Jeanine van Pinxteren (GroenLinks): “Denk bijvoorbeeld aan het Damrak. Daar is sprake van ernstige vervuiling en verrommeling.”

Nederlandse gemeenten houden er in hun begroting voor 2010 rekening mee dat de Tweede Kamer een deel van de precariobelasting zal afschaffen. In Amsterdam wil een aantal partijen de gehele precariobelasting afschaffen.

Amsterdam – Naar verwachting zal de belasting die nutsbedrijven op leidingen en telefoonkabels moeten betalen komend jaar door de Tweede Kamer worden afgeschaft. Deze zogenaamde precariobelasting wordt geïnd door de Nederlandse gemeenten. Zij hebben in hun begroting voor 2010 ingecalculeerd dat de precario-inkomsten zullen dalen met ruim 30 miljoen euro, blijkt uit cijfers die vorige week door het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) ^[1] gepubliceerd werden.

De precariobelasting wordt niet alleen opgelegd aan nutsbedrijven, maar ook aan ondernemers die op de stoep of aan de gevel een voorwerp willen plaatsen. Het precariotarief varieert van een paar tot tientallen euro’s per vierkante meter per jaar. In Amsterdam ligt de verantwoordelijkheid voor de precariobelasting bij de stadsdeelbesturen.

Om ondernemers in deze moeilijke economische tijd tegemoet te komen, pleiten de VVD en het CDA in Amsterdam voor de afschaffing van de volledige precariobelasting. “Wij willen kosten vrijmaken voor de ondernemers en tegelijkertijd overbodige regels afschaffen. Ook als dit geld kost”, zegt VVD-raadslid Huub Verweij. Het Amsterdamse CDA heeft de afschaffing van de precariobelasting zelfs opgenomen in het partijprogramma.

SP-voorzitter Laurens Ivens kan zich niet vinden in dit standpunt van de VVD en het CDA: “Het is goed dat de precariobelasting er is, zodat ondernemers niet worden gestimuleerd om overal zomaar borden op te hangen.” GroenLinks-raadslid Ruimtelijk Ordening Jeanine van Pinxteren sluit zich aan bij Ivens: “Het is niet om ondernemers in de weg te staan, maar om de rotzooi op de stoep tegen te gaan. Denk bijvoorbeeld aan het Damrak. Daar is sprake van ernstige vervuiling en verrommeling.”

PvdA-raadslid Michiel Mulder laat het standpunt van zijn partij nog in het midden: “Wij geven geen prioriteit aan het afschaffen van de precariobelasting, maar ik ga niet vooruit lopen op eventuele coalitieonderhandelingen.”

Tijdens de gemeenteraadsverkiezingen van 3 maart, zullen de Amsterdamse burgers ook nieuwe deelraadsleden kiezen. Als VVD, CDA en PvdA een meerderheid bereiken, zou dit in een aantal stadsdelen kunnen leiden tot de afschaffing van de precariobelasting. In een peiling van de gemeentelijke dienst Onderzoek en Statistiek ^[2] (O+S) van afgelopen woensdag staan VVD, CDA en PvdA gezamenlijk op 21 van de 45 gemeenteraadszetels.

Volgens Kees Verhoeven, directeur van ondernemersorganisatie MKB Amsterdam, “kan het niet zo zijn dat je in het ene stadsdeel nul euro en iets verderop honderd euro moet betalen. Liever zouden we zien dat in alle stadsdelen de precariobelasting helemaal wordt afgeschaft.”

Het Vodka Museum is sinds november een van de blikvangers van het Damrak. Wie de zaak van dichtbij bekijkt, ziet dat de souvenirwinkel een belangrijke rol in de zaak speelt. Waarom hebben de ondernemers Wijnsma en Bondarev dan een museum opgericht? ‘We willen wat over wodka vertellen.’

AMSTERDAM, 11 feb. ‘Dit is de muts van tsaar Monomach. Hier is de kroon van tsarina Anna Ivanovna. En dit is een Fabergé-ei, met goud ingelegd.’ De trotse directeur Poppe Wijnsma (58) toont de schatten van het Vodka Museum, sinds november gevestigd aan het Damrak. Het valt niet te zien, maar de muts, de kroon en het ei zijn flessen, waarin wodka verborgen zit . De kunstschatten in het Vodka Museum komen niet uit de schatkamers van oude Russische tsaren. Het merendeel van de kunstige wodkaflessen is in de afgelopen twee jaar gemaakt in Russische glasfabrieken.

Poppe Wijnsma en zijn van oorsprong Russische zakenpartner Joeri Bondarev (54) kregen twee jaar geleden het aanbod om een zaak te beginnen in het pand aan het Damrak. ‘Amsterdam is dé toeristische stad in Nederland. En een pand aan de drukste straat van Amsterdam sla je niet snel af.’ In november 2007 openden Wijnsma en Bondarev een souvenirwinkel in het pand, dat ze huren van de vastgoedfamilie Barazani, die zestien panden op het Damrak in handen heeft. Twaalf maanden later ging op de bovenste verdiepingen het Vodka Museum open.

Voorlopig leunt het bedrijf van Wijnsma en Bondarev nog zwaar op de souvenirwinkel. De winkel, die in vloeroppervlak weinig onderdoet voor het museum, loopt met tweehonderd klanten per dag goed, zegt Wijnsma. Het museum heeft slechts twintig à dertig bezoekers op een gemiddelde werkdag, al is het nu nog laagseizoen. ‘Ik zou blij zijn met tweehonderd tot driehonderd museumbezoekers per dag’, zegt Bondarev. ‘We zijn nu bezig met de promotie.’

Waarom hebben de twee ondernemers een wodkamuseum geopend, terwijl een extra grote souvenirwinkel ook had gekund? ‘We willen wat over wodka vertellen’, zegt Wijnsma. Elke bezoeker krijgt een rondleiding door het kleine museum, dat bestaat uit drie verdiepinkjes ter grootte van minimale studentenkamers en een langwerpige verdieping met een bar en enkele loungestoelen. Het hele museum heeft een kleurige, discotheekachtige stijl.

Op de eerste verdiepingen is een tiental afbeeldingen met jaartallen te vinden, die belangrijk zijn in de geschiedenis van de wodka. De serie begint met een foto van Genua. Handelaren uit de Italiaanse stad brachten in 1354 de eerste wodka naar Rusland. In het museum staan vijfhonderd verschillende wodkaflessen. De oudste komt volgens Wijnsma uit het begin van de negentiende eeuw.

Het museum schenkt voorlopig geen wodka aan de bar, maar verkoopt wel afgesloten flesjes. ‘We zijn nog bezig met een tapvergunning’, zegt Wijnsma. Bezoekers boven de 18 jaar krijgen na de rondleiding, die uitkomt in de souvenirshop, een klein flesje met een wodkacocktail naar keuze. ‘Daar zou je anders 5 euro voor betalen, maar het zit bij onze toegangsprijs inbegrepen’, zegt Wijnsma. Een kaartje voor het museum kost zonder korting 7,50 euro.

Iedereen in Nederland mag een museum openen. 440 musea in Nederland zijn lid van de Museumvereniging, die onder andere de Museumkaart (de vroegere Museumjaarkaart) uitgeeft. Om lid te kunnen worden van de vereniging moet een museum aan een aantal eisen voldoen op het gebied van conservering en catalogisering. Een andere eis is dat het museum geen winstoogmerk kan hebben. Wijnsma zou op maar één voorwaarde lid willen worden van de Museumvereniging. ‘Ik ben heel zakelijk. Als ik contributie moet betalen, wil ik die investering terugverdienen.’