen en tevreden zijn. Op de vraag of het gebruik van DNA-spray in bepaalde gebeiden kan leiden tot een toename van overvallen in omliggende wijken, kan een woordvoerder van het Centrum Criminaliteitspreventie Veiligheid ^[1]nog geen antwoord geven. “Voordat ik daar uitspraken over doe, moeten eerst alle gegevens bekend zijn.”

Of de ondernemers in Oud-Zuid tot nu toe tevreden zijn, kan Jaap Groven van de belangenvereniging van de winkeliers in de Beethovenstraat nog niet zeggen. “Het project is pas twee weken geleden van start gegaan.” Wel zijn de winkeliers volgens hem blij met ieder initiatief en elke uitvinding om overvallen tegen te gaan. “De spray is geïnstalleerd bij winkels die eerder problemen hebben gehad en ik denk dat die winkeliers zich daardoor prettiger zullen voelen.”

Amsterdam – Het cameratoezicht in Amsterdam Zuidoost wordt met twee jaar verlengd tot 31 december 2012. Dat zegt A. De Campos Neto, projectleider cameratoezicht voor de gemeente. Het merendeel van de politieke partijen in Zuidoost ^[3] is echter kritisch over de bijdrage die de veertig camera’s in het stadsdeel leveren aan de veiligheid.

De commissie veiligheid van het stadsdeel Zuidoost discussieerde gisteren over de vraag of het cameratoezicht met twee jaar moet worden verlengd. De beslissing lijkt echter al genomen. “Cohen heeft al toestemming gegeven voor verlenging”, zegt Eric Weber, communicatieadviseur van stadsdeel Zuidoost. Ook in Holendrecht waar nu nog geen cameratoezicht is, worden zes camera’s geplaatst.

Onderzoeksbureau DSP-groep ^[4] evalueerde de effecten van het cameratoezicht in Zuidoost over de periode 2000-2009. De belangrijkste conclusie uit het rapport van DSP ^[5]: op de feitelijke hoeveelheid criminaliteit en overlast heeft het cameratoezicht een onduidelijk effect. Zo wordt door de politie bijvoorbeeld niet geregistreerd hoe vaak camerabeelden worden gebruikt, voor welke incidenten en of er daders mee zijn aangehouden.

Ook bleek uit het rapport dat mensen zich niet veiliger voelen in drie van de vijf gebieden waar de camera’s hangen, Kraaiennest, Amsterdamse Poort en Ganzenpoort. In Vensperpolder voelen mensen zich zelfs onveiliger sinds de camera’s er hangen. In Gein hangen pas een jaar camera’s en konden de effecten niet worden gemeten.

Het rapport gaf stof voor flink wat discussie in de deelraad. Wim Mos van Onafhankelijk Zuidoost (OZO), goed voor drie van de 29 zetels in het stadsdeel, vond het onthutsend dat er in het rapport stond dat op één persoon na alle toezichthouders niet goed functioneren “Je denkt toch dat het niet al te moeilijk is om die beelden in de gaten te houden, behalve dan dat je je verschrikkelijk goed moet kunnen concentreren. Dan hebben wij een mooi centrum ingericht en schijnen daar mensen te zitten die dat niet kunnen of die niet weten hoe ze alarm moeten slaan als er iets gebeurt.”

Evert Hartog van de SP (2 zetels) zei liever tien extra mensen op straat te zien dan camera’s. Ook GroenLinks (2 zetels) en de PvdA (15 zetels) waren kritisch. Van alle partijen in de deelraad spraken alleen CDA (1 zetel) en VVD (2 zetels) zich duidelijk uit voor verlenging van het cameratoezicht.

Het gaat ongeveer zes ton kosten om het cameratoezicht nog twee jaar voort te zetten. De PvdA stelde daarom voor om de beslissing door te schuiven naar een algemene raadsvergadering om dat daar besluiten over het budget kunnen worden genomen. Het voorstel werd gesteund door SP, GroenLinks en OZO.

Stadsdeelvoorzitter Elvira Sweet die verantwoordelijk is voor veiligheid was niet blij met dit besluit en zei dat de raad zichzelf belachelijk maakte. Volgens haar had de raad al ingestemd met verlenging. Weber bevestigt vandaag dat het cameratoezicht nog twee jaar doorgaat.

^[6]

De veiligheid van de Noord-Zuidlijn is nog steeds niet gegarandeerd. De gemeente Amsterdam slaat daarmee eerder advies van de brandweer in de wind. Dit zegt SP-fractieleider Remine Alberts.

Amsterdam – Volgens fractievoorzitter Remine Alberts (SP) is nog steeds weinig veranderd aan de veiligheidsproblemen van de Noord-Zuidlijn. “Zelfs de enquêtecommissie onder leiding van Maurice Limmen (CDA),” die de problematiek rond de Noord-Zuidlijn eind vorig jaar uitvoerig bestudeerde, “heeft geen duidelijkheid omtrent de veiligheid verschaft. We maken ons ernstig zorgen.”

Alberts: “De gemeente gaat tegen het advies van de politie in als het gaat om roltrappen en vluchtroutes. Ik heb herhaaldelijk gewezen op de veiligheid. ‘U moet niet zoveel paniek zaaien’, krijg ik dan te horen. Blijkbaar moet er eerst een kalf verdrinken, om achteraf te kunnen zeggen: zie je wel.”

Veiligheidsrisico’s

In september 2001 verscheen in dagblad Trouw al een artikel over de gevaren die zouden ontstaan bij de aanleg van de Noord-Zuidlijn. De twee belangrijkste bezwaren betroffen de roltrappen in de metrostations en de vluchtroutes in de tunnels.  Omdat er tussen de straat en de lager gelegen metrostations alleen maar roltrappen worden geplaatst, en geen trappen, zou het negentien minuten duren om iedereen te evacueren in geval van brand. De wettelijk bepaalde maximale ontruimingstijd bedraagt vijftien minuten.

De gemeente wilde bovendien in de tunnels tussen de stations om de 350 meter een vluchtroute aanleggen. De brandweer adviseerde een vluchtroute om de zestig meter.  Als de gemeente haar plan toch zou uitvoeren, zouden er mogelijk honderden doden vallen bij het uitbreken van een brand, aldus de brandweer.

Toenmalig verantwoordelijk wethouder Geert Dales (VVD) schreef in reactie hierop dat uit het artikel in Trouw zou blijken dat: “De gemeente Amsterdam willens en wetens de brandveiligheidsregels aan zijn laars [zou] lappen.” Volgens Dales ontbrak “iedere grond voor deze aantijgingen”.

Bouwkundig expert Endre Horvat had in 2000 echter ook al een rapport geschreven, in opdracht van de brandweer. Uit het rapport bleek dat de brandveiligheid van de Noord-Zuidlijn te wensen over liet. Horvat sprak zich eind vorig jaar weer uit tegenover de enquêtecommissie. Volgens hem zou de gemeente Amsterdam de deskundigheid missen voor de aanleg van de Noord-Zuidlijn.

Gevoelig onderwerp

Zowel de brandweer als bouwkundig deskundige Horvat zijn niet bereid tot het geven van commentaar. “Ik praat daar niet meer over,” zegt Horvat. “Ik heb mijn laatste zegje tegenover de enquêtecommissie gedaan, dat was zeer duidelijk.”

Jeroen Man, voorlichter van de Amsterdamse brandweer, laat weten dat de Noord-Zuidlijn “zo’n gevoelig onderwerp is, dat de woordvoering volledig aan het projectbureau Noord-Zuidlijn is overgedragen. Wij mogen er niets over zeggen.”

Het was voor projectbureau Noord-Zuidlijn, dat onder de verantwoordelijkheid staat van wethouder Hans Gerson (PvdA), niet mogelijk om voor het weekend te reageren op de mogelijke onveiligheid van de Noord-Zuidlijn.

^[8]

Vakbonden die het personeel op Schiphol vertegenwoordigen, twijfelen niet aan het oordeel van de luchthaven dat er geen gezondheidsrisico’s kleven aan het gebruik van securityscanners.

Amsterdam- Mensen die werkzaam zijn in het gebied achter de douane op Schiphol, worden sinds drie jaar gecontroleerd met behulp van een securityscanner. Hiermee is het mogelijk om door de kleding ‘heen te kijken’ ^[10] om op die manier verdachte voorwerpen of vloeistoffen te signaleren.

Dr. Eric van Rongen van de Nederlandse Vereniging voor Stralingshygiëne ^[11] en stralingsfysicus dr. ing. Gerard Streekstra van het Academisch Medisch Centrum waarschuwen vandaag in deze krant  voor de gezondheidsrisico’s die deze bodyscanner met zich mee zouden kunnen brengen. Zij zeggen dat verder onderzoek noodzakelijk is om een verantwoorde keuze te kunnen maken over het gebruik van de scanner. Een woordvoerder van Schiphol is echter van mening dat de risico’s voldoende zijn onderzocht en de vakbonden vertrouwen op het oordeel van de luchthaven.

Ton Scherrenberg, voorzitter van de Vakbond voor Nederlands Cabinepersoneel ^[12] is blij met de plannen van minister Ter Horst om de securitycanners zo snel mogelijk op grote schaal toe te passen. “Het gaat om de veiligheid van heel veel mensen en niet in de laatste plaats die van onze leden. Wij staan volledig achter het gebruik van de securityscanners; hoe meer ze gebruikt worden, hoe beter.” De eventuele gevaren voor de gezondheid baren hem geen zorgen. “Als er een gevaar zou bestaan, dan zou Schiphol onze werknemers hier nooit aan hebben blootgesteld. Wij twijfelen niet aan de informatie die Schiphol ons heeft verschaft.” Ook binnen de vakbond FNV ^[13] staan de gezondheidsrisico’s niet ter discussie. “Er is drie jaar geleden wel wat discussie geweest over de scanners, maar dat ging vooral over de inbreuk op de privacy”, aldus Jan van den Brink, vakbondsbestuurder van FNV Bondgenoten Burgerluchtvaart.

Toen Schiphol drie jaar geleden begon met het gebruik van de securityscanners, werden alle werknemers en vakbonden ervan verzekerd dat er geen enkele reden bestond om te vrezen voor gezondheidsrisico’s. De scanners zijn volgens een woordvoerder van Schiphol uitvoerig onderzocht door de leverancier L3communications ^[14]. Mathi Bouts, voorzitter van de ondernemingsraad van de KLM ^[15] vertelt dat de ondernemingsraad destijds geen bezwaar heeft gemaakt tegen het invoeren van de securityscanners. “Wel vonden wij de rapporten over de risico’s destijds niet overtuigend genoeg omdat zij vooral gebaseerd waren op onderzoek van de fabrikant zelf. We zijn akkoord gegaan onder voorbehoud van de uitkomsten van vervolgonderzoek naar de gezondheidsrisico’s van de straling. We hebben daarna niet meer aangedrongen op het vervolgonderzoek omdat werknemers kunnen kiezen of ze wel of niet door de scanner gaan”, aldus Bouts.

Het is dus niet verplicht om door de scanner te gaan, medewerkers kunnen er voor kiezen om op de ouderwetse manier gecontroleerd te worden. Toch kiezen de meeste werknemers ervoor om door de securityscanner te gaan. “Dat is prettiger voor de werknemers omdat ze dan zeker weten dat ze niet betast worden. Met de ouderwetse poortjes loop je altijd het risico dat het apparaat gaat piepen en dat je volledig gefouilleerd wordt. Dat is erg vervelend voor mensen die dagelijks gecontroleerd worden”, zegt Ton Scherrenberg.

De ondernemingsraad van de KLM zal mogelijk opnieuw aandringen op vervolgonderzoek als de securityscanner verplicht wordt. Mathi Bouts: ”Het is kiezen tussen twee kwaden. Enerzijds wil je dat de veiligheid van de mensen gegarandeerd is, anderzijds wil je dat de gezondheid van het personeel gewaarborgd is.”

^[16]

In de containerwoningen bij metrostation Spaklerweg wordt regelmatig ingebroken. De kunststof puien van de containers vormen het grootste probleem. ‘Een flinke trap is voldoende om binnen te komen.’

AMSTERDAM, 16 jan. Van de drie containercomplexen in Amsterdam, zijn de containers aan de H.J.E. Wenckebachweg bij metrostation Spaklerweg het meest gevoelig voor inbraak. Daar hebben de deuren kunststof puien die een dief weinig weerstand geven. Dit blijkt uit een rondgang onder drie buurtregisseurs ^[17] van de politie Amsterdam die verantwoordelijk zijn voor de studentencontainers bij de Houthavens in West, het industriegebied in Noord en het bedrijventerrein bij de Amstelstationbuurt.

Volgens buurtregisseur Michel Hagenbeek wordt er in ‘zijn’ duizend studentencontainers aan de Wenckebachweg ‘zeker tien tot twintig keer per jaar ingebroken. En dat is dan nog exclusief de inbraken die niet gemeld worden door studenten.’ De aantallen staan in contrast met de cijfers van zijn collega’s in Noord en West. Pieter Velthuizen van Industriegebied Noord regisseert 380 studentencontainers waar in 2007 in totaal twee inbraken plaatsvonden en afgelopen jaar vier. Bij de Houthavens aan de Gevleweg staan 975 containers, waar volgens buurtregisseur Peter van Bon het cijfer ‘eigenlijk sinds de containers er staan op vier tot vijf inbraken per jaar ligt.’

Harm Hoen is huismeester van de containers aan de Wenckebachweg en legt het probleem uit. ‘De puien van deze containers zijn van kunststof, en kunststof is flexibel. Als de deur niet op slot is, is een flinke trap voldoende om binnen te komen. Er zitten wel driepuntssloten op de deuren, maar die hebben niet het Politiekeurmerk Veilig Wonen. Met een schroevendraaier is de deur alsnog gemakkelijk te forceren.’

Maar dat is niet het enige probleem waar de containers bij Spaklerweg mee kampen. Zowel aan de voor- als achterkant van de container zit een toegangsdeur die grotendeels uit glas bestaat waardoor het interieur goed te zien is. Daarnaast is het voor inbrekers mogelijk om via de balkonnetjes van de containers naar boven te klimmen, waardoor ook alle woningen boven de begane grond onveiliger zijn. Volgens Hoen geeft de elektronische toegangsdeur ook problemen. ‘De deur moet onbekenden buiten houden. Maar door de slechte sociale controle kunnen wildvreemden achter bewoners aan het complex in lopen. De studenten kunnen bezoekers binnenlaten via de intercom in hun woning. Als je als vreemde vaak genoeg aanbelt doet er altijd wel iemand open.’

Bij de Houthavens in West en het industriegebied in Noord staan andere containermodellen. Daar hebben beide soorten alleen aan de voorkant een deur en geen balkonnetjes. Aan de achterkant zit een raam dat gedeeltelijk open kan. De voordeuren zijn van massief hout waardoor er niet naar binnen kan worden gekeken. Ook hebben beide complexen metalen voorpuien. Volgens buurtregisseur Van Bon zijn de toegangsdeuren van de complexen bij de Houthavens goed beveiligd omdat de bewoners naar beneden moeten om iemand binnen te laten. De woningen hebben geen intercom. Ook zijn de ramen volgens hem van goede kwaliteit. ‘Daar is nog nooit iemand door naar binnen gekomen.’ Beide buurtregisseurs erkennen dat met grof geweld de deuren uiteindelijk wel te forceren zijn, ‘maar dat is bij elke deur zo,’ stelt Van Bon. Beide agenten bestempelen ‘hun’ containers als veilige woningen.

Volgens alle drie de buurtregisseurs gebeuren de meeste inbraken rond de vakantieperiodes, als veel studenten op vakantie zijn of naar familie. Ook denken ze dat het vooral om gelegenheidsdieven gaat. ‘Maar als dan je laptop op je bureau staat, pal voor je glazen deur dan is de gelegenheidsdief snel gemaakt. Zeker als de deur makkelijk te forceren is,’ stelt Hagenbeek. Geen van de politieagenten denkt dat de buurt van grote invloed is op het aantal inbraken. Van Bon is te spreken over zijn buurt bij de Houthavens. ‘Als je onze cijfers vergelijkt met de rest van Amsterdam West, dan zijn wij een veilige buurt. En bij de containers lopen bewoners in en uit en ook de bewakers van de studentenboot maken wel eens een rondje over het terrein.’ Velthuizen vindt zijn buurt veilig omdat het een industrieterrein is, waar over het algemeen geen hangjongeren zijn. Hagenbeek noemt zijn buurt rustig. ‘Het is van origine een bedrijventerrein waar mensen weinig te zoeken hebben.’ Volgens huismeester Hoen is er weinig te merken van de Hells Angels en de Bijlmerbajes die beide op steenworpafstand liggen van het complex. ‘Alleen als de Hells Angels een rechtszaak hebben hoor je ze ’s ochtends vroeg met ronkende motoren voorrijden.’

Vanaf 2004 zijn de containercomplexen neergezet als tijdelijke oplossing voor de woningnood in Amsterdam. Na een vergunning van de gemeente Amsterdam zijn onder verantwoordelijkheid van woningcorporatie De Key de zeecontainers aan de Wenckebachweg omgebouwd tot studentenwoningen. Voor de aanpassingen aan de containers in Noord en West is Stichting DuWo verantwoordelijk. Vanaf het begin was bekend dat de woningen van tijdelijke aard zijn, omdat er uiteindelijk andere bestemmingsplannen zijn voor de grond waarop de containers staan. Per juni van dit jaar moeten de eerste tachtig studenten weg uit hun container op Amsterdam Noord.