Amsterdam – In stadsdeel Osdorp is gisteren tijdens de deelraadvergadering een Hyvespagina ^[1]voor jongeren en politici gelanceerd. De website ‘Jongeren en raadsleden in Amsterdam Nieuw-West’ moet jongeren en politici makkelijker met elkaar in contact brengen.

De Hyvespagina is onderdeel van het project ‘Loop mee met een raadslid’. Voor dit project koppelt raadslid Edith Brouwer (PvdA) jongeren tussen de tien en twintig jaar aan een lid van de deelraad. Zij kunnen zich opgeven door een e-mail te sturen. De politicus en de jongere maken vervolgens zelf een afspraak om met elkaar mee te lopen. “Het raadslid neemt de jongere mee naar een activiteit, zoals een vergadering, en andersom neemt de jongere het raadslid mee naar bijvoorbeeld paardrijles,” zegt Brouwer.

In het oorspronkelijke plan zou het project gisteren eindigen, maar Brouwer zet het door omdat nog niet iedereen een afspraak heeft gehad. Van de zeventien koppels hebben er tot nu toe negen met elkaar meegelopen. Brouwer: “Daar zit meteen de grootste valkuil van het project. Een afspraak maken is niet altijd makkelijk. De raadsleden zijn druk en niet alle jongeren plannen even ver vooruit.”

De Hyvespagina ‘Jongeren en raadsleden in Amsterdam Nieuw-West’, moet ervoor zorgen dat de raadsleden en jongeren nu ook zelf , zonder tussenkomst van Brouwer, met elkaar in contact kunnen komen. Op die pagina kunnen ze elkaar uitnodigen voor activiteiten. Het is een idee van Brouwer en Naphur van Apeldoorn (17), een scholier uit vijf Gymnasium die aan Brouwer gekoppeld was.

Van Apeldoorn gaf zich op voor het project omdat hij wel nieuwsgierig was naar de politiek. “Ik had er een grauw beeld van. Ik dacht dat het alleen maar mannen in pak zouden zijn. Maar dat was niet zo. Het zijn echte mensen.”

Op haar beurt werd Brouwer door Van Apeldoorn meegenomen naar een talentenavond op het Calandlyceum, waar leerlingen hun zangkwaliteiten lieten horen. “Het was leuk om haar mee te nemen naar een jaarlijks evenement op onze school,” zegt Van Apeldoorn. Of hij het idee heeft dat Brouwer nu ook meer begrijpt van jongeren? “Het is een stapje dichterbij. Maar er is meer uitwisseling nodig. Ze heeft nu alleen met mij gepraat en niet met andere leeftijdsgenoten.”

In oktober vorig jaar werden de eerste afspraken tussen jongeren en deelraadsleden gemaakt. Het idee voor het project had Brouwer al langer. “Tijdens een fractievergadering ongeveer een jaar geleden waren een aantal collega’s heel stellig over wat jongeren in het stadsdeel willen. Maar ik vroeg me af hoe ze dat eigenlijk weten?” Brouwer stuurde een e-mail naar haar collega’s in de deelraad en begon in haar directe omgeving jongeren te werven. “De meeste deelraadsleden reageerden meteen enthousiast. En als ze nog niet enthousiast waren, dan hoop ik na vanavond wel,” aldus Brouwer.

Tijdens de cursus Drawing her story tekenen migrantenvrouwen en Nederlandse vrouwen elkaars verhalen. Vandaag zijn er geen Nederlandse vrouwen. Wel twee Surinaamse, vier Turkse en een Marokkaanse.

AMSTERDAM – 4 feb. ‘Een president Obama cake’, glundert Hatice. Ze heeft bruine chocolade cakejes gemaakt met witte kokossnippers. Terwijl ze naar de Nederlandse woorden zoekt en het recept opdreunt schept ze nog wat Turkse bonensalade op. Beeldend kunstenaar Natasja Kemp buigt zich naar haar toe: ‘Niet alles opeten, we moeten het zo ook nog natekenen.’

Zeven vrouwen zitten op woensdagochtend 28 januari rond een tafel in het ontwikkelingscentrum Vrouw en Vaart in Osdorp. Het is de derde les van de cursus Drawing her story, waarbij migrantenvrouwen en Nederlandse vrouwen elkaars verhalen tekenen. Drawing her story is een project van Stichting NIKA Kunstprojecten ^[2] opgezet door kunsthistorica Nienke Verschuur en beeldend kunstenaar Karin Janssen. Om de drempel zo laag mogelijk te houden is de cursus en het materiaal gratis. Stadsdeel Osdorp subsidieert ongeveer een vijfde, de rest komt van andere fondsen.

In november startte de eerste serie lessen in Bussum. Vanaf begin januari zijn de cursussen ook in Osdorp, in Hoofddorp, Amstelveen en Zaandam gestart. ‘We hebben gekeken in welke wijken de grootste verscheidenheid aan culturen is en of er in die wijken welzijnsorganisaties zijn die met ons wilden samenwerken’, vertelt Verschuur.

In Osdorp, een krachtwijk van minister Van der Laan (VROM), is 50 procent van de inwoners van niet-Westerse afkomst. ‘Vrouw en Vaart stelde ons kosteloos ruimte ter beschikking en hielp met het werven van vrouwen.’  Vandaag zijn er geen Nederlandse vrouwen. Wel twee Surinaamse, vier Turkse en een Marokkaanse.

‘In eerste instantie zou het project zich alleen richten op allochtone vrouwen, maar van welzijnsorganisaties hoorden wij dat er behoefte was aan contact met Nederlandse vrouwen, vertelt Verschuur. ‘Het blijkt moeilijk in Osdorp om autochtone Nederlanders bij het initiatief te betrekken. We hebben actief geworven in de bibliotheek, maar het moet breder.’ In Amstelveen en Zaandam zijn de culturele verhoudingen in de groepen wel goed verdeeld, maar ook in Hoofddorp zijn er volgens Verschuur beduidend meer migrantenvrouwen.

Vorige week hebben de vrouwen het over elkaars jeugd gehad. Deze week is het thema ‘eten’. Iedereen heeft iets te eten meegenomen, maar eerst laat docent Natasja Kemp aan de hand van de schilders Paul Cézanne en Klaas Gubbels zien dat er verschillende manieren zijn om fruit, theekopjes en schalen te tekenen. De één schildert realistisch, de ander geabstraheerd. Hatice bekijkt alle voorbeelden aandachtig. Gubbels vindt ze maar niks. Ze zoekt naar woorden: ‘Dat is toch geen tekening.’

Straks gaan de vrouwen zelf de gerechten natekenen, met stift op een groot tafellaken. Eerst vertellen ze wat ze gebakken en gekookt hebben. De tafel staat vol met schalen. Broodjes, salades en veel zoetigheid. Zera heeft Poca en Corek meegenomen. Poca is een Turks broodje gevuld met kaas, Corek is een broodje met kaas en peterselie. De Surinaams Indiaanse Shama zet Union-bhaji op tafel. Ze spelt het voor de vrouw die haar recept moet noteren. ‘UNION en dan BH, niet die dingen die we aantrekken,’ lacht ze. Het zijn gefrituurde uien in deeg. Terwijl de vrouwen praten, schept Hatice voortdurend haar bord vol. Dan begint het tekenen. ‘Natasja, kan je een vrachtwagen voor me bellen?’ Hatice leunt naar achter en legt een hand op haar buik. ‘Ik ben zo vol.’