De één wacht smachtend op een Elfstedentocht, de ander vervloekt de winter en droomt van tropische oorden. Een serie columns over de winter.

Amsterdam – Stel dat het de rest van de winter zo koud blijft? Ik zie mezelf al op 3 maart door een sneeuwstorm, de ijzige kou trotserend, glibberend over de gladde stoep, naar het stembureau bij mij om de hoek lopen. Wat een vreselijk vooruitzicht.

Dat dachten de PvdA Tweede Kamerleden Pierre Heijnen en Paul Kalma ook. Zij vroegen staatssecretaris van Binnenlandse Zaken Ank Bijleveld (CDA) op 1 februari naar de mogelijkheid om de gemeenteraadsverkiezingen uit te stellen naar een warmere maand. Volgens hen is het in Nederland te koud om campagne te voeren.

Wouter Bos vond het handelen van zijn partijgenoten geen succes: “Elke partij heeft recht op één grote, domme fout tijdens de campagne” zei Bos op 2 februari in RTL Z. “En dit was de fout van de PvdA.” Heeft Bos gelijk? Heeft elke partij recht op één grote, domme fout?

Partijen maken steeds meer gebruik van internet om kiezers te bereiken. Twitteren, bloggen; een beetje politicus doet er tegenwoordig aan mee. Kalma en Heijnen zullen er blij mee zijn; campagne voeren kan ook achter een computer in een lekkere warme kamer. Of toch niet?

Internet blijkt namelijk een valkuil. Zo is Youtube een bron van genante campagnefilmpjes, daar geplaatst door de partijen zelf. Ze doen hard hun best om mensen naar de stembus te krijgen. Niet vreemd met een gemiddelde opkomst van 58,2 procent bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006. Maar waarom op deze manier?

Zo doet het campagnefilmpje van het CDA in Druten ^[2]denken aan het begin van een slechte soap. Schijnbaar wist niemand van de fractie hoe ze een filmpje moesten maken, vandaar dat er maar een paar foto’s achter elkaar zijn gezet. De ChristenUnie ^[3]lijkt met een lekker deuntje en door de stad rennende jonge politici van hun suffe imago af te komen. Het niet zo hippe bruine pak en de wel erg lage hekjes waar ze overheen springen, slaan de plank echter net mis. De tekstschrijver van het campagnelied van de SP ^[4], kwam schijnbaar niet verder dan “Jij, ik, wij, SP”.  En op de campagneposters van de studentenpartij student058 ^[5]uit Leeuwarden zit de lijsttrekker naakt in de raadszaal met een biertje voor zijn geslachtsdeel.  De vraag is of deze poster ook stemmers trekt.

Er worden dus genoeg fouten gemaakt tijdens campagnetijd. Maar of deze fouten evenredig zijn aan de grote, domme fout van Heijnen en Kalma, is de vraag. Zij hebben hun verzoek over het uitstellen van de verkiezingen inmiddels weer ingetrokken. Dus winter of niet, we zullen gaan stemmen op 3 maart. Ik ben benieuwd welke uitglijders partijen tot die tijd nog maken.

^[6]

Amsterdam moet vanwege de crisis extra zijn best doen om toeristen naar de stad te lokken. NAP zoekt uit hoe.

Amsterdam- Door de economische crisis is het aantal toeristen dat Amsterdam bezoekt de afgelopen twee jaar sterk gedaald. Toch heeft de stad het afgelopen jaar succes behaald met het aantrekken van toeristen uit nabijgelegen landen: België, Duitsland en Frankrijk.

Na een daling van zeven procent in 2008 steeg het aantal bezoekers vorig jaar in het tweede kwartaal met een procent ten opzichte van dezelfde periode in het voorgaande jaar. Dat blijkt uit een rapport van de Dienst Onderzoek en Statistiek (O&S) uit oktober 2009. Volgens het Amsterdams Toerisme & Congres Bureau (ATCB) is dit het resultaat van de promotiecampagnes die de gemeente en het bedrijfsleven voerden in de nabijgelegen landen.

“Omdat mensen vanwege de economische crisis bezuinigen op reizen, richten we ons op de deze markten”, vertelt Herman ter Balkt, woordvoerder van het ATCB. “Het accent ligt bij mensen die Amsterdam al eerder hebben bezocht. Om de doelgroep te bereiken plaatst het ATCB advertenties op internet en in kranten uit deze landen, maar de meest effectieve methode is volgens Ter Balkt echter het uitnodigen van buitenlandse journalisten voor een verblijf in de stad.

“Voor hen is het interessant om eens iets anders van Amsterdam te zien”, zegt Ter Balkt. “We nemen ze mee naar de kleinere bezienswaardigheden, die wel heel bijzonder zijn.” Dit past in het beleid dat anderhalf jaar geleden door de gemeente uiteengezet is in de nota ‘Ontdek Amsterdam’, en toeristen meer moet spreiden over de stad.

Ter Balkt: “Als je voor de eerste keer naar Parijs gaat, ga je naar Versailles, ook al ligt dat een heel eind buiten de stad. De binnenstad blijft altijd centraal voor Amsterdam, maar we willen mensen die de stad al eerder hebben bezocht, prikkelen met onbekende schatten.”

Het ATCB lanceert dit jaar de campagne ‘Explore a different Amsterdam’, waarin zes gebieden buiten het centrum een eigen gezicht moeten krijgen. In verschillende stadsdelen komen daarom VVV-agentschappen, zodat de informatievoorziening ter plekke wordt uitgebreid. Wanneer de campagne precies van start gaat, is nog niet bekend.

Daarnaast spoort de campagne ‘Amsterdam bezoeken, Holland zien’ toeristen aan om ook de regio rondom Amsterdam te bezoeken. “De bedoeling is dat bezoekers hun verblijfsduur verlengen. Maar we willen natuurlijk niet dat het ten koste gaat van Amsterdam”, zegt Ter Balkt.

Marketing
De belangrijkste spelers op het gebied van toerisme in Amsterdam zijn het ATCB en de gemeente. Zij maken tevens deel uit van de Amsterdam Partners (AP). Deze organisatie is opgericht in 2004 en richt zich vooral op het aantrekkelijk maken van Amsterdam als vestigingsstad.

“Citymarketing komt voor een groot deel overeen met toeristische marketing”, zegt Martijn de Koning Gans, senior beleidsadviseur toerisme en congressen bij de gemeente. “We zijn op dit moment bezig met het aanstellen van een Chief Marketing Officer, die het beleid van het ATCB, de AP en het Amsterdams Uitburo op elkaar af moet stemmen. Niet alleen op papier, maar ook in organisatievorm.”

Ondanks dat een groei in het aantal hotels en bedden en de recente daling van het aantal bezoekers en overnachtingen de afgelopen twee jaar resulteerde in een verminderde bezettingsgraad, wil de gemeente Amsterdam de hotelcapaciteit verder uitbreiden. Dit vanwege de verwachte groei van de toeristische sector in de toekomst, staat in het rapport van de Dienst O&S.

Het ATCB verwacht dat het aantal toeristen in 2010 stabiliseert, maar dat de bestedingen nog steeds laag blijven. De heropening van het Stedelijk Museum, het Scheepvaartmuseum en het Rijksmuseum zullen volgens Ter Balkt een belangrijke rol spelen. “Pas in 2013 verwachten we weer echte groei.”

De begroting voor de toeristische sector ligt in 2010 een stuk lager dan in 2009. De Koning Gans: “In 2009 waren er veel incidentele uitgaven, zoals de kosten voor de nota ‘Ontdek Amsterdam’”, vertelt De Koning Gans. Ook wordt er bezuinigd doordat de verschillende instanties intensiever gaan samenwerken.

Themajaren
Sinds 2003 wordt Amsterdam gepromoot aan de hand van zogeheten themajaren, die vernieuwing van het toeristisch aanbod bevorderen en bovendien veel aandacht krijgen van de internationale pers.

Het thema voor 2010 is ‘Amsterdam Water Sensations’. Het imago van Amsterdam als stad die leeft met het water wordt ingezet om Amsterdam neer te zetten als innovatieve stad. “Het thema is naar aanleiding van de Sail in 2006 vastgesteld”, vertelt Ter Balkt. “Het Scheepvaartmuseum zou dit jaar open zijn, en er zou een groot evenement uit Barcelona komen. Dit bleek uiteindelijk toch onmogelijk. Daardoor is het iets magerder geworden dan de bedoeling was.”

Dat er verschillende campagnes door elkaar lopen, ziet Ter Balkt niet als een probleem. “Het versterkt Amsterdam als cultuurstad. De themajaren bijvoorbeeld laten bezienswaardigheden naar voren komen die anders niet aan bod komen.”

^[8]

Image By: Laurens Samsom

Rik Winsemius (29) is fractievoorzitter van stadsdeel De Baarsjes voor de Partij van de Arbeid (PvdA). In de aanloop naar de Amsterdamse gemeenteraadsverkiezingen op 3 maart geeft hij ook leiding aan bijna driehonderd vrijwilligers.

Amsterdam – Waarin onderscheidt de PvdA zich met uw manier van campagne voeren?
“Met de vrijwilligers gaan we van huis tot huis. We duwen de mensen niet meer zomaar een folder in de hand en we zijn ook minder aan het woord. In plaats daarvan vragen we wat de mensen belangrijk vinden in de buurt en daar reageren we op. Vervolgens houden we hen over die specifieke onderwerpen op de hoogte via email of sms.”

Dat is een wankel evenwicht. Trots Op Nederland (TON) vraagt ook naar de mening van burgers en past daar het partijprogramma op aan. Maar de PvdA staat juist bekend om haar idealen.
“We verzamelen onderwerpen door mensen te vragen wat ze positief en negatief vinden in de wijk. Wat we precies met die onderwerpen doen bepalen we natuurlijk aan de hand van ons partijprogramma. Als wij bijvoorbeeld horen dat iemand de helft van de Koran of de Bijbel wil verbieden, gaan wij niet zeggen: ‘Nou meneer, wat een goed idee.’”

Er is een hoop cynisme ten opzichte van de PvdA. Stuit u daar tijdens de huisbezoeken vaak op?
“Nee. We zouden op heel veel cynisme stuiten als we gaan vertellen wat de PvdA de komende vier jaar allemaal wil bereiken, want dan heb je snel de neiging om grootste idealen op te hangen. Mensen willen concreet weten wat je voor de buurt gaat doen. Dat doen wij dus door de mensen te vragen wat er beter kan.”

Dat is een slimme manier om de partij te presenteren, maar achterliggende sociale idealen blijven groots.
“Die blijven groots. Het heersende cynisme tegen de PvdA kan je alleen maar beetje bij beetje wegnemen door te blijven bouwen aan de samenleving die wij willen, met behulp van de burgers. Wij moeten keihard blijven werken en proberen waar te maken wat we zeggen.”

Verkiezingsuitslag
‘Keihard blijven werken’ klinkt zo gemakkelijk. Maar wordt u nooit neerslachtig als d dag in dag uit uw best doet, terwijl peilingen aangeven dat de PvdA kan rekenen op slechts elf zetels: een halvering van het aantal van vier jaar geleden?
“Ik ben van huis uit politicoloog, ik weet dat de invloed van beeldvorming over onze partij door de televisie en het internet groot is. Bovendien worden de stemmen voor driekwart bepaald door de landelijke politieke tendens. D66 heeft bijvoorbeeld in Amsterdam de afgelopen vier jaar echt niets gedaan, maar door het landelijke succes staan ze nu in de peilingen voor de gemeenteraad op acht zetels. Onze persoonlijke campagnestrategie maakt voor de eerstvolgende verkiezingen misschien maar vijf tot tien procent verschil, maar op de lange termijn zal het meer effect hebben. Wat ik nu doe, is het opbouwen van structureel contact tussen PvdA en iedereen in Amsterdam. Dat heeft tijd nodig.”

Hoe motiveert u uzelf als u naar eigen zeggen maar een klein gedeelte van de uitslag kan beïnvloeden?
“Ik ben een redelijk optimistisch en zonnig persoon. Een klein beetje cynisme helpt dingen te relativeren. Daardoor denk ik niet dat ik met een godswonder bezig ben, of dat Lodewijk Asscher de hemel op aarde is. Dat relativeringsvermogen mag alleen nooit afgaan van je enthousiasme. Ik haal enorm veel genoegen uit elke procent die we kunnen veranderen en ook heel erg uit het werk met vrijwilligers. Ik vind campagne voeren nog steeds het allerleukste wat er is. Wekelijks stop ik dertig uur, op vrijwillige basis uiteraard, in de campagne. Daarvan ga ik ongeveer tien uur langs de deuren, de andere tijd spring ik in als er iets mis gaat. Als mensen niet gemotiveerd zijn of tegen elkaar lopen te bitchen dan zeg ik: ‘Allemaal leuk en aardig, maar we werken met z’n allen keihard en bovendien vrijwillig dus laten we het leuk houden.’”

Kunt u dat volhouden ondanks de dreigende peilingen?
“Absoluut. Als ik me volledig inzet en bijvoorbeeld de laatste twee dagen niet meer slaap omdat we ergens om vijf uur   ’s ochtends al moeten staan, dan kan ik mezelf niets kwalijk nemen. Dan kan het nog steeds zo zijn dat ik een enorme domper krijg als ik op 3 maart de uitslag zie. Maar dan weet ik wel waar we aan hebben gebouwd voor de lange termijn. Tot 3 maart wil ik niemand horen over verkiezingsuitslagen. Men speculeert wel eens over de uitslag, maar daar moeten we ons niet mee bezig houden. We moeten ons gewoon concentreren op het voeren van de beste campagne ooit.”

^[9]

Misschien bent u ze al tegengekomen de afgelopen tijd? Druk flyerende politici met aanhang, meestal gehuld in windjack of bodywarmer met daarop prominent het partijlogo.  Deel 3 van een serie over de gemeenteraadsverkiezingen.

Amsterdam – Yellie Alkema (65) staat met een plastic tas gele flyers op een besneeuwde Noordermarkt. Het is maandagochtend en ze is klaar om met haar persoonlijke campagne te beginnen. De afgelopen acht jaar was Alkema fractievoorzitter van D66 in stadsdeel Centrum. Voor de deelraadsverkiezingen van maart staat ze op plaats acht. En daar laat ze het niet bij zitten.

Toen haar duo-raadslid Gerrit Brunink afgelopen juli op de ledenvergadering van D66 werd gekozen tot lijsttrekker, had Alkema verwacht dat ze ook op een verkiesbare plaats terecht zou komen. Uiteindelijk belandde ze op plaats acht, met boven haar nieuwere, jonge mensen die ze naar eigen zeggen nog nooit in de partij of in de stad had gezien. Het is niet dat ze tegen verjonging is, maar de partij heeft volgens haar de ervaring nodig die zij na twaalf jaar gemeentepolitiek wel heeft.

De mensen die Alkema op de markt aanspreekt zijn vooral vrouw en vijftig plus. “Daar zit ik mee op één lijn.” Een vrouw van rond de zeventig is het met haar eens: “Die jongeren weten van geen toeten of blazen,” zegt ze terwijl ze de flyer in haar trolley stopt.

Alkema: “Om kans te maken op een plek in de deelraad moet ik 350 voorkeursstemmen krijgen. Dan kom ik op plaats drie, want de lijsttrekker krijgt vanzelfsprekend meer stemmen en de eerste vrouw op de lijst, nummer twee, ook.” Op dit moment heeft D66 in het centrum twee zetels. Maar Alkema verwacht dat het er zes gaan worden in maart, omdat D66 “het goed doet in de peilingen.”

“Kies uw eigen volksvertegenwoordiger,” zegt Alkema tegen de mensen aan wie ze een flyer geeft. De meesten nemen het gele papiertje welwillend aan. Als ze tenminste in het centrum wonen, want veel bezoekers van de Noordermarkt blijken ergens anders vandaan te komen.  “Deze mevrouw ziet eruit alsof ze in het centrum woont,” zegt Alkema terwijl ze haar hand op de arm van een vrouw met lange bontjas legt. “O, hoe zie je er dan uit?” antwoord de vrouw, niet begrijpend waarom ze wordt aangesproken. “Zo, als een gezellige buurtvrouw,” zegt Alkema. “Ik woon in Amstelveen,” zegt de vrouw.

Alkema laat zich niet uit het veld slaan door die reactie. Ze heeft zin in de campagne, die verder vooral bestaat uit het organiseren van debatten en fietstochten door de stad. “Ik zit vol energie. Ik ging vannacht om één uur naar bed en was er om zes uur alweer uit om de flyers te maken. Ik ben een vechter.” Ze groeide op in Friesland, maar woont al 35 jaar in het centrum van Amsterdam. “Ik ken de mensen en ik spreek de taal van het volk hier,” zegt ze.

In haar persoonlijke campagne benadrukt Alkema dat ze opkomt voor actieve buurtbewoners, ouderen en monumentenzorg. De maandagochtend eindigt dan ook in ouderensociëteit de SOOJ in een zijstraat van de Westerstraat, waar haar doelgroep koffie zit te drinken. Alkema heeft er vertrouwen in: haar campagne gaat lukken.