Image by Are you Swedish?

Twee branches slaan de handen ineen tijdens de Amsterdam International Fashion Week ^[1]. Autofabrikant Volvo en de Scandinavische modeontwerpster Camilla Norrback ^[2] hopen van elkaar te profiteren tijdens een modeshow in de Westergasfabriek.

Amsterdam – Recht voor de ingang van de Westergasfabriek staat een auto geparkeerd. Een brave gezinsauto, die je zo op een camping in Frankrijk ziet staan. Maar kennelijk hebben de bezoekers van de Amsterdam International Fashion Week iets anders aan hun hoofd dan mijmeren over vakanties met de kinderen. Ze keuren de auto geen blik waardig terwijl ze op hun 16 centimeter hoge hakken de zaal in rennen. Op de zijkant van de auto staat in sierlijke witte letters ‘Volvo loves Fashion’ .

Het valt moeilijk te negeren dat het automerk Volvo ^[3] deze avond heeft gesponsord. Bij loungebanken hangen grote posters met modellen in kleding van Norrback poserend naast een Volvo C30, bij de garderobe hangt een Zweedse vlag en er worden Zweedse gehaktballetje uitgedeeld. “Mensen denken bij Volvo vaak aan stationcar, hoekig, kinderen achterin en een labrador erbij. Maar dat is allang niet meer zo, ons design is tegenwoordig ontzettend dynamisch. Dat is de reden dat we onze naam willen verbinden aan fashion,” meldt marketingmanager Volvo Nederland Femke Bruggeman. “En dan het liefst Scandinavische mode, dat is tegenwoordig natuurlijk heel erg hot.”

Binnen wacht het modepubliek op de show van de trendy Zweedse ontwerpster Camilla Norrback. Ze zijn gekomen om de kleding te bekijken die volgende winter in de winkels zal hangen. Bekenden worden gespot en luchtkussen uitgedeeld. Het publiek is mooi, jong en vooral perfect gestileerd. Schuine hoedjes, strakke jurken, hoge hakken, rode lippen.

Aan weerskanten van de spierwitte catwalk staan banken die omhoog lopen als in een amfitheater. De zaal is vol, helemaal bovenin moeten mensen staan. Op de eerste rij zitten de hoofdredacteuren van glossy’s als Elle, Marie Claire en Grazia. Ze hebben hun zakelijke gezicht opgezet en kijken ongeduldig. Laat de show maar beginnen. Dan lopen de eerste modellen op een romantisch, bijna kinderlijk deuntje de catwalk op. De kleding is een mix van lieve breisels en simpele, draagbare kledingstukken met scherpe lijnen.

Een show geven op de Amsterdam International Fashion Week kost 15.000 euro. Dan heb je als modemerk nog niet veel. De modellen moeten worden betaald, de styliste en het PR bureau zijn ook niet gratis. Hoeveel Volvo in totaal heeft betaald voor de modeshow, weet Bruggeman niet. “De show op Fashion week heeft een vaste prijs. Maar er zijn zoveel bijkomende kosten. We hebben vooraf nog een diner georganiseerd voor onze klanten en de pers, en we laten een Volvo C30 rondrijden als shuttleservice. Wat het allemaal exact kost weet ik echt niet.”

Maria Sundvik, de rechterhand van ontwerpster Camilla Norrback is gelukkig over de samenwerking met het automerk. “Door Volvo hebben wij voor het eerst zo een grote show kunnen geven buiten Zweden. Zij hebben het financieel mogelijk gemaakt dat wij op Fashion Week staan.” Sundvik ziet het niet als een probleem dat Camilla Norrback en Volvo nu met elkaar geassocieerd worden. “Ik snap dat Volvo op deze manier een brug wil slaan naar de wat meer coole, design kant. Als mensen nu bij Volvo ook denken Norrback en omgekeerd, is dat prima wat mij betreft. ”

Ook Bruggeman kijkt tevreden. “We hebben hopelijk vanavond eens laten zien dat Volvo een merk is dat heel goed samengaat met fashion. Al met al is het een heel mooi decor voor onze nieuwe Volvo C30.”

Amsterdam Rauw: een serie over wakker Amsterdam. Op zoek naar eigenzinnigheid waar de betutteling geen grip op krijgt. Vandaag de Anti Fashion Party van modeontwerper Bas Kosters.

AMSTERDAM, 30 jan. – ‘Hallo jongens, meisjes en hermafrodieten,’ roept modeontwerper Bas Kosters. Drie piercings rond zijn mond, drie door zijn neus. Roze haar en make-up. Hij staat op een catwalk in de Flexbar in Amsterdam. Het is zijn Anti Fashion Party.
 
Samen met DJ Wannabeastar organiseerde hij drie jaar geleden de eerste Anti Fashion Party als tegenhanger van het alom heersende modegeweld, aldus de 31-jarige modeontwerper. Blauwe pruik, tijgerprintlegging en felle kleuren passeren de revue. ‘Goed fout’, noemt Kosters het. ‘Het gaat er vooral om hoe je het draagt. Om bravoure. Je attitude is belangrijker dan wat je aanhebt.’ Zaterdag had hij nog ‘de’ openingsshow van de Amsterdam Fashion Week: Heineken’s Beats. ‘Ik heb sinds de eerste editie niet meer op de Amsterdam Fashion Week geshowd, maar aangezien Heineken sponsor is wilden ze dat graag.’ Dat betekent niet dat Kosters zich dan maar conformeert aan ‘de do’s en dont’s in de mode’.

‘De reden dat ik meestal niet op de Amsterdam Fashion Week show, is omdat ik graag mijn eigen identiteit wil behouden. Het kost een hoop geld om deel te nemen. In ruil daarvoor regelt de organisatie natuurlijk een heleboel. De zaal, het licht en ook de uitnodigingen, maar ik wil het liever zelf doen.’ Gisteren, op de vijfde editie van de Anti Fashion Award, ging dan ook alles zoals Kosters en DJ Wannabeastar het wilde. ‘De fashion industry is een heel elitair gebeuren en ik vind het leuk om op deze manier mode dichter naar de mens te brengen.’

Voor de deur van de Flexbar staat rond één uur ’s nachts een dikke rij. ‘Geen VIP-bandjes of hiplijsten’, stond er op de uitnodiging. Toch duwen een paar hipsters zich langs de rij naar binnen. Een succes? ‘Het is bovenal gezellig.’ Kosters is ‘fan van alles wat gezellig is’. Poppen, beesten en speelgoed. Zijn studio op de dertiende verdieping van het World Fashion Center in Amsterdam hangt er vol mee. Koekiemonster en Elmo in de linkerhoek, ook een Barbie. Zijn lievelingsbarbie stamt uit de jaren tachtig en is ‘bijzonder modieus’: Barbie and the Rockstars. ‘Blauwe Metallic jas met een roze bies, dikke fluorescerende plastic draaiarmband en fluorgele kanten sokken.’

Ook bij de Anti Fashion Party doen mensen flink hun best om licht te geven in het donker. Voor het eerst delen Kosters en Wannabeastar de Anti Fashion Awards uit. De criteria: uniciteit, anarchisme, originaliteit en individualiteit. De award voor Anti Fashion Man gaat naar kunstenaar Martin de Waal, de vrouwelijke variant is voor stijlicoon Anouk Tan. De award voor het Anti Fashion label gaat naar And Beyond. Meubelstukken, organisatiebureau voor ‘spraakmakende’feesten, gaat er met de Anti Fashion Organsiatie Award vandoor. Kosters: ‘Het klinkt misschien als een lachertje, maar voor ons is het een serieuze prijs. Ik kan mezelf niet laten winnen, maar ik had hem graag op de kast staan.’

Naast modeontwerper is Kosters DJ Broekjevol, illustrator, maakt hij poppen, objecten, installaties en muziek. Kosters denkt het liefst multidisciplinair. Op de flyer voor het feest staat groot het “Weet-ik-veelmannetje”, een cartoon. ‘Hij is een beetje het icoon geworden van de party. Hij stamt uit mijn protestcollectie uit 2007.’ Het mannetje heeft een spandoek in zijn hand waarop “Weet ik veel” staat geschreven. ‘Hij protesteert, maar weet eigenlijk niet waarvoor´, zegt Kosters. ´Het is een commentaar op de klaagcultuur van tegenwoordig. Klagen over de rij bij de bakker, klagen omdat de peuters in het kinderdagverblijf te veel lawaai maken bij het spelen. Voor mijn gevoel ging men vroeger alleen de barricades op voor ernstige zaken, tegenwoordig protesteert men voor futiliteiten.’

McKey Sullivan en Samantha Potter, winnares en nummer twee van America’s Next Top Model seizoen elf, zijn vanavond ook van de partij. ‘Yeaheah. We love it. It’s a lot more open than in the United States.’ Op een catwalk dansen modellen uitbundig in de kleren van Kosters Heineken’s Beats collectie. Het publiek doet mee. Uit de boxen schalt: ‘All this hassle for fashion, I rather have a beer.’

Elk jaar maken de derdejaars van de modeacademie Arnhem de “Collectie Arnhem”. De stukken worden geshowd tijdens de Amsterdam International Fashion week.

AMSTERDAM, 30 jan. – ‘Er ging wat mis’, zegt Britt Tan (24). ‘Er viel een stilte aan het eind. Een aantal stukken kon daardoor niet apart geshowd worden. Achteraf hoorde ik iemand zeggen dat Arnhem zo’n mooie, conceptuele show had. Zo vernieuwend. Alsof we het bedacht hadden!’ Ze lacht. De studente mode van de Academie Beeldende Kunsten Arnhem is moe, maar tevreden. Samen met de andere derdejaars heeft ze een half jaar gewerkt aan de “Collectie Arnhem”, die tijdens de Amsterdam International Fashion Week op het Westergasfabriekterrein getoond werd.

Een zwart model loopt als eerste de catwalk op. Uit haar felroze mond hangt een sigaret. Handen in de zij, schouders naar voren, blik op oneindig. Het is een stoere, boze vrouw. ‘Ze lijkt op zangeres Grace Jones’, vertelt Tan. ‘Jones symboliseert de oervrouw en muzikant Devendra Banhart de oerman. Dat is het thema van onze collectie.’ Het borsthaar van de mannen is goed te zien, vrouwenbenen zijn ongeschoren. In de ontwerpen zitten veel rechte lijnen en vormen. Er zijn huidkleurige body’s, zwart-witte broekpakken en ongetailleerde jasjes. Het onderscheid tussen mannen- en vrouwenkleding is vaag. Fred Farrow (22), uit hetzelfde jaar: ‘Behalve de oermens, speelt ook de oervorm een belangrijke rol. We hebben alleen gebruik gemaakt van de cirkel, het vierkant en de driehoek’.

Inspiratie zoeken de studenten vooral in elkaars stijl. Tan heeft een suikerspinkapsel, met lichtroze, -gele en -blauwe plukken. Veel modellen hadden net zo’n kapsel. ‘Britt was onze muze’, zegt Farrow. Een andere klasgenoot draagt hakken onder zijn zijden broekpak. Het maakt hem tot een androgyn icoon, waarop veel ontwerpen geïnspireerd zijn.

‘We komen misschien op de cover van Elle!’, roept hij naar Tan en Farrow, terwijl hij zijn telefoon wegstopt. De klas eet een broodje in het café naast de catwalk. Zaten ze een kwartier geleden nog verwachtingsvol te kijken naar de modellen die op hoge hakken voorbij liepen, nu maken ze een afgematte indruk. ‘Het is heel hard werken’, zegt Farrow. ‘We regelen alles zelf’. Het hoogtepunt van het derde jaar is de show tijdens de fashionweek. Daarna gaan ze een half jaar op stage bij een modeontwerper. Tan gaat naar Ann-Sofie Back, Farrow naar Vivienne Westwood. Vanavond gaan ze met de klas naar een noise-punk concert om te vieren dat deze dag erop zit.

Dido Yland (21), vierdejaars mode, heeft de show en de stage al achter de rug. Zij kwam vandaag alleen om te kijken. Yland: ‘Voor de collectie in het derde jaar ontwerpt de een truitje, de ander een broek. Daarna borduurt iedereen voort op elkaars ontwerp. Het geheel wordt steeds meer geperfectioneerd, totdat er een collectie ontstaat’. Iedereen legt geld in. ‘Daarvan worden stoffen gekocht en modellen betaald.’ Yland betaalde 50 euro, Tan en Farrow het zesvoudige. Tan: ‘Door de crisis is het veel moeilijker om sponsors te vinden. De sponsor waar de vorige klas nog 5000 euro van kreeg, wilde nu maar 1250 euro besteden’.

Het is wel de bedoeling dat het geld terugverdiend wordt. Yland: ‘Ook in deze collectie zitten veel showitems, die je niet echt kunt dragen. Een body waar borsten doorheen steken verkoop je niet zo snel, maar er zitten ook stukken bij die in productie kunnen’. Afgelopen jaar zijn er kledingstukken verkocht aan verschillende winkels, waaronder de Bijenkorf. Om de prijs te drukken worden de stoffen en patronen opgestuurd naar een fabriek in Polen, die de kledingstukken produceert en terugstuurt. ‘Ik denk dat onze ontwerpen toch een beetje te gek waren voor het publiek van de Bijenkorf, want er is niet veel verkocht’, lacht Yland. ‘Maar het is wel heel bijzonder om je eigen ontwerpen in de rekken te zien hangen.’