Logo AT5

AMSTERDAM, 20 januari – De noodlijdende Amsterdamse tv-zender AT5 lijkt ‘gered’. Het stadsbestuur maakte woensdag bekend dat het jaarlijks 2,8 miljoen euro beschikbaar stelt voor de drie partijen – Avro, RTV Noord-Holland en Het Parool – die de productie van de stadszender overnemen. Veertig van de zestig AT5-werknemers worden ontslagen. Voor het bedrag, dat voor de komende tien jaar is toegezegd, zijn de partijen in staat om één uur eigen televisie per dag te maken. De toekomst van AT5 lijkt verzekerd. Maar moet de Amsterdammer blij zijn met het nieuwe plan?

Vorig jaar had AT5 een verzoek voor 5 miljoen euro ingediend bij de gemeente. Uiteindelijk bleken de Avro, RTV Noord-Holland en Het Parool goedkoper stadstelevisie te kunnen maken. Zij al beschikken over studio’s, apparatuur en redactioneel personeel. De nieuwe constructie zal de programmering van AT5 ten goede komen, denken Barbara van Beukering, hoofdredacteur van Het Parool, en Robert Zaal, directeur van RTV Noord-Holland. Momenteel kan de AT5 door de financiële problemen slechts een half uur per dag eigen televisie maken. De rest van de programma’s zijn gesponsord. De drie partijen hebben aangegeven dat half uur met de toegezegde subsidie van de gemeente te kunnen verdubbelen.

Volgens Laurens Ivens, fractievoorzitter van de SP in Amsterdam, is het plan in de huidige vorm desastreus voor de Amsterdamse media. Amsterdam kent volgens Ivens al een weinig pluriform medialandschap en dat zal met de overname alleen maar erger worden. Hoewel AT5 een apart bedrijf zal blijven, met zijn eigen hoofdredacteur, zal het vergaand gaan samenwerken met de andere partijen. “Ze spreken over synergievoordelen, daarmee zeggen ze in principe dat ze nieuwtjes gaan delen met elkaar”, zegt Ivens. “Dat komt de berichtgeving niet ten goede. De media gedijen bij concurrentie. AT5 wordt nu RTV Parool.”

Barbara van Beukering geeft toe dat de verschillende partijen “content zullen delen”. Toch denkt ze niet dat de pluriformiteit in het geding komt. “We gaan in overleg kijken wat we samen kunnen doen, maar we gooien zeker niet alles op één hoop.” Agnes Verhulst, woordvoerder van de Avro, gaat nog verder en beweert dat AT5 en Het Parool helemaal geen concurrenten zijn. Volgens haar bieden zij verschillend nieuws aan een eigen publiek en zal dat zo blijven als het nieuwe plan doorgevoerd wordt.

Robert Zaal erkent de problematiek wel. “De zorg van de SP om de pluriformiteit is terecht”, zegt hij. “Pluriformiteit in het publieke bestel is belangrijk, maar je moet het afzetten tegen wat er gebeurt als we niet door zouden gaan met de overname.” Het is dit of niks, volgens Zaal. “En als AT5 zou verdwijnen zou dat helemaal slecht zijn voor de veelzijdigheid.”

Ivens laat weten dat dit plan niet de enige optie is. “SBS6 en de EO hebben zich ook gemeld, maar daar is niets mee gedaan.” Hij vindt dat de gemeente zich er makkelijk vanaf maakt door selectief te werk te gaan. “Er hadden meerdere scenario’s moeten klaarliggen, maar er is verzuimd daar werk van te maken.”

De overname moet op 1 juli voltooid zijn. Dan zal ook meer duidelijk zijn over de inhoudelijke invulling van het plan. Op 15 februari wordt er in de Amsterdamse gemeenteraad gestemd over het voorstel. Volgens Ivens zal het plan gemakkelijk door de raad komen. “Wij zijn als enige tegen.”

AT5 was niet bereikbaar voor commentaar.

AMSTERDAM, 11 januari- De traditionele viering van het Chinees Nieuwjaar op de Nieuwmarkt gaat dit jaar niet door. De reden is een gebrek aan sponsoren en het wegvallen van subsidie vanuit stadsdeel Centrum, zegt een van de organisatoren. Volgend jaar worden mogelijk Chinese bedrijven aangetrokken als sponsor.

Foto: Marien van Os (www.1pictureaday.com) Via: Flickr

Dit jaar zijn alleen de Gemeente Amsterdam en Holland Casino bereid gevonden het evenement financieel te steunen. Dat is te weinig, aldus Cheun Wong van de organiserende Chinese Ondernemersvereniging Amsterdam (COVA). Wong is in gesprek met enkele geïnteresseerde bedrijven uit China voor de organisatie van volgend jaar. Welke kon hij nog niet zeggen.

Stadsdeel Centrum verstrekt dit jaar voor het eerst geen subsidie aan de organisatie. Afgelopen jaren ontving COVA een bedrag van 5000 euro. Het stadsdeel schaarde de viering van het Chinees Nieuwjaar onder “vernieuwende en innovatieve projecten”, aldus een woordvoerder. Ook wilde het stadsdeel “Chinatown” promoten. Dit jaar niet. “Het is er inmiddels al jaren en ook Chinatown staat al op de kaart.”

Het traditionele feest zou op 23 januari plaatsvinden. Elk jaar kwamen er tussen de vijf- en zevenduizend bezoekers voor de viering naar de Nieuwmarkt. Zij moeten nu naar de landelijke viering in Den Haag.

UPDATE: De Gemeente Amsterdam laat op haar website weten dat het Chinese Nieuwjaar nu 29 januari wordt gevierd, in een andere vorm, tijdens het Asian Food Festival.

Er wordt fors gesneden in het Sprookjesbos. Met de musical Ontbossing op 28 februari en 1 en 2 maart tonen schrijver Max Roijé en regisseur Michaël van Buuren de realiteit van de bezuinigingen in de kunstwereld.  De crew repeteert met veel humor, maar zonder subsidie.

Amsterdam, 26 jan – Een dikbuikige Repelsteeltje sluipt met een sigaret in zijn mond achterdochtig door het sprookjesbos. Peter Pan stampt achter hem aan en vraagt voor de zoveelste keer zijn naam.“Merde!”, antwoordt Repelsteeltje geërgerd. Achter hen lopen de Gelaarsde Kat, een lompe en verveelde Sneeuwwitje en Raponsje die struikelt over haar lange vlecht. Doornroosje komt aangehuppeld en vraagt hen glimlachend de weg naar het dorp. “Heb je de brief dan niet gekregen?” roept de Gelaarsde Kat. “Je kunt niet terug naar het dorp. Er moet bezuinigd worden op Sprookjes!”

In een zaal van het Crea-gebouw repeteren acht acteurs de nieuwe musical Ontbossing ^[1]. Die spelen zij op 28 februari en 1 en 2 maart  in het M-lab. Zes jaar geleden voerde een deel van de crew de musical al op als eindproject van de Frank Sanders’ Akademie voor Musicaltheater ^[2] in Amsterdam. Toenmalig student Max Roijé (25) schreef het stuk en speelt zelf Peter Pan. “De musical ging over bezuinigingen in de kunsten die toen ook speelden. Nu zijn de bezuinigingen nog veel heftiger.” Een half jaar geleden ontstond daarom het idee om Ontbossing opnieuw tot leven te brengen. “Ik heb het herschreven en weer helemaal actueel gemaakt”, aldus Roijé.

Allochtone sprookjes als eerste weg

Vijf afgestudeerden van de Frans Sanders’ Akademie en drie andere collega’s spelen mee. Zij zijn naast dit gezamelijke project apart bezig met de musicals Zorro, Petticoat, We Will Rock You en Volendam. Michaël van Buuren, vroeger een docent aan de opleiding, doet weer de regie van Ontbossing. Hij presenteerde onder meer de Droomshow ^[3] en Fobiac ^[4] en richtte in 2008 de Willem Nijholt Academie voor Musical en Muziektheater ^[5] op. “I love it!”, roept hij als de actrice van Sneeuwwitje een nieuwe outfit oppert. Zelf loopt hij over van de ideeën. De acteurs kunnen geen halve minuut achter elkaar door spelen. Telkens springt Van Buuren op, doet een nieuwe beweging voor en klapt vervolgens voorover van het lachen.

Maar tussen alle grapjes door sterven tijdens de ontbossing op het podium langzaam bijna alle hoofdpersonen. In het bos is nog maar ruimte over voor één sprookje. Wie bepaalt welk sprookje mag blijven en welke niet? “Hier vind je parallellen naar de huidige politieke situatie”, aldus Roijé. “Niet-Westerse Allochtone sprookjes, zoals Aladdin, moeten er als eerste uit, want die waren er als laatste bij.”

Protest

Doornroosje maakt zich er nog niet zo’n zorgen over. “Ik word gesponsord, want ik doe ook reclames.”, vertelt zij de Gelaarsde Kat.  Intussen is Peter Pan nog steeds bezig de naam van Repelsteeltje te raden. “Frans, van Frans en Grietje?”, probeert hij. Van Buuren slaat op zijn knieën van het lachen. “We gooien álles om”, legt hij uit. “Ik kan ook Frans”, weet Doornroosje de aandacht weer naar zich toe te trekken. “Paturain, da’s pas fin,” ze houdt haar handen op alsof ze een doosje vastheeft. De scènes groeien als vanzelf vol met grapjes. Als Raponsje vertelt over de prins die haar kwam redden uit het torentje, wil Van Buuren er graag wat geroffel van paardenhoeven bij horen. Repelsteeltje trommelt op zijn knieën. Raponsjes verhaal wordt al wat levendiger. Van Buuren wil er ook een paardenbries bij. De lompe Sneeuwwitje weet het geluid te produceren door heel verveelt te zuchten. Het hele gezelschap ligt dubbel van het lachen.
“De musical is een protest tegen de bezuinigingen, maar het is vooral heel leuk om te doen”, vertelt Roijé. “We hebben de vorige keer ook zó veel plezier beleefd”, vult Van Buuren aan. “Maar dit is alleen mogelijk omdat iedereen ernaast werkt.” De musical krijgt geen subsidie. Iedereen werkt vrijwillig mee, ook de geluidstechnicus en de ontwerper van de poster.  “We hopen alle drie de avonden uitverkocht te krijgen”, aldus Roijé. “Dan komen we misschien uit de kosten.” De eerste avond van Ontbossing is al uitverkocht. De tweede en derde avond zijn nog in de verkoop.
Ontbossing is geen familievoorstelling, benadrukt Roijé. Het stuk heet expres niet ‘Sprookjesbos’. “Je moet er bijvoorbeeld niet met een verjaardagspartijtje heen gaan. Dan kom je bedrogen uit als op een gegeven moment Doornroosje wordt afgeschoten.”

Kunstenaars moeten zelfredzaam worden, vindt het kabinet-Rutte. Niet de overheid, maar zogenoemde mecenassen moeten kunstenaars in toenemende mate financieel ondersteunen. Wie zijn deze particuliere gevers, wat zijn hun beweegredenen? NAP interviewt iedere week een Gulle Gever.

Afbeelding: Voordekunst.nl

Amsterdam, 26 jan. -Niet één mecenas, maar een heel netwerk van mecenassen. Dat is wat Roy Cremers (1983) voor ogen staat. Als medewerker van het Amsterdams Fonds voor de Kunst ^[6] (AFK) heeft hij Voordekunst ^[7] opgezet, een website waarbij particulieren geld kunnen geven aan Amsterdamse kunstprojecten. Op de site staat precies wat ieder project behelst, hoeveel geld daarvoor nodig is, welk aandeel daarvan al binnen is en hoeveel dagen er nog zijn voordat dat bedrag binnen moet zijn. Het AFK, dat jaarlijks 8,5 miljoen euro subsidie krijgt van de gemeente Amsterdam, hoopt kunstenaars hiermee te helpen om eigen inkomsten te genereren.

Voordekunst is op 4 november van start gegaan. Hoe verloopt het project tot nu toe?

“We zijn met zes projecten begonnen. Drie daarvan zijn nu afgesloten: twee haalden 100 procent van de benodigde financiering, de andere 88 procent. Van dat laatste project is een aangepast projectvoorstel gemaakt, waarmee de donateurs akkoord zijn gegaan. Met die drie projecten hebben we 185 donateurs geworven. Gemiddeld geven ze 50 euro persoon, met af en toe een uitschieter naar boven. Tot nu toe verloopt het dus goed.

“Wat we wel merken is dat het veel tijd kost om de projecten onder de aandacht te brengen. We zijn nog aan het aftasten wat wel en niet werkt. Publieksfinanciering is niet voor iedere kunstenaar en ieder project geschikt.”

Wat voor projecten zijn geschikt?

“Kleine, persoonlijke projecten lijken het beste te werken. De meeste donateurs kennen de kunstenaar persoonlijk, het zijn vrienden of vrienden van vrienden. Daardoor hebben ze vertrouwen in het project.

“Het project van Miktor & Molf ^[8] wist bijvoorbeeld binnen 16 dagen de benodigde 4.500 euro binnen te halen, doordat zij hun project effectief wisten te promoten via sociale media als Facebook en Twitter. Zij bereikten zo 55 donateurs. Nu kunnen zij een betonnen sculptuur realiseren op het NDSM-terrein, waar performances van skaters zullen plaatsvinden.”

Projecten die eerst werden ondersteund door het AFK moeten nu door particulieren worden gefinancierd. Waarom zouden zij dat doen?

“Wij ondersteunen projecten nooit volledig, meestal voor vijftig procent. Dat deden we al en dat blijft zo. De rest moeten kunstenaars zelf organiseren, bijvoorbeeld door andere fondsen aan te schrijven, eigen inkomsten te genereren of sponsoring. Voordekunst is een extra hulpmiddel bij het zoeken naar eigen inkomsten die de kunstenaars sowieso al moeten regelen.”

“We hebben nog geen uitgebreid onderzoek gedaan naar de motieven van de donateurs. Tot nu toe lijken het vooral bekenden te zijn van de kunstenaars. De Amerikaanse website Kickstarter ^[9] is vergelijkbaar met Voordekunst. Ook zij signaleren dat kleine, persoonlijke projecten het aantrekkelijkst zijn voor donateurs. Dan kan je de kunstenaar ontmoeten en echt een verschil maken. Je moet het de kunstenaar gunnen.”

Dus de kunstenaar moet sympathiek zijn?

“Bij voorkeur wel, ja.”

Het AFK bepaalt welke projecten mogen deelnemen. Is er niet pas echt sprake van ‘toegankelijk, democratisch en transparant’ financieringssysteem als het publiek zelf kan bepalen welke projecten mogen deelnemen?

“Wij hebben er bewust voor gekozen om zelf de selectie van de projecten te maken. Dat is mede ingegeven door de ervaringen van Sellaband ^[10], een initiatief dat zich richtte op publieksfinanciering van de muziekscene maar inmiddels failliet is. Zij zijn begonnen met een volledig open website, maar zij hebben ons dringend geadviseerd om dat niet te doen. Als je op een site komt waar duizend projecten op staan, ook een heleboel slechte, kan dat afschrikken. Je moet er als donateur  van op aan kunnen dat het project goed is. Daar zorgen wij voor.”

Wanneer is Voordekunst geslaagd?

“We hebben geen harde doelen gesteld. Tot eind 2011 hebben we nog subsidie ^[11] om de site in de lucht te houden en te promoten. We hopen dat er daarna een landelijk platform komt voor kunstdonaties. Daarover zijn we nu aan het praten met andere fondsen. Kunstenaars, kunstinstellingen, fondsen en ook politici zoals Carolien Gehrels zijn enthousiast over Voordekunst. Maar het is nog te vroeg om te zeggen of het echt aanslaat bij het grote publiek.”

foto: CharlesFres, flickr.com

Amsterdam, 14 jan – Het Amsterdamse stadsdeel Oost moet criteria opstellen voor het subsidiëren van culturele instellingen.  Dat zeiden kunstenaars uit Oost gisteren tijdens het ‘groot cultureel overleg Oost’ in het CBK gebouw. Op dit overleg kwamen ongeveer honderd kunstenaars bijeen.

“De post ‘culturele voorzieningen’ heeft het meeste geld en de minste regels van alle subsidieregelingen”, zegt Jeroen van Spijk (D66), portefeuillehouder Kunst en Cultuur in Oost. Uit deze post wordt jaarlijks ongeveer 235.000 euro over dezelfde culturele instellingen verdeeld, zoals het Badhuis Theater en Stichting PodiumPartners. Criteria voor het toekennen zijn er niet.

De voormalige stadsdelen Oost-Watergraafsmeer en Zeeburg, die in mei 2010  zijn gefuseerd tot het huidige stadsdeel Oost, hadden geen heldere criteria voor het toekennen van deze kunstsubsidie. Zo gaf  Oost-Watergraafsmeer gaf al jaren aan dezelfde culturele instellingen zonder dat duidelijk was waarom.  Zeeburg gaf alleen incidentele subsidies.

Tijdens een discussie besloten kunstenaars en medewerkers van culturele instellingen in Oost dat er criteria moeten komen. Een daarvan  zou kunnen zijn dat de kunst gemaakt is door kunstenaars uit Oost.

De cultuurmakelaars en ambtenaren  gaan de bevindingen van de kunstenaars zo veel mogelijk meenemen in een subsidievoorstel. Voor eind maart moet dat af zijn, zegt een woordvoerder van het stadsdeel. Dit was de tweede keer dat Oost een groot cultureel overleg organiseerde.

De overheid moet niet langer religieuze instellingen steunen met subsidie, vindt burgemeester Eberhard van der Laan. Toch doen de Amsterdamse stadsdelen dat nog wel. ‘‘De projecten zijn goed voor de wijk.’’ 

In het Amsterdamse stadsdeel Centrum kunnen kinderen elk weekend Koranlessen volgen op een islamitische weekendschool. In West worden volop jongerenprojecten georganiseerd door de christelijke jongerenorganisatie ‘The Mall/Youth for Christ’ en in stadsdeel Zuid is een nieuwe synagoge gebouwd. Al deze projecten worden mede mogelijk gemaakt door de stadsdelen zelf.

Alle zeven stadsdelen in Amsterdam kennen subsidies toe aan organisaties of instellingen met een religieuze achtergrond, blijkt uit onderzoek van deze krant. Dat doen ze tegen de zin van burgemeester Eberhard van der Laan (PvdA). Hij bepleit een strikte scheiding tussen kerk en staat. Gemeentelijke subsidie aan Amsterdamse geloofsgemeenschappen moet niet meer worden toegekend. “De overheid moet zich daar niet mee bemoeien”, aldus Van der Laan vorige maand tijdens een bijeenkomst in de Thomaskerk in stadsdeel Zuid.

Toch doen de Amsterdamse stadsdelen dat nog wel. Ze geven onder meer geld aan katholieke basisscholen voor huiswerkbegeleiding, of leveren een bijdrage aan de organisatie van een Suikerfeest.

Breuk met Cohen

Met zijn standpunt neemt Van der Laan afstand van zijn voorganger en partijgenoot Job Cohen. Die bepleitte in een notitie in 2008 dat de gemeente in uitzonderlijke gevallen religieuze groeperingen financieel mag bijstaan. Dit werd door het Amsterdamse bestuur ondersteund.

Zo investeerde de stad tijdens het burgemeesterschap van Cohen veel in contacten met de islamitische gemeenschap. Door gematigde moslims te ondersteunen hoopte Amsterdam de radicalisering in moslimkring te bestrijden. Zoals Van der Laan hier vorige maand over zei: “Ik geloof er niet in.’’

Twee miljoen euro werd geleend voor de bouw van de Westermoskee in stadsdeel West en Cohen beloofde subsidie voor een nieuw islamitisch cultureel centrum ‘Marhaba’. Vlak voor zijn vertrek in juni 2010 gaf Cohen ook nog ruim honderdduizend euro aan tien Marokkaanse moskeeën in Amsterdam, zodat ze aan hun imago konden werken.

Cohen beloofde ook subsidie aan zo’n vierhonderd protestantse en rooms-katholieke kerken, toen ze aankondigden met Pinksteren een groot festival in de stad te willen organiseren. Daarnaast verstrekte hij financiële steun bij de renovatie van een synagoge in de stad.

PvdA-Kamerlid Ahmed Marcouch was tot eind 2009 stadsdeelvoorzitter van Slotervaart. Hij probeerde er radicalisering onder jongeren aan te pakken. “Dan had ik de steun van een moskee en imam nodig. De subsidie die we gaven had niets met de religieuze instelling te maken, maar met een poging om moslims te laten integreren. Dat was ook de bedoeling van Job Cohen.”

Maar de twee stuitten op forse tegenstand. Marcouch verloor in 2009 de strijd om het leiderschap van stadsdeel Nieuw-West van zijn partijgenoot Achmed Baâdoud, die – in tegenstelling tot Marcouch – een strikte scheiding van kerk en staat zei na te leven. Ook Cohen kreeg veel kritiek over zijn ideeën over samenwerking van de gemeente met religieuze instellingen.

Gemeentegeld voor een paasbrunch

Ondanks de discussie over principes als neutraliteit en de scheiding tussen kerk en staat worden er bij de stadsdelen pragmatische beslissingen genomen. “Soms hebben projecten van organisaties met een religieuze achtergrond een maatschappelijk doel. ‘‘De projecten zijn goed voor de wijk”, zegt een woordvoerder van stadsdeel West.

Organisaties met een religieuze achtergrond krijgen veelal dus toch subsidie toegekend, omdat hun activiteiten ten goede komen aan het stadsdeel. “Heel veel organisaties met religieuze inslag doen goed werk voor de stad”, zegt Henk Boes, CDA-fractievoorzitter van stadsdeel Zuid. “Neem bijvoorbeeld het Leger des Heils die mensen opvangt of etentjes organiseert voor daklozen. Die organisaties mag je niet zomaar wegzetten.”

Alle stadsdelen in Amsterdam hebben voor dit jaar al subsidie aan verschillende religieuze organisaties toegekend. Stadsdeel Nieuw-West geeft onder meer ruim 94 duizend euro aan drie katholieke basisscholen in het stadsdeel. Dat geld wordt gebruikt voor bijvoorbeeld huiswerkbegeleiding en het aannemen van docenten. Ook mogen de scholen met de subsidie worden opgeknapt.

In stadsdeel Zuidoost is er subsidie voor een dag voor minder validen die ‘de Evangelische Broedergemeenschap Zuidoost’ organiseert. Stadsdeel Centrum geeft elk jaar geld voor kunsttentoonstellingen in de Oude Kerk, en Noord betaalde vorig jaar voor een paasbrunch. Verschillende stadsdelen subsidiëren het jaarlijkse Suikerfeest na de vastenmaand ramadan. In West krijgt ‘de Stichting Kerk en Buurt’ ruim dertigduizend euro om mensen in de buurt samen te laten komen. En stadsdeel Zuid stelt sinds 15 oktober jaarlijks 135.000 euro beschikbaar voor de beveiliging van joodse instellingen, die worden bedreigd.

Zieltjes winnen

Hoewel alle stadsdelen subsidie aan organisaties met een religieuze achtergrond toekennen, ontbreekt een duidelijk overzicht van deze subsidies. De verschillende afdelingen binnen een stadsdeel weten vaak niet van elkaar wie subsidie aan een religieuze organisatie toekent.

Onderzoekers van ‘Forum’, een instituut voor multiculturele vraagstukken, constateerden vorige maand al dat driekwart van de Nederlandse gemeenten geen specifiek beleid heeft voor het subsidiëren van religieuze organisaties. Het toekennen van subsidies aan organisaties met een religieuze achtergrond is volgens Forum ‘natte vingerwerk.’ In Amsterdam is dat niet anders.

Krijgt een moskee subsidie voor huiswerkbegeleiding? Mag een stadsdeel helpen met het zoeken naar een locatie voor een hindoetempel? Subsidies aan organisaties met een religieuze achtergrond vallen vaak in een grijs gebied. “De overheid mag geen enkele betrokkenheid hebben bij welke religie dan ook”, zegt VVD’er Stefan de Bruijn, deelraadslid van Stadsdeel Centrum. “Maar ik constateer ook dat de lijn erg dun is.”

Dat blijkt uit een besluit van stadsdeel Centrum om ruim achtduizend euro subsidie te geven aan de islamitische weekendschool Iqraa. Op de school kunnen kinderen in de leeftijd van vijf tot dertien jaar koranlessen volgen in het Arabisch of in het Nederlands. Volgens het stadsdeelbestuur is de subsidie toegekend, omdat de school bijdraagt aan de integratie van Marokkaanse kinderen en hun ouders.

Deelraadslid De Bruijn zet hier vraagtekens bij. “In Nederland bestaat het recht om een school op religieuze grondslag te beginnen. Maar daar moet het stadsdeel buiten blijven, subsidie is hier niet nodig.” Volgens De Bruijn heeft het stadsdeel geen duidelijke regels voor het uitdelen van subsidies aan religieuze instellingen. “De toewijzingen zijn gebaseerd op los zand. Je moet helder hebben wat je beleid is, en een duidelijke redenering ontbreekt nu vaak.”

Veel stadsdelen hanteren de ongeschreven regel dat met subsidiegeld geen zieltjes mogen worden gewonnen. Of dat gebeurt, is op voorhand niet altijd goed in te schatten. Zo kreeg jongerenorganisatie Youth for Christ subsidie toegekend van voormalig stadsdeel De Baarsjes in Amsterdam-West. “Ze wilden graag iets voor jongeren doen in het stadsdeel, met eigen geld”, legt oud-wethouder in de Baarsjes Henk Boes (CDA) uit. “Ik deed de openbare aanbesteding, en twee jaar later kwamen ze als beste en meest efficiënte jongerenorganisatie uit de bus.”

Maar Youth for Christ bleek alleen personeel te werven uit de eigen christelijke achterban. Ook werden ze verdacht van ‘gesubsidieerd zendingswerk’. Dit veroorzaakte veel kritiek binnen en buiten het stadsdeel. “Dit was een goed werkende club die veel betekende voor jongeren”, aldus Boes. “Maar ze hebben het zichzelf moeilijk gemaakt.” Toch kan ze ook volgend jaar op ruim vijfhonderd duizend euro subsidie van het stadsdeel rekenen. Voorwaarde is wel dat de organisatie niet alleen meer personeel uit de eigen christelijke achterban werft en onder een andere naam verder gaat. De instelling gaat dan ook sinds kort door het leven als ‘The Mall/ Youth for Christ’.

Krampachtig

Het stopzetten van subsidie aan alle religieuze organisaties gaat te ver, vindt Marcouch. “Als er geen enkele subsidie meer aan organisaties met een religieuze basis mag worden toegekend, dan heb je in Amsterdam gelijk een probleem. Dan krijgt bijvoorbeeld de katholieke organisatie Spirit geen geld meer, terwijl ze voor de stad heel goed maatschappelijk werk doen.”

Bovendien wordt er in Amsterdam veel te vaak geroepen dat de scheiding tussen kerk en staat in het geding is, constateert hoogleraar Theo Boer, docent ethiek aan de Protestantse Theologische Universiteit Utrecht in een artikel. “Vroeger betekende die scheiding dat de staat niet partijdig was en allerlei initiatieven van alle geloven binnen redelijke proporties ondersteunde.”

Nu is dat anders. Marcouch: “Zodra je begint over religieuze subsidies raakt iedereen in paniek. Daar wordt heel krampachtig over gedaan.” In zijn tijd als stadsdeelvoorzitter merkte Marcouch dat deze discussies liever werden vermeden. “Iedereen vindt dat het moet, maar zodra ik als politicus de integratie van Moslims op gang wilde brengen kreeg ik een motie van wantrouwen aan mijn broek, omdat ik zogenaamd de scheiding van kerk en staat niet eerbiedigde. Maar het moet acceptabel zijn dat er in een moskee activiteiten tegen bijvoorbeeld huiselijk geweld worden gesubsidieerd. De subsidie wordt niet gegeven omdat het een moskee is, maar omdat het een plek is waar problemen kunnen worden aangekaart.”

Amsterdam – In 2010 geeft de gemeente Amsterdam ruim driehonderd miljoen euro uit aan subsidie, veertig miljoen meer dan in 2009. Dat blijkt uit de begroting ^[13] van de gemeente. Maar welke instanties krijgen het meeste geld? Een overzicht van de tien grootste subsidietrekkers.

Net als in 2009 geeft de gemeente Amsterdam dit jaar het meeste subsidiegeld aan de Productgroep wonen. Deze organisatie vormt een brug tussen de gemeente en instanties die subsidie aanvragen. “De Productgroep wonen maakt afspraken met instanties voor dak en thuislozen, en wij geven ook subsidies uit die met huisvesting te maken hebben”, aldus Erik van der Steenhoven van Dienst Wonen, Zorg en Samenleving.

Zwaarste posten
In 2009 incasseerde de Productgroep wonen ruim 33 miljoen, in 2010 is er voor deze post twee miljoen euro meer begroot. Ook de Productgroepen ambulante begeleiding voor speciaal onderwijs en Productgroep inloopvoorzieningen voor ‘kwetsbare burgers’, zoals daklozen, kunnen in 2010 samen ruim een half miljoen meer verwachten.

De grootste stijger is Artis. ^[14] In 2009 kreeg de Amsterdamse dierentuin vijfeneenhalf miljoen euro aan subsidie. In 2010 is dat ruim drie keer zoveel: bijna zeventien miljoen euro. Volgens Monica Rohling, directieadviseur van de gemeentelijke Dienst Maatschappelijke Ontwikkeling, is de verhoogde subsidie relatief. “Er is eigenlijk sprake van twee onafhankelijke subsidies: zo’n zes miljoen voor dagelijkse zaken wordt gehandhaafd, voor een grootschalige verbouwing van de dierentuin is de afgelopen twee jaar een slordige tien miljoen extra vrijgemaakt.” Deze tien miljoen wordt dit jaar pas bijgeschreven als subsidie, omdat Artis nog moest voldoen aan de voorwaarde van de gemeente om ook andere geldschieters te vinden.

Opvallend is de subsidie aan Ouder- en KindCentra (OKC) ^[15]. In 2010 nemen de OKC de vierde plek in op de lijst van tien grootste subsidietrekkers, met een totale subsidie van ruim veertien miljoen euro. Een jaar eerder kwamen de OKC’s nog niet in de lijst van subsidies voor. Volgens Adelien de Koster, beleidsmedewerker OKC, betekent dit niet dat de dienst in vorige jaren geen subsidie kreeg. “Eerdere jaren kwam het geld uit het potje ‘Jong Amsterdam Kinderen Eerst’ en van het Rijk.”

Toename subsidie
Hoewel onlangs vier mbo-opleidingen van onderwijsinstelling ROC Amsterdam door de Onderwijsinspectie als ‘zwak’ ^[16] zijn bestempeld, doet dit niets af aan de hoeveelheid subsidie die de instelling krijgt. Ook in 2010 kan ROC Amsterdam rekenen op zeker twaalf miljoen euro. Johan de Jong, adviseur Onderwijs en Strategie bij het ROC in Amsterdam meldt echter dat deze fondsen niet zijn bedoeld voor de mbo-opleidingen. “De subsidies zijn voor lessen in alfabetisering, Nederlands, voor inburgering, en volwassenenonderwijs. Die twaalf miljoen zal wel onder subsidies in de begroting staan, maar het is eigenlijk gewoon een contract dat we hebben met de gemeente Amsterdam.”

De Openbare Bibliotheek, het Stedelijk Museum en de Stadsschouwburg zien hun subsidie-inkomsten in 2010 stijgen ten opzichte van 2009, ondanks de economische crisis. De totale uitgaven aan subsidie gaan in de begroting van 2010 ook omhoog. Waar in 2009 nog bijna 260 miljoen euro werd begroot, geeft de gemeente Amsterdam in 2010 ruim driehonderd miljoen euro uit.

Volgens Levent Tukenmez, directie financiën van de gemeente Amsterdam is de stijging, ondanks de economische crisis, te verklaren. “De begroting van 2010 is in de zomer van 2009 gemaakt. Nu is de gemeente Amsterdam wel bezig met een grote heroverwegingsoperatie naar aanleiding van de crisis, maar die gaat pas in 2011 van start. In de begroting van 2010 zijn nog geen maatregelen genomen in het kader van de crisis.”

“Het bedrag dat de gemeente Amsterdam krijgt van het Rijk is al in 2008 en 2009 aangevraagd. Dat is een vast bedrag”, aldus een woordvoerder van wethouder van Financiën Lodewijk Asscher (PvdA).

Image by Jaap Vliegenthart De Theatercompagnie

Voor het Amsterdams theatergezelschap De Theatercompagnie viel in 2008 het doek, toen de subsidie werd stopgezet. Artistiek leider Boermans is sindsdien verwikkeld in een juridische strijd. “Zonder subsidies is het godsonmogelijk te doen wat ik doe. “

De vraag wat hij gaat doen als zijn theatergezelschap definitief geen subsidie krijgt, vindt hij vervelend, zoveel is duidelijk. Hij zucht en trommelt wat met zijn vingers. Dan, grappend: “Geen idee, heb jij misschien nog tips voor me? Ik denk nog even niet na over de mogelijkheid dat we niet door kunnen. Ik wil gewoon werken, theater maken.”

Theu Boermans (60) is sinds 1988 artistiek leider van het Amsterdamse theatergezelschap De Theatercompagnie ^[17]. Sinds begin vorig jaar is zijn gezelschap verwikkeld in een juridische strijd over subsidie. In 2008 vroeg De Theatercompagnie een subsidie van ongeveer 3 miljoen aan voor een periode van vier jaar bij het Fonds voor de Podiumkunsten+ ^[18], dat ongeveer 60 miljoen euro per jaar aan overheidssubsidies te verdelen heeft. Maar het fonds besloot vorig jaar het doek voor De Theatercompagnie te laten vallen. Zonder subsidie moest Boermans zijn acteurs en alle andere werknemers ontslaan. Hun theater aan de Kloveniersburgwal werd verkocht aan een investeerder.

Boermans voornaamste klacht tegen het subsidiebesluit is dat het fonds zich heeft gebaseerd op een adviescommissie die in ieder geval de schijn had van belangenverstrengeling. “Een commissie van zeven man uit de toneel- en theaterwereld adviseert het fonds over toekenning van de subsidies. Dit systeem waarin zogeheten peers elkaar beoordelen bestaat zo’n twintig jaar. Voorheen werden de subsidies beoordeeld door ambtenaren die geen verstand hadden van de toneelwereld. Die ambtenaren keken alleen maar naar cijfertjes, en vergaten de artistieke inhoud. Toen het systeem werd aangepast, zijn strenge regels opgesteld om misbruik te voorkomen. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat advies wordt uitgebracht door gezelschappen die een direct belang hebben bij de subsidieverdeling. De toneelwereld is niet zo groot: er zijn gewoon te veel muizen, in een te kleine kooi met te weinig voedsel.”

Image by Anne de groot

Afgelopen oktober gaf de bestuursrechter in Amsterdam Boermans gelijk. De rechter vernietigde ^[19]het besluit op grond van het feit dat een lid van de commissie een eigen belang had bij de subsidieverdeling van het fonds, de directeur van een ander theatergezelschap. Dit gezelschap dong mee naar dezelfde subsidie. Het fonds ging in hoger beroep bij de Raad van State ^[20]. Het fonds stelt onder meer dat door deze uitspraak het hele systeem van peerreview op losse schroeven komt te staan.

Boermans gaat rechtop zitten. “Dat lijkt me overdreven. Het is natuurlijk een klein wereldje, maar dat wil niet zeggen dat je geen onafhankelijke experts kan vinden. Als theatergezelschap kan je subsidie aanvragen bij verschillende potjes. Zo kunnen grote theatergezelschappen subsidie aanvragen bij de zogeheten basisstructuur voor de grote gezelschappen. Kleinere gezelschappen halen hun subsidie uit een andere pot, die van het Fonds voor de Podiumkunsten+. In principe kan degene die subsidie heeft aangevraagd in de basisstructuur over het fonds oordelen en omgekeerd. Er werken ontzettend veel mensen in de basisstructuur die geen enkele betrokkenheid hebben bij gezelschappen die een beroep doen op het fonds.”

Boermans grinnikt om de constatering dat het wel een enorm gezeik is met die subsidies. “Ach, zonder subsidies is het godsonmogelijk om te doen wat ik doe. Mijn gezelschap speelt voornamelijk een klassiek repertoire. Maar het publiek dat nog naar Schillers, Goethes en Shakespeare gaat is afgenomen. Zeker in de provincie. Als je een Hamlet doet, dan moet je die minstens tweehonderd keer spelen om uit de kosten te komen. Maar als je hem veertig keer gespeeld heb, dan ben je overal geweest in Nederland.” Boermans haalt zijn schouders op. “Het idee dat toneelkunst bij de algemene ontwikkeling van het volk hoort dateert al uit de 18^de eeuw. In de klassieke toneelkunst worden thema’s aangesneden die nu actueel zijn, zoals democratie en vrijheid. Je weet toch niet waar je heen gaat, als je vandaan komt?”

Verbaasde ogen. Elitair? Boermans kauwt even op het idee dat dit soort ‘educatie van het volk’ alleen werkt als niet steeds hetzelfde hoogopgeleide publiek het theater bezoekt. “Dat klopt. Maar is niets mis met elitair. Of het elitaire publiek draagkrachtig genoeg is om zonder subsidie te kunnen stellen, ja, dat is een hele andere discussie. Bovendien, de wereld zou ook gewoon een stuk minder interessant zijn zonder toneel en theater. Vergelijk het hiermee: vroeger had elke koning een hofnar. De hofnar werd betaald om de koning de achterkant van zijn gelijk te laten zien. Als de koning hem niet meer zou betalen dan zou de hofnar de koning naar de mond gaan praten om maar in de smaak te vallen. De nar zou dan niet meer vrij zijn om kritiek te leveren. Zo is het ook met kunst. Kunst moet vraagtekens zetten, en in ruil daarvoor wil ik alleen maar eten en onderdak.”

Amsterdam – De helft van de vijf miljoen euro aan subsidie die de gemeente Amsterdam voor komend jaar had gereserveerd voor de verbouwing van dierentuin Artis zal worden heroverwogen. De gemeente zou tussen 2008 en 2010 in totaal vijftien miljoen euro aan de dierentuin overmaken. Dit jaar wordt tien miljoen voldaan. Van de resterende vijf miljoen zal in 2010 slechts de helft worden uitgekeerd.

Vorig jaar mei maakte de gemeente Amsterdam bekend ^[21] vooral onderwijs en werkgelegenheid te willen stimuleren, vanwege de economische crisis. Volgens de gemeentelijke begroting ^[13] zou de verbouwing van dierentuin Artis hieraan slechts “een beperkte bijdrage” leveren. Hierdoor loopt Artis het gevaar een gedeelte van de verwachte subsidie niet binnen te krijgen.

“In december 2009 heeft de gemeenteraad een bijdrage toegekend van tweeënhalf miljoen voor 2010”, zegt Monica Rohling, directieadviseur van de gemeentelijke Dienst Maatschappelijke Ontwikkeling. “Over de andere tweeënhalf miljoen wordt een besluit genomen bij de vaststelling van de gemeentebegroting 2011.”

Emil Polak, coördinator van de grootschalige verbouwing van Artis (het Masterplan) zegt: “Ik ben hier zeer verbaasd over. We hebben duidelijke afspraken met de gemeente en daarin is er naar mijn weten geen sprake van afstel.”

“We zijn zelf te arm om zo’n omvangrijk project als de verbouwing te kunnen bekostigen”, zegt Artis directeur Haig Balian. “Voor de totale renovatie hebben we in totaal tachtig miljoen euro nodig. Naast de gemeentelijke subsidie, zijn wij daarvoor afhankelijk van gelden van onder andere het Ministerie van Landbouw, de provincie en het bedrijfsleven”, aldus Balian.

Afgelopen week sloeg Balian symbolisch de eerste paal van de verbouwing de grond in. Op dit moment wordt het Apenhuis en Vogelhuis gerenoveerd, later wordt onder meer nog een ondergrondse parkeergarage aangelegd.

Dit dagboek is van “Zwemmen in Geuzenveld-Slotermeer”

Woensdag 10 februari

Vandaag ben ik ^[23]uitgekomen. Vijftig minuten later stond ik al op de site van Het Parool ^[24]. In zwaar verkorte versie dan. Mijn 112 pagina´s – waarvan 21 pagina’s bijlage – zijn teruggebracht tot een bericht van155 woorden. Daar treur ik niet over. Dat leest tenminste iemand.

De eerste alinea van het bericht vat mijn inhoud kernachtig samen: ‘Inwoners van Geuzenveld-Slotermeer dragen elf euro per jaar bij aan het Sloterparkbad, omdat, tegen de afspraken in, het exploitatietekort in 2008 is gestegen tot 700.000 euro. De landelijke norm om bij te dragen is vier tot vijf euro per inwoner.’

Een andere samenvatting had kunnen zijn: Stadsdeel Slotervaart kan niet controleren of de miljoenen euro’s aan subsidie voor het runnen van het Sloterparkbad van de afgelopen jaren goed terecht zijn gekomen.

Donderdag 11 februari

De kater van de day after. Ik had zo toegeleefd naar de dag van publicatie. Een drukke periode, met veel stress. Zelf was ik prima volgens planning afgerond. Op 15 januari werd ik voorgelegd aan het bestuur van het Stadsdeel en van Optissport BV, de exploitant van het Sloterparkbad. Een week kregen zij de tijd om te reageren, maar ze waren te laat. Op de valreep kwam nog de reactie ^[25] van Optissport. Ik was al ingebonden. Halsoverkop moest de reactie apart er nog aan worden toegevoegd. Een lelijk gezicht. De reactie van het stadsdeel kwam op 8 februari. Die moet nog worden gepubliceerd.

En dan ineens de rust. Het korte Paroolbericht is niet gevolgd door een groter achtergrondstuk in de papieren krant. Op internet staat er nergens iets over mij. Zelfs op de site van het stadsdeel en de gemeente ben ik niet terug te vinden. Verdrongen door een bericht over de eerste elektrische veewagen in Amsterdam.

Vrijdag 12 februari

Nog steeds rustig. Dat geeft me tijd wat meer over mijzelf te vertellen. Als het over mij gaat, gaat het al snel over inhoud. En inhoudelijk ben ik best interessant, als ik dat zelf mag zeggen:

Toen het Sloterparkbad in 2001 openging, dacht het stadsdeel dat het zonder gemeentelijke subsidie geëploiteerd zou worden. Maar de eerste twee jaar liep het bad een exploitatietekort van 2,9 miljoen op. In 2003 sprong het stadsdeel bij en vulde het gat met 2 miljoen. Het doel was elk jaar de exploitatiebijdrage van de gemeente te verminderen. Maar in plaats van minder, is het tussen 2006 en 2008 juist meer geworden. Het Sloterparkbad krijgt nu zo’n zeven ton subsidie voor het uitbaten van het zwembad, naast bijna een miljoen voor het beheer. Doordat de uitbater in haar administratie geen onderscheid maakt tussen commerciële en maatschappelijke activiteiten van het zwembad, kan het stadsdeel niet controleren of het subsidiebedrag juist wordt besteed. Ik beveel dan ook een duidelijkere administratie aan.

Zondag 14 februari

Vandaag verscheen ik op de website Holland Swimming Nieuws ^[26].  Zij besloten te beginnen met een positieve conclusie: “Exploitant Optisport voert het beheer van het Sloterparkbad in Amsterdam redelijk doelmatig uit.” Pas halverwege het bericht, dat wil zeggen in de derde zin, kwam het financiële tekort ter sprake. Mijn weg naar bekendheid, met de 180 volgers die Holland Swimming op Twitter.com heeft.

Maandag 15 februari

Ik had geprobeerd niet te veel te verwachten. Me zelfs voor te bereiden op het lot van zovele rapporten: de la. Maar gaandeweg dat ik geschreven werd, begon ik me toch op te winden. Ik ben er toch niet voor niets? Mensen moeten mij lezen! Bestuurders, zodat ze hun beleid beteren en lering trekken. Burgers, zodat ze verontwaardigd vragen of hun belastinggeldwel goed wordt besteed. Dat is mijn bestemming.

Gelukkig lijk ik van de la gered te worden. Het stadsdeelbestuur schreef in hun reactie van mij gebruik te maken “om de relatie met de exploitant zo optimaal mogelijk vorm te geven.”  Ze onderschrijven mijn aanbevelingen. De werkgroep die nu bezig is een nieuwe overeenkomst te ontwerpen voor de uitbating van het zwembad zal mij niet vergeten.

Dinsdag 16 februari

Soms word ik wat ongeduldig. Gaat de gemeenteraad nog over mij discussiëren? Komt er een vervolgonderzoek, of de aanbevelingen wel zijn uitgevoerd? Maar of en wanneer dat gaat gebeuren, is nog niet duidelijk.

Wie weet, is mij wel eenzelfde lot beschoren als mijn legendarische voorganger: het rapport “Subsidieverstrekking Zuidoost” uit 2007. Dat rapport heeft heel wat losgeschud. Nu, drie jaar later, is het subsidiebeleid in Zuidoost grondig veranderd.

Van zo’n toekomst kan een rapport als ik slechts dromen.

^[27]

Amsterdam- Het is voor bewoners van stadsdeel de Baarsjes sinds 1 januari makkelijker om subsidie te krijgen voor wijkverbetering.  Bewoners hoeven minder verantwoording af te leggen over hun projecten. Over grotere projecten beslissen de bewoners sinds dit jaar gezamenlijk, aldus Wesley Amzand, senior beleidsadviseur participatie van het stadsdeel.

De regeling voor bewonersinitatieven is samengevoegd met de subsidieverstrekking voor vrijwilligersorganisaties. Bewoners kunnen zelf subsidie aanvragen voor plannen om de leefbaarheid in hun wijk te verbeteren. In de Baarsjes is in totaal 651.000 euro beschikbaar. Het stadsdeel wil de subsidieverstrekking minder bureaucratisch maken. “We willen bewoners daarmee aanmoedigen, want een strenge regeling schrikt af”, zegt Amzand.

Dat betekent dat voor kleine subsidies onder de vijfhonderd euro geen financiële verantwoording wordt gevraagd, maar alleen een inhoudelijk verslag en bewijs dat de activiteit heeft plaatsgevonden.

VVD-raadslid Tom Leest is tegen de regeling: “Wij vinden het niet meer dan normaal dat men de bonnetjes gewoon kan overleggen.” Shanta Singh, fractievoorzitter van D66, staat er juist helemaal achter, “tenzij het problemen op blijkt te leveren en er te veel geld verdwijnt. ” In het verleden moest volgens haar te veel verantwoording worden afgelegd.

Naast de versoepeling van de regeling is een Regiegroep opgericht, bestaande uit een panel van bewoners dat onder toezicht staat van het stadsdeel. De subsidieaanvragen met betrekking tot bewonersparticipatie die bij het stadsdeel binnenkomen, worden doorgestuurd naar de Regiegroep. Die bepaalt dan waaraan het geld wordt uitgegeven.

Als de kosten voor een project boven de tienduizend euro zijn, vindt een wijkreferendum plaats waarin de bewoners worden geraadpleegd. “Dat heeft een zwaar adviserende functie”, aldus Amzand.

Opstand
De regels voor subsidieaanvragen werden in het verleden juist strenger toen bleek dat organisaties het geld niet allemaal gebruikten zoals de bedoeling was, vertelt Marie-Louise Boel, vertegenwoordiger van een netwerk van vrijwilligersorganisaties in de Baarsjes.

De bureaucratische maatregelen leidden tot onvrede in het stadsdeel. Sommige organisaties kwamen in de problemen doordat zij geen bonnetjes konden overleggen en daarom niet uitbetaald kregen. “De mensen kwamen in opstand”, vertelt Singh. “Op gegeven moment wilde niemand meer subsidie aanvragen.”

D66 kwam daarom met het initiatief om de verantwoording te vereenvoudigen. Wethouder Coos Hoebe (GroenLinks) was het daarmee eens: “We hebben te veel met de blik van een accountant naar die bonnetjes gekeken. De relatie met vrijwilligersorganisaties is aan alle kanten verslechterd. Na de bestuurswisseling in februari 2009 (waarna de PvdA een coalitie vormde met GroenLinks in plaats van de VVD, red.) hebben wij er hard aan gewerkt om die te verbeteren.”

Amsterdam – “Wij hebben bij de toekenning van subsidie alleen gelet op het ingediende projectvoorstel. De omzet van het bedrijf en activiteiten elders in de wereld hebben we buiten beschouwing gelaten.” Mark van der Horst is voorzitter van MKB Amsterdam en voorzitter van de adviescommissie van het Duurzaamheid- én Innovatiefonds ^[28] (DIHA), van Haven Amsterdam. Dit fonds heeft vorige week in totaal één miljoen euro aan subsidies toegekend aan zes bedrijven die actief zijn in de haven.

Cargill BV krijgt 200.000 euro van het fonds. Het bedrijf verwerkt  sojabonen in de vestiging aan de Coenhaven in Amsterdam en is onderdeel van het Amerikaanse Cargill Inc. In het afgelopen jaar behaalde dit bedrijf een netto winst van ruim 2,4 miljard euro.

Cargill gaat de subsidie gebruiken voor het ontwikkelen van een nieuwe technologie voor schone verbranding van biomassa. Het pilotproject zal in totaal drie miljoen euro kosten. Het verbranden van biomassa levert duurzame energie op. De bedoeling is dat de techniek uiteindelijk wereldwijd kan worden ingezet. Cargill gebruikt onder meer de schillen van sojabonen om als biomassa te verbranden.

Het bedrijf is marktleider op de wereldwijde sojamarkt, een landbouwgewas dat voornamelijk in Zuid-Amerika wordt geteeld voor de export. Nederland is na China de grootste importeur van soja ter wereld ^[29]. Het product wordt hier tot veevoer verwerkt voor de vleesindustrie.

Natasja Oerlemans, coördinator landbouw en voedsel bij Milieudefensie, vindt het verbazingwekkend dat een bedrijf als Cargill aanspraak kan maken op een duurzaamheidsfonds. “De sojateelt is bij uitstek een niet-duurzame industrie waarbij veel kunstmest en pesticiden gebruikt worden.”

“Driekwart van de in de wereld geproduceerde soja is genetisch gemodificeerd, zodat de gewassen beter bestand zijn tegen pesticiden die alleen het onkruid doden. De gevolgen hiervan op lange termijn zijn niet bekend”, zegt Oerlemans. “Wel is duidelijk dat het gepaard gaat met sociale problemen. Omdat de bedrijven patent hebben op hun zaden, worden lokale boeren volledig afhankelijk gemaakt. Ook is er sprake van de schending van landrechten van de inheemse bevolking die voor de sojaplantages van hun land worden verdreven.”

Milieudefensie is niet de enige organisatie die de soja industrie bekritiseert. Greenpeace voerde in 2006 actie ^[30] tegen Cargill vanwege het feit dat het bedrijf regenwoud in Brazilië kapte om sojaplantages aan te leggen.

Van der Horst, voorzitter van de adviescommissie ^[31], zegt dat Cargill als een van de besten uit de bus kwam, mede vanwege het innovatieve karakter van hun project. Chris Velzeboer, energie coördinator van Cargill, legt uit dat de nieuwe technologie de CO2 uitstoot zal verminderen en dat het opwekken van elektriciteit en warmte uit biomassa hierdoor veel aantrekkelijker wordt. “Bij traditionele biomassaverbranding halen de ketels geen optimaal rendement. Dit wordt veroorzaakt door onvolledige verbranding en vervuilingseffecten. Met onze technologie kunnen we de biomassa eerst bewerken en bereiken we een meer efficiënte verbranding.”

Ook volgens Rob Smit, projectleider van het DIHA fonds, is het logisch dat Cargill subsidie krijgt om de soja tot energie te verwerken. Ondanks de miljardenwinst en de omstreden activiteiten rondom de sojateelt. “De gemeente wil van het Noordzeekanaal havengebied de meest duurzame en innovatieve haven van Europa maken. Als een project hieraan bijdraagt, dan maakt het kans op subsidie”, aldus Smit. “Dat een bedrijf als Cargill met zijn project ook geld gaat verdienen, lijkt me juist gezond. En wat ze verder doen in de wereld, daar houden we ons niet mee bezig.”

^[32]

Amsterdam – Amsterdammers vragen nauwelijks subsidie aan voor groene daken. Bij de drie stadsdelen die subsidie verlenen zijn alleen bij Stadsdeel Centrum vijf aanvragen geweest. Dit blijkt uit een rondgang van deze krant. Bij de stadsdelen Westerpark en Oud-Zuid kwam geen een aanvraag binnen.

Een ‘groen dak’ houdt in dat het dak begroeid is. Begroeide daken vangen water op, isoleren het huis beter, zuiveren de lucht en zorgen voor meer leefruimte voor vogels en insecten in de stad. In verschillende steden in Nederland  stimuleert de gemeente daarom de aanleg ervan met subsidie.

In Amsterdam hebben de stadsdelen Centrum en Westerpark sinds eind 2008 een potje voor groene daken, Oud-Zuid sinds afgelopen zomer en stadsdeel Osdorp sinds dit jaar. De gemeenteraad van Amsterdam behandelt morgen een voorstel om subsidies te verlenen voor groene daken groter dan 40 m2 in de hele stad. In december is het budget hiervoor, 250.000 euro, al goedgekeurd.

De subsidieregelingen verschillen per stadsdeel. Het bedrag dat bewoners per vierkante meter dak krijgen varieert van twintig tot vijftig euro, waarbij maximaal de helft van de kosten wordt vergoed. Gemiddeld kost het laten aanleggen van een groen dak zo’n zeventig euro per vierkante meter, als je het zelf doet kan je met minder uit. Het bedrag dat de stadsdelen maximaal uitkeren voor een dak loopt uiteen van 1000 (Centrum) tot 2500 euro (Westerpark). De budgetten van de stadsdelen voor groene daken zitten tussen de 10.000 (Westerpark) en 20.000 (Centrum).

De stadsdelen hebben verschillende verklaringen voor het feit dat er weinig tot niet gebruik is gemaakt van de subsidieregeling. Centrum zegt dat de regeling nog vrij nieuw is. Westerpark denkt dat het met ‘bijkomende kosten’, bijvoorbeeld voor bouwkundige aanpassingen, toch nog te duur is voor mensen. Ook Oud-Zuid vermoedde dat het met de kosten te maken had, en gaat per maart de subsidie verhogen naar 50 euro per m2.

Volgens Sven Kuijk van dakdekkersbedrijf Ecodaken ^[34] zijn de kosten niet de enige drempel voor bewoners om een groen dak aan te laten leggen. Om voor subsidie in aanmerking te komen, is het verplicht een inspecteur te laten komen, die peilt of het dak sterk genoeg is. “Zo’n constructief advies kost vijf-, zeshonderd euro. Als het dak niet sterk genoeg is, komen de kosten voor rekening van de bewoner.” Als de aanleg wel doorgaat, vergoedt het stadsdeel 200 euro voor de inspectiekosten. In de nieuwe regeling voor grote daken die gemeentebreed wordt ingevoerd, is een inspectie niet meer verplicht. Ook in de aangepaste regeling van Oud-Zuid is die eis afgeschaft.

Leora Rosner, van het burgerinitiatief Netwerk Groene Daken ^[35]denkt dat de subsidie zonder een goede campagne nog steeds geen succes zal worden. “Voor elk product dat je in de markt zet, moet je reclame maken.” Ze vergelijkt het met de subsidie voor zonnepanelen. Daarvoor werd gemeentebreed campagne gevoerd, met de leus ‘Met gemak zon op je dak’. In stadsdeel Osdorp was het potje voor zonnepanelen binnen twee maanden op en stelde het stadsdeel 70.000 euro extra beschikbaar.

Image by: Andy Ciordia (flickr)

Er moet de komende jaren fors bezuinigd worden.  Grote kans dat ook het mes zal worden gezet in de subsidies. Welke subsidies kunnen we missen? NAP maakte een rondgang langs de verschillende fracties in de gemeenteraad.

Amsterdam - De subsidie voor de autoloze zondag mag direct worden geschrapt van D66 en de VVD. Volgens Thijs Kleinpaste, voorlichter van D66, is de autoloze zondag ‘symboolpolitiek’.

“Dit project kost ruim 800.000 euro per jaar en levert geen echte verbetering van de luchtkwaliteit op.” Een deel van dit bedrag gaat naar subsidies voor speciale activiteiten die op een autovrije dag kunnen worden georganiseerd zoals Nordic Walking op de grachten en hinkelen op de Kinkerstraat.

Sociale domein

Marijke Ornstein, raadslid voor de VVD, ziet nog meer mogelijkheden om te bezuinigen. “In 2010 wordt een kleine veertig miljoen euro uitgegeven aan subsidies in het sociale domein. Voorbeelden zijn het spreekwoordelijke thee drinken in eigen kring, en buurtbarbecues.  Sommige van deze initiatieven zijn best sympathiek maar in tijden van crisis moet een afweging worden gemaakt. De VVD kiest er voor om vier miljoen euro te bezuinigen op deze subsidies.” VVD-raadslid Robert Flos voegt toe dat ook de subsidie voor “moestuinen op het dak van het stadhuis” mag worden geschrapt.

SP-raadslid, Laurens Ivens: “Wij kijken naar de grote lijnen. Op belangrijke zaken zoals zorg en milieu moet niet worden bezuinigd. Maar ik ga niet nu, in verkiezingstijd, zeggen welk subsidietje wel of niet geschrapt mag worden.”

Overlap

De Partij van de Arbeid(PvdA) en GroenLinks waren de afgelopen vier jaar verantwoordelijk voor het toekennen van de subsidies. Zij zien geen subsidies die direct kunnen worden afgeschaft. “Als er nutteloze of overbodige subsidies waren geweest, hadden we die natuurlijk allang afgeschaft”, aldus Marco de Goede, raadslid voor Groen Links.

Volgens de Goede kan er wel geld bespaard worden door subsidies slimmer te besteden en goed te kijken of subsidies elkaar niet overlappen. Als voorbeeld haalt hij operatie Frankenstein aan. Deze naam is gegeven aan een onderzoek naar instellingen in de jeugdzorg die subsidie ontvangen. De gemeente is dit onderzoek in 2007 opgestart.

“Er ligt nu een dik rapport op tafel waarin staat waar de dubbelingen zitten, welke instellingen hun subsidies efficiënt besteden en of er niet beter kan worden samen gewerkt tussen de instellingen die subsidie ontvangen. Daar moeten we natuurlijk mee aan de slag”, zegt De Goede.

Ook de PvdA wil doorgaan met Operatie Frankenstein en de dubbelingen opsporen, zegt raadslid Michiel Mulder. “Daarnaast wil de PvdA aan kunstinstellingen vragen om hun inkomsten te verhogen. Er komt dan extra geld vrij dat wij willen investeren in het verhogen van de toegankelijkheid van kunst.”

Verantwoording

De Goede vindt ook dat de verantwoording die aan de gemeente moet worden afgelegd in sommige gevallen is doorgeslagen. “Als je als sportclub subsidie krijgt, moet je precies invullen hoeveel werk elke vrijwilliger doet.” Hij vraagt zich af of dat nodig is. “Wees blij dat die vrijwilligers er zijn. Ik ken ook ondernemers die klagen dat ze zoveel formulieren moeten invullen voor een subsidieaanvraag, dat ze er maar helemaal niet aan beginnen. Dat kan niet de bedoeling zijn.”

Amsterdam – De gemeente Amsterdam stelt jaarlijks 800.000 euro subsidie beschikbaar voor de autovrije zondag. Een manege in het stadsdeel Geuzenveld ^[36]kreeg drieduizend euro subsidie om tot nu toe één allochtone vrouw te laten paardrijden. Cargill B.V., wereldleider in landbouwgrondstoffen ^[37], krijgt twee ton subsidie voor het ontwikkelen van technologie voor schone verbranding van biomassa, terwijl het bedrijf vorig jaar ruim 2,4 miljard euro winst maakte.

De gemeentelijke subsidie blijkt een wirwar aan potjes, termen en bedragen. Wie bepaalt waar het heen gaat?

Subsidie of niet

Zo is het onduidelijk wanneer iets subsidie is en wanneer een contractuele afspraak met de gemeente; de zogenaamde aanbesteding. In 2010 krijgt het ROC Amsterdam 12,2 miljoen subsidie van de gemeente. Onderwijsadviseur van het ROC Johan de Jong zegt hier echter over: “Het staat wel onder het kopje subsidies, maar dat vind ik eigenlijk gevaarlijk.”

De onderwijsinstelling heeft namelijk een contract met de gemeente om onder andere inburgeringscursussen te geven. Toch noemt de gemeente het geld dat het ROC daarvoor krijgt subsidie. Dat is niet alleen onjuist, maar het geeft de gemeente ook de mogelijkheid om te bezuinigen op het bedrag zonder overleg met het ROC.

Praktijk

Ook is het soms onduidelijk wie de subsidieverstrekker is. Er zijn veel verschillende ‘potjes’ waar burgers en instanties geld vandaan kunnen halen. Sommige subsidies worden direct door de gemeente verdeeld. Andere subsidies belanden eerst in een fonds of een overkoepelende stichting (zoals het Amsterdams Fonds voor de Kunst), die de verantwoordelijkheid hebben om het geld te verdelen tussen verschillende kanshebbende organisaties.

En ook de stadsdelen hebben de mogelijkheid subsidies te verstrekken. Op dit moment worden daar echter veel beslissingen uitgesteld vanwege de aanstaande fusie van de stadsdelen. Bovendien is er niet overal sprake van een goed werkend controlesysteem ^[38], dat de verstrekking van subsidies controleert.

Een overzicht van de verschillende subsidiepotjes en mogelijkheden ontbreekt. Het lijkt er zelfs op dat er weinig controle is op mogelijke dubbele subsidieverstrekkingen. Pas wanneer er een goed overzicht en controleprocedure is gemaakt, zal duidelijk worden hoe de gemeentelijke subsidie precies wordt verdeeld. Het is tijd dat de gemeente Amsterdam de wirwar aan potjes, termen en bedragen gaat ontrafelen.

^[39]

Image by aranarth via Flickr

Amsterdam –De stadsdelen Geuzenveld-Slotermeer en De Baarsjes zullen pas na de fusie van de stadsdelen in mei werken met een computerprogramma waarin alle subsidies worden ingevoerd en gevolgd. De Amsterdamse Rekenkamer beval de invoering van zo’n subsidievolgsysteem al aan in februari 2006, in het rapport ^[40] Subsidiëring Welzijnsinstellingen.

Vorig jaar constateerde de gemeentelijke accountantsdienst (ACAM) dat in de stadsdelen Geuzenveld-Slotermeer en De Baarsjes zo’n systeem nog steeds niet was ingevoerd. Hierdoor ontbrak volgens de dienst een duidelijk overzicht van de subsidies die de stadsdelen verstrekken. In een subsidievolgsysteem wordt bijgehouden wie er subsidie aanvraagt en hoe die aanvraag verloopt, ook als er subsidie wordt toegewezen. Het systeem geeft een melding als er iets fout gaat, bijvoorbeeld als de datum verstrijkt waarop het stadsdeel moet reageren op de aanvraag, of als gegevens niet compleet zijn. Een subsidievolgsysteem kost een stadsdeel tot ongeveer 50.000 euro.

Volgens stadsdeelwethouder Coos Hoebe van De Baarsjes wordt in zijn stadsdeel al wel een paar jaar gewerkt met een digitaal systeem, maar dat is geen officieel subsidievolgsysteem. De ACAM kreeg hierdoor over het jaar 2008 geen ‘totaalinzicht’ over de subsidies. Hij weet niet precies waarom de aanbeveling van de Rekenkamer niet eerder is opgevolgd. “In het rapport van de Rekenkamer stonden heel veel aanbevelingen, en aan de meeste dingen hebben we hard gewerkt. We maken nu bijvoorbeeld heldere contractafspraken als er subsidie wordt verstrekt. We hadden dit systeem ook eerder moeten invoeren, maar nu profiteren we er eigenlijk van dat we dat nog niet hadden gedaan. Nu kunnen we het met alle vier de stadsdelen in één keer goed regelen. Er is een systeem gekozen en we zijn al met zijn vieren bezig om de gegevens over te dragen.” Vanaf mei 2010 vormt stadsdeel De Baarsjes met de stadsdelen Oud-West, Bos en Lommer en Westerpark stadsdeel West.

Geuzenveld-Slotermeer fuseert met Osdorp en Slotervaart tot stadsdeel Nieuw-West. “Half mei zullen wij dan ook werken met een geautomatiseerd systeem. Tot die tijd werken we met een subsidieteam. Zij voeren wekelijks overleg en houden elkaar zo op de hoogte”, aldus een woordvoerder. Toch was dit volgens de ACAM niet overzichtelijk genoeg. “We hebben een paar jaar geleden ook al wel een offerte aangevraagd voor het computerprogramma, maar toen werd al vrij snel duidelijk dat we zouden fuseren. Daarom  hebben we de aanschaf uitgesteld. Slotervaart neemt hierin nu het voortouw.”

Fred Coesel, subsidiecoördinator van Slotervaart, bevestigt dit. “Het is beter om dit straks in één keer voor het hele nieuwe stadsdeel te regelen. Anders koopt iedereen nu een eigen systeem en moeten we dat straks samenvoegen.”   In Slotervaart wordt al met het subsidievolgsysteem gewerkt en de ervaringen zijn positief. “Het is erg overzichtelijk, met één druk op de knop weet je welke subsidies zijn verstrekt en hoeveel geld er nog beschikbaar is. Het programma zorgt ook voor standaardisatie, alle subsidies van dezelfde soort worden op dezelfde manier afgehandeld.” Volgens Coesel kan het systeem van Slotervaart gemakkelijk worden uitgebreid na de fusie.

^[41]

Jerry Straub, woordvoerder Integratie en Diversiteit van de PvdA, wil geen subsidie meer toekennen aan organisaties die discrimineren.

AMSTERDAM – 16 jan.  PvdA-woordvoerder Jerry Straub (48) wil geen subsidies of vergunningen meer toekennen aan instanties en personen die discrimineren. Organisaties en bedrijven waarmee de gemeente samenwerkt, moeten over een diversiteitsbeleid beschikken. Een taxichauffeur die discriminerende opmerkingen maakt: vergunning afpakken. Een filmtheater dat geen diverse organisatie heeft: subsidie intrekken.

Waarom wilt u de subsidieverstrekking afhankelijk maken van het diversiteitsbeleid van een organisatie?
‘Vorig jaar verscheen in opdracht van de gemeente het rapport van de Universiteit van Amsterdam Als ze maar van me afblijven over het geweld tegen homo’s in Amsterdam. Er komt in het rapport naar voren dat een aantal instanties, waaronder scholen, niet wilde meewerken aan het onderzoek. Dat is verbijsterend.
“Hallo”, denk ik dan, “er is een probleem en je geeft niet thuis. We proberen dit probleem op te lossen en jij zegt dat je het probleem ook heel erg vindt, maar je doet er niks aan.”
Daar moet een sanctie op. Namelijk dat als je niet meewerkt, je geen subsidie meer ontvangt. Als de gemeente een samenwerking aangaat met een instantie, moeten we een paragraaf opnemen in het contract waarin we de organisatie verplichten actief beleid te voeren tegen discriminatie en er een diversiteitsbeleid op na te houden.’

Wat moet er in zo’n diversiteitsbeleid staan?
‘Je moet het zien als contract compliance. Dit houdt in dat bedrijven aan sociale voorwaarden moeten voldoen om een opdracht, subsidie of vergunning van de gemeente te kunnen krijgen.
Jij wilt mijn Noord-Zuidlijn bouwen. Prima, maar heb jij wel voldoende diversiteit binnen je bedrijf?’

Dus u wilt instanties geen subsidie en bedrijven geen opdrachten meer geven als ze niet divers zijn?
‘Precies, dat bedoel ik met contract compliance. Ik vind het jammer dat we het zo moeten doen. We hadden gedacht dat het zich vanzelf zou oplossen, maar dat is niet zo. Dus dan moet je instrumenten inzetten waarmee je het wel voor elkaar krijgt. Dat vereist moed.’

En hier is uw partij het mee eens?
‘Ik ben blij met de resolutie van PvdA-voorzitter Liliane Ploumen. Het is een opsteker voor iedereen om vanuit gelijkwaardigheid te werken aan participatie, diversiteit en emancipatie.
Ik geloof in diversiteit en discriminatiebestrijding. Diversiteit moet je zien als kapitaal. Stel, je hebt een broodjeszaak in Zuidoost en verkoopt alleen broodjes kaas. Dan kun je daar redelijk van leven. Als je naast die broodjes kaas ook broodjes bakkeljauw en zoutvlees zou verkopen, krijg je meer omzet. Maar dan moet je wel iemand in de keuken hebben die dat kan maken.
Hetzelfde geldt voor het bereiken van gemarginaliseerde groepen in de samenleving. Als je het hebt over het feit dat zoveel Marokkaanse jongens niet worden bereikt, dan heeft dat te maken met gebrekkige diversiteit in organisaties en bedrijven. Er moeten mensen van dezelfde cultuur werken die die jongens wel kunnen bereiken.
Kijk naar de politie. Die heeft diversiteit binnen haar organisatie nodig om haar dienstverlening te kunnen legitimeren. De politie is dan wel geen winstgerichte organisatie, maar onder meer de aangiftebereidheid kan worden vergroot door de personeelsbestanden diverser te laten zijn.’

Ontstaat niet het gevaar dat organisaties en bedrijven allochtonen gaan voortrekken?
‘Kijk, we hebben het over achterstandsbestrijding. Je ziet dat de werkloosheid onder sommige bevolkingsgroepen vele malen hoger is dan onder Nederlanders. Dat is al heel lang zo. Als je uitlegt dat er maatregelen nodig zijn om die achterstandsgroepen te laten participeren wordt dat al snel gezien als bevoordeling. Idioot, als je daar over nadenkt. Want daarmee zeg je eigenlijk “laat maar lekker zitten, we gaan helemaal niet aan achterstandsbestrijding doen.” Die gedachte, die opvatting, blokkeert vooruitgang. Dat kan niet.’

AMSTERDAM, 14 jan. – Afgelopen maandag heeft een onafhankelijke bezwaarcommissie besloten de stopzetting van subsidie voor het Amsterdamse theatergezelschap de Theatercompagnie ^[17] te handhaven. Het Nederlands Fonds voor Podiumkunsten (NFPK) hoeft haar besluit om geen subsidie toe te kennen aan het gezelschap niet te herzien, zo meldt het NFPK vandaag. De Theatercompagnie geeft nog geen commentaar. Eerder zei Hans Brouwer, directeur van de Theatercompagnie, bij een negatief besluit naar de rechter te stappen.

De Theatercompagnie is niet de enige kunstinstelling, die bezwaar heeft gemaakt tegen een negatieve subsidietoekenning van het Fonds. Van de 290 subsidieaanvragen zijn er 116 gehonoreerd. Het fonds heeft uiteindelijk de bezwaarschriften van 44 instellingen in behandeling genomen. Tot nu toe heeft de bezwaarcommissie uitspraak gedaan over 26 zaken. In geen geval adviseerde de commissie om het besluit te herroepen. Volgens George Lawson, directeur en voorzitter Raad van Bestuur van het NFPK, staat voor de instellingen ‘de gang naar de rechter open, waarvan een aantal zeker gebruik zal gaan maken.’

Nederland kent per 1 januari 2009 een nieuw subsidiestelsel. De Theatercompagnie was eerder al afgewezen voor de ‘Vierjarigen’ binnen de basisstructuur, die direct van het ministerie van Cultuur geld krijgen. Per stad valt slechts één theatergezelschap in deze groep. Voor Amsterdam is dat Toneelgroep Amsterdam. De Theatercompagnie heeft daarom een aanvraag voor vier jaar ingediend bij het Rijksfonds NFPK, waar overige instellingen aan konden kloppen. Het NFPK streeft vanaf 2009 naar een vermindering van het aantal gesubsidieerde instellingen.

Aanstaande maandag doet een onafhankelijke bezwaarcommissie uitspraak over de toekomst van De Theatercompagnie. De commissie bepaalt dan of het besluit van het Nederlands Fonds voor Podiumkunsten (NFPK) om geen subsidie meer toe te kennen aan het Amsterdamse theatergezelschap volgens de regels is genomen. ‘De Theatercompagnie bevindt zich dan wel in een comateuze situatie, overleden is zij nog niet,’ verklaart Hans Brouwer, directeur van het gezelschap.

Vanaf begin dit jaar leek Amsterdam een prominent theatergezelschap armer te zijn. De ruim tweehonderd geplande voorstellingen van De Theatercompagnie voor 55.250 verwachte toeschouwers zijn geschrapt. De contracten van alle twintig medewerkers van De Theatercompagnie zijn per 31 december 2008 ontbonden, bevestigt Brouwer. De directie is opnieuw aangenomen om het gebruik van het Compagnietheater te waarborgen. Op deze manier probeert het gezelschap het pand in haar bezit te houden totdat toekomst van De Theatercompagnie duidelijk is. Volgens de Theatercompagnie is zowel het IDFA als iTs Festival geïnteresseerd in het huren van het pand.

Nederland heeft vanaf dit jaar een nieuw subsidiestelsel voor kunstinstellingen. In voorgaande jaren ontving De Theatercompagnie in het kader van de Cultuurnota subsidie als instelling die een vaste functie vervult. Nu kon zij haar aanvraag enkel indienen bij het Rijksfonds NFPK. Volgens Brouwer wees de NFPK de subsidieaanvraag van ruim 2,6 miljoen af omdat de nieuwe regelgeving geen plek biedt aan een tweede toneelvereniging in Amsterdam. Hij vervolgt: ‘De Theatercompagnie zou teveel op de Toneelgroep Amsterdam lijken. De stopzetting van subsidie kan de NFPK niet artistiek onderbouwen.’

Volgens de NFPK is ‘de toegevoegde waarde van De Theatercompagnie in het theaterlandschap te gering is om het gezelschap nog langer structurele ondersteuning te bieden’. Op zijn website verklaart het fonds dat ‘een groot verloop van (onder andere artistieke) medewerkers zonder noemenswaardige opvolgers, heeft geleid tot verschraling en vervlakking van het artistieke profiel.’ De NFPK wacht de uitspraak van de bezwaarcommissie af.

Het fonds zegt niet overrompeld te zijn door het aantal bezwaren dat is ingediend na de subsidieverdeling. ‘Er zijn uiteindelijk 44 bezwaren overgebleven bij 290 oorspronkelijke subsidieaanvragen. Dat valt ons mee, zeker wanneer je uitgaat van de invoering van een nieuw subsidiesysteem dit jaar.’ Tot nu toe heeft de bezwaarcommissie twee bezwaren gegrond verklaard. Dit leidde overigens niet tot een wijziging van het besluit van de NFPK. Brouwer sluit niet uit alsnog naar de rechter te stappen wanneer het besluit van de bezwaarcommissie in het nadeel van De Theatercompagnie uitvalt.