Yesim Candan

Amsterdam – Partij 1 is een nieuwe landelijke politieke partij die in 2011 wil deelnemen aan de Tweede Kamer verkiezingen. De partij combineert ondernemerschap met idealisme en werd gisteren gelanceerd tijdens de Big Improvement Day ^[1] in de Rai in Amsterdam.

Initiatiefnemer Yesim Candan ^[2] (34) hekelt de angst en negativiteit die volgens haar de politiek en het publieke debat beheerst. Ze pleit voor een positieve benadering van maatschappelijke problemen. Het verbinden van mensen is een van de speerpunten van de partij. “We moeten het niet steeds over integratieproblemen hebben maar in plaats daarvan culturele diversiteit als een kans zien”, zegt Candan die opgroeide in Rotterdam met Turkse ouders.

Een ander speerpunt is een duurzame economie waarin natuur, milieu en eerlijke handel centraal staan. “Mensen in Nederland worden steeds kritischer en zijn bereid te kiezen voor eerlijke producten, ook als ze daar meer voor moeten betalen”, aldus Candan.

Partij 1 ^[3] is geen voorstander van een uitgebreide verzorgingsstaat. “We willen de burgers stimuleren om hun mogelijkheden te benutten. We geloven in de Dutch Dream want iedereen in Nederland heeft kansen om zich te ontwikkelen. Teveel sociale voorzieningen zorgen voor passiviteit.” Ondernemerschap moet volgens de partij daarom meer gestimuleerd worden en dat moet al beginnen in het basisonderwijs.

De partij bestaat vooralsnog uit twintig ambassadeurs met diverse achtergronden die op vrijwillige basis advies en ondersteuning geven. Nu gaan ze op zoek naar actieve leiders en leden die het partijprogramma verder vorm moeten gaan geven. Over een half jaar wordt bekeken of er voldoende animo voor de partij is om deel te nemen aan de Tweede Kamerverkiezingen. De lijsttrekker wordt ook dan pas bekend gemaakt. Candan zal die functie in ieder geval niet op zich nemen. Zij wil liever “een verbindende rol blijven spelen bij de verdere ontwikkeling van de partij”.

Candan hield gisteren een korte toespraak op de Big Improvement Day. Een jaarlijks terugkerend evenement waar ambtenaren en mensen uit het bedrijfsleven ideeën uitwisselen over verbeteringen in de Nederlandse samenleving.

Wat voor toekomst gaat de Zuidas tegemoet? Stichting Amsterdam Bright City gaf wetenschappers en zakenmensen de opdracht zich hier een beeld van te vormen. In juni presenteren ze hun droom- en schrikbeelden.

AMSTERDAM, 20 feb. Stichting Amsterdam Bright City moet de Zuidas op een hoger plan tillen. Vanaf 1 april betrekt de stichting haar nieuwe onderkomen op de onderste twee etages van het Vinoly gebouw aan het Gustav Mahlerplein, onder Boekel de Nerée advocaten. Het moet een inspirerende ontmoetingsplaats worden voor ondernemers, expats, studenten, wetenschappers en creatieve talenten die wonen, werken of studeren aan de Zuidas. De stichting is een gezamenlijk initiatief van ABN AMRO en de Vrije Universiteit en wordt gesteund door onder meer ING, Nuon, KPMG en IBM.

De opening van het nieuwe ontmoetingscentrum wordt kracht bijgezet met een groot en pretentieus congres. Onder de noemer Cosmopolis 2025 laten Amsterdam Bright City en haar partners hun ideeën de vrije loop gaan over wat er nodig is om de Zuidas tot een echte stad te maken in 2025. Onderzoekers van de Vrije Universiteit zijn gekoppeld aan mensen uit het bedrijfsleven. In duo’s zullen zij hun visie geven op een van de zestien thema’s, variërend van mobiliteit en infrastructuur tot vertrouwen en integriteit. Op 4 juni worden de plannen gepresenteerd in aanwezigheid van burgemeester Job Cohen.

Antropoloog en docent aan de Vrije Universiteit Françoise Companjen neemt samen met een ING’er multiculturaliteit en diversiteit op de Zuidas voor haar rekening. ‘Het zijn belangrijke thema’s. Je stuit al snel op een spanningsveld tussen de wensen van de gemeente en van de investeerders. De gemeente wil de Zuidas diverser maken door ook minder vermogende mensen op de Zuidas te huisvesten. Investeerders zien de Zuidas liever verder ontwikkelen tot een eliteplek. Ze zouden het een hele prestatie vinden als ze Chanel naar de Zuidas konden halen.’ Cohen heeft al voorwaarden op tafel gelegd waarin een quotum voor sociale huurwoningen is vastgelegd.

‘Diversiteit is ook belangrijk om buitenlandse expats aan je te binden.’ Volgens Companjen vinden zij het belangrijk om op een energieke, multiculturele plek te wonen. Hetzelfde geldt voor de creatieve klasse. ‘Die willen best komen, maar dan moet er wel een Ethiopiër op de hoek zitten.’

Marijk van der Wende, decaan van AUC

Amsterdam University College (AUC) opent vanaf september 2009 haar deuren. Een hoogwaardige bacheloropleiding waar jaarlijks tweehonderd gemotiveerde studenten worden toegelaten. ‘Zeker geen wit elite college’, zegt decaan Marijk van der Wende. ‘Diversiteit en excellentie moeten hier juist samenkomen.’

AMSTERDAM, 17 feb. - Geen college voor de witte middenklasse in een stad die zelf half zwart is, dat stond bij decaan Marijk van der Wende voorop bij de oprichting van Amsterdam University College (AUC). ‘Bij een topopleiding moet je uitkijken dat het niet elitair wordt. Als je niet oplet, zit er een enorme bias naar de witte middenklasse want daar zit het cultureel kapitaal om in topopleidingen te komen. Als je internationale en culturele diversiteit wilt, dus ook buitenlandse studenten en talentvolle  allochtone leerlingen, moet je daarin investeren. En dat doen wij hier.’

Excellentie en diversiteit in een geglobaliseerde stad, dat is het motto van het bachelorcollege dat in 2009 haar deuren opent. Excellentie betekent selectie aan de poort want jaarlijks worden er maar tweehonderd getalenteerde en gemotiveerde studenten toegelaten. ‘Maar we kijken goed naar welke studenten er vanzelf op ons afkomen en welke studenten wij actief moeten benaderen. Zo geven we ook voorlichting op zogenaamde “zwarte scholen”, vaak weten die niet van ons bestaan’, zegt Mariëtte Diderich, medewerker van Amsterdam University College .

Om studenten diversiteit mee te geven is een college zoals dit nodig,  zegt Marijk van der Wende. ‘Ergens is dat het trieste van het Nederlands onderwijs. Het is totaal gesegregeerd. Leerlingen van verschillende groepen hebben nooit bij elkaar op de lagere of middelbare school gezeten.’ Naast excellentie is diversiteit een minstens zo belangrijk ingrediënt voor succes, vindt Van Der Wende, die tevens hoogleraar Innovatie Hoger Onderwijs aan de Vrije Universiteit Amsterdam is. ‘Je kan nog zo goed in iets zijn, maar je moet het ook goed kunnen samen met mensen die anders zijn dan jij.’

Diversiteit gaat verder dan het Nederlandse debat over witte en zwarte scholen. Het streven van Amsterdam University College is dat de helft van de studenten uit het buitenland komt. ‘Neem een moslima die hier geboren is’, zegt Van Der Wende. ‘Die behoort hier tot een achterstandsgroep in de ogen van veel mensen. Die kan hier opeens in de klas komen met een moslima uit een land als Indonesie, wiens ouders allebei een hele goede maatschappelijke positie hebben. Ze delen een achtergrond maar hebben een andere start en zelfperceptie. Die ervaring wil je meegeven.’

Het bereiken van ambitieuze allochtone leerlingen vergt het nodige werk. ‘De schoolleiding en ouders zijn minder op de hoogte van de keuzes die er zijn.  Je moet ze daar vroeg van bewust maken’, zegt Mariëtte Diderich. ‘Wij werken met hun samen; hoe kunnen we het zelfbeeld van zo’n leerling versterken? Wat kunnen scholen doen om te helpen met het aanmeldingstraject van AUC? Motivatiebrief, aanbevelingsbrief, het is een hele klus. We merken dat scholen het fijn vinden om vanuit die positiviteit benaderd te worden.’

Het selecteren van studenten zoals op de University Colleges in Nederland gebeurt, stuit nog vaak op weerstand in het Nederlandse onderwijsklimaat, merken Van Der Wende en Diderich. ‘Het is een beetje een rare discussie want we selecteren natuurlijk volop in Nederland, alleen doen we dat op twaalfjarige leeftijd. Dan wordt de keuze voor vmbo, havo of vwo gemaakt. Selecteren op achttienjarige leeftijd is dan opeens taboe’,  zegt Van Der Wende. ‘Het egalitaire denken is iets erg Nederlands, maar wel een probleem waar we internationaal niet veel voordeel van hebben. In Nederland zijn we goed in die middenmaat. Het niveau van de onderste groep is niet heel laag, het enige wat we missen is die kopgroep die heel goed presteert, dat blijkt ook uit onderzoeken van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO).’

University College Amsterdam is in 2008 opgericht door de Vrije Universiteit Amsterdam en de  Universiteit van Amsterdam. De driejarige interdisciplinaire liberal arts and sciences bachelor biedt een breed onderwijsprogramma dat de scheidslijnen tussen de alfa, gamma en betavakken overschrijdt en de voertaal is Engels. De studenten wonen en studeren met elkaar op een campus die gevestigd gaat worden in het Science Park Amsterdam. Totdat de campus afgebouwd is, zullen de studenten de eerste drie jaar onderwijs volgen in de Amsterdamse Plantagebuurt. Na Utrecht, Maastricht,  Middelburg en Tilburg is dit het vijfde University College dat in Nederland wordt opgericht. De aanloopkosten van het college worden geraamd op 23 miljoen. De gemeente Amsterdam steekt vijf miljoen euro in het project. Daarnaast heeft het AUC 7,5 miljoen subsidie ontvangen in het kader van Sirius, een programma van het ministerie van OC&W gericht op het bevorderen van excellentie in het hoger onderwijs.

AMSTERDAM- 20 jan. Coalitiepartner GroenLinks en de oppositiepartijen VVD, CDA en SP uit de Amsterdamse gemeenteraad zien geen brood in de diversiteitsplannen van Jerry Straub (PvdA). De woordvoerder Diversiteit en Integratie stelde vorige week in deze krant dat diversiteit binnen organisaties een bepalende rol moet spelen bij het toekennen van subsidie en opdrachten door de gemeente.

In het interview ^[4]zei Straub dat de gemeente Amsterdam geen subsidies of vergunningen moet toekennen aan instanties en personen die discrimineren. Daarnaast moet het personeelsbestand van organisaties en bedrijven waarmee de gemeente samenwerkt een betere afspiegeling vormen van de samenleving. Het gemeenteraadslid wil organisaties contractueel verplichten actief beleid te voeren tegen discriminatie en er een diversiteitsbeleid op na te houden.

Jerry Straub, woordvoerder Integratie en Diversiteit van de PvdA, wil geen subsidie meer toekennen aan organisaties die discrimineren.

AMSTERDAM – 16 jan.  PvdA-woordvoerder Jerry Straub (48) wil geen subsidies of vergunningen meer toekennen aan instanties en personen die discrimineren. Organisaties en bedrijven waarmee de gemeente samenwerkt, moeten over een diversiteitsbeleid beschikken. Een taxichauffeur die discriminerende opmerkingen maakt: vergunning afpakken. Een filmtheater dat geen diverse organisatie heeft: subsidie intrekken.

Waarom wilt u de subsidieverstrekking afhankelijk maken van het diversiteitsbeleid van een organisatie?
‘Vorig jaar verscheen in opdracht van de gemeente het rapport van de Universiteit van Amsterdam Als ze maar van me afblijven over het geweld tegen homo’s in Amsterdam. Er komt in het rapport naar voren dat een aantal instanties, waaronder scholen, niet wilde meewerken aan het onderzoek. Dat is verbijsterend.
“Hallo”, denk ik dan, “er is een probleem en je geeft niet thuis. We proberen dit probleem op te lossen en jij zegt dat je het probleem ook heel erg vindt, maar je doet er niks aan.”
Daar moet een sanctie op. Namelijk dat als je niet meewerkt, je geen subsidie meer ontvangt. Als de gemeente een samenwerking aangaat met een instantie, moeten we een paragraaf opnemen in het contract waarin we de organisatie verplichten actief beleid te voeren tegen discriminatie en er een diversiteitsbeleid op na te houden.’

Wat moet er in zo’n diversiteitsbeleid staan?
‘Je moet het zien als contract compliance. Dit houdt in dat bedrijven aan sociale voorwaarden moeten voldoen om een opdracht, subsidie of vergunning van de gemeente te kunnen krijgen.
Jij wilt mijn Noord-Zuidlijn bouwen. Prima, maar heb jij wel voldoende diversiteit binnen je bedrijf?’

Dus u wilt instanties geen subsidie en bedrijven geen opdrachten meer geven als ze niet divers zijn?
‘Precies, dat bedoel ik met contract compliance. Ik vind het jammer dat we het zo moeten doen. We hadden gedacht dat het zich vanzelf zou oplossen, maar dat is niet zo. Dus dan moet je instrumenten inzetten waarmee je het wel voor elkaar krijgt. Dat vereist moed.’

En hier is uw partij het mee eens?
‘Ik ben blij met de resolutie van PvdA-voorzitter Liliane Ploumen. Het is een opsteker voor iedereen om vanuit gelijkwaardigheid te werken aan participatie, diversiteit en emancipatie.
Ik geloof in diversiteit en discriminatiebestrijding. Diversiteit moet je zien als kapitaal. Stel, je hebt een broodjeszaak in Zuidoost en verkoopt alleen broodjes kaas. Dan kun je daar redelijk van leven. Als je naast die broodjes kaas ook broodjes bakkeljauw en zoutvlees zou verkopen, krijg je meer omzet. Maar dan moet je wel iemand in de keuken hebben die dat kan maken.
Hetzelfde geldt voor het bereiken van gemarginaliseerde groepen in de samenleving. Als je het hebt over het feit dat zoveel Marokkaanse jongens niet worden bereikt, dan heeft dat te maken met gebrekkige diversiteit in organisaties en bedrijven. Er moeten mensen van dezelfde cultuur werken die die jongens wel kunnen bereiken.
Kijk naar de politie. Die heeft diversiteit binnen haar organisatie nodig om haar dienstverlening te kunnen legitimeren. De politie is dan wel geen winstgerichte organisatie, maar onder meer de aangiftebereidheid kan worden vergroot door de personeelsbestanden diverser te laten zijn.’

Ontstaat niet het gevaar dat organisaties en bedrijven allochtonen gaan voortrekken?
‘Kijk, we hebben het over achterstandsbestrijding. Je ziet dat de werkloosheid onder sommige bevolkingsgroepen vele malen hoger is dan onder Nederlanders. Dat is al heel lang zo. Als je uitlegt dat er maatregelen nodig zijn om die achterstandsgroepen te laten participeren wordt dat al snel gezien als bevoordeling. Idioot, als je daar over nadenkt. Want daarmee zeg je eigenlijk “laat maar lekker zitten, we gaan helemaal niet aan achterstandsbestrijding doen.” Die gedachte, die opvatting, blokkeert vooruitgang. Dat kan niet.’