Steeds minder ouderen in Amsterdam. Foto: teddykiller (Flickr)

AMSTERDAM, 14 februari – De vergrijzing krijgt geen vat op Amsterdam. Wars van alle landelijke trends, daalt het aantal ouderen in de stad. Dat blijkt uit gegevens van het Bureau Onderzoek en Statistiek (O+S).

Het aantal 65-plussers in Amsterdam is de afgelopen tien jaar drastisch gedaald. De stad telde aan het begin van deze eeuw ongeveer 89.000 ouderen, in 2011 waren dat er 3000 minder. Dat is opvallend, want het totaal aantal Amsterdammers nam over diezelfde periode toe met zo’n duizend inwoners per maand.

Amsterdam zit niet alleen ruim onder het landelijk gemiddelde, het aantal ouderen is zelfs dalende. Volgens cijfers van het Centraal Bureau voor Statistiek (CBS) was in 2000 ongeveer 14 procent van de Nederlandse bevolking 65 jaar of ouder. In 2011 was dat zelfs 16 procent.

In Amsterdam nam het totale aandeel ouderen tussen 2000 en 2011 juist af, van 12 procent naar 11 procent. Dit druist in tegen landelijke vergrijzingstatistieken. In Nederland zijn 65-plussers een rap groeiende bevolkingsgroep.

Jeroen Slot, adjunct directeur van het O+S, heeft een verklaring voor de afwijkende Amsterdamse cijfers. Volgens hem merkt de stad momenteel de gevolgen van een massale uitstroom van veertigers die plaatsvond in de jaren 70 en 80. “Zij verhuisden in die tijd in groten getale naar omliggende dorpen. Almere, Purmerend, Zaanstad – de stad slonk aanzienlijk, met 1985 als absolute dieptepunt.”

Met de komst van gastarbeiders halverwege de jaren 80 begon de stad langzaamaan weer uit te dijen. Slot: “Qua inwonersaantallen zitten we weer op het oude peil, maar niet qua ouderen. De gastarbeiders van de jaren 80 die zijn op dit moment nog niet oud genoeg om de ‘65+-groep’ te versterken.”

Ouderen in de stadsdelen

Het ‘oudste’ stadsdeel van Amsterdam is op dit moment Amsterdam Noord: 15 procent van de inwoners is 65+. Dat ligt maar net onder het landelijk gemiddelde. Amsterdam Oost en West zijn de stadsdelen met de minste ouderen, met niet meer dan 8 procent van het totaal.

Slot voorspelt dat het tot ongeveer 2020 zal duren tot de ouderenpopulatie van Amsterdam is hersteld. Dan zal de gemiddelde leeftijd van de Amsterdammer stijgen in de richting van het landelijke gemiddelde. “Maar tot die tijd blijft Amsterdam wars van de nationale trend”, waarschuwt Slot. “De vergrijzing laat hier nog wel even op zich wachten.”

Demograaf Jan Latten van het CBS sluit zich daarbij aan. Maar of Amsterdam in de nabije toekomst in de buurt van het landelijk gemiddelde zal komen, blijft volgens hem de vraag. “De stad heeft een ‘roltrapfunctie’: jonge hoogopgeleiden stromen relatief snel door naar een hogere positie op de arbeidsmarkt, maar blijven slechts tijdelijk in de stad, om daarna plaats te maken voor nieuwe jonge inwoners. Dit heeft tot gevolg dat de regio in toenemende mate ‘vertwintigt’.”

De Oud-Amsterdammer is een gratis krant met nostalgische en sentimentele verhalen uit het Amsterdam van het verleden.  “Het gaat goed, ver boven verwachting”, zegt Hans Peijs (53), hoofdredacteur van het blad en getogen in Amsterdam Oost. “We wilden het eerst zien en dan pas geloven, maar er zijn heel veel positieve reacties. En er zijn al ruim tweehonderd inzendingen voor de puzzel.”

De Oud-Amsterdammer. Sinds 27 november 2011 in Amsterdam. Foto:deoudamsterdammer.nl

AMSTERDAM, 14 februari – Sinds november 2011 is De Oud-Amsterdammer verkrijgbaar. De krant is de Amsterdamse versie van De Oud-Rotterdammer, de eerste gratis krant die zich richtte op 50-plussers in een grote stad. Na De Oud-Utrechter en De Oud-Hagenaar is het de vierde krant die deze formule gaat hanteren. “We zagen het succes in Rotterdam en vroegen ons af waarom het in Amsterdam eigenlijk niet gedaan werd”, zegt Peijs. “En na wat overleg was het eigenlijk zo geregeld.”

De kracht van de krant is volgens Peijs de goede formule van De Oud-Amsterdammer: “We maken artikelen over onderwerpen van bewoners en door bewoners die niet verder teruggaan dan ongeveer 1950. Mensen die ons blad lezen moeten het gevoel krijgen dat ze erbij waren, dat ze zich het konden herinneren.” Voor Peijs zelf geldt dit in ieder geval wel. “Ik ben 53, ik pas in de doelgroep van onze artikelen.”

Dat de krant leeft, blijkt uit het artikel over de brand bij C&A in 1963 in het nummer van 7 februari. Peijs: “we hadden zelf ook goed onderzoek gedaan naar de brand, maar hebben liefst 52 extra foto’s uit privéarchieven van lezers gekregen. Dat is nu allemaal op internet gepubliceerd. ”

Groot historisch onderzoek ligt niet aan de artikelen ten grondslag. Peijs: “Een jaartal kan weleens verkeerd zijn. Dat willen we natuurlijk liever niet, maar het is ook geen big deal. En het is ook alleen maar leuk als we dan weer reacties van lezers krijgen die zeggen dat het toch echt 1964 was in plaats van 1963.”

Voorbeelden van onderwerpen voor De Oud-Amsterdammer heeft Peijs genoeg. Zo gaat hij schrijven over de kroningsrellen in 1980, waarbij krakers met de leus ‘geen woning, geen kroning’ het volksfeest rond de kroning van Beatrix verstoorden. Maar ook schrijft hij over de verloving van Beatrix en Claus en komt in het volgende nummer een artikel over het Casa 400, het huidige studentenhotel bij Amsterdam Amstel. “Dat gaat binnenkort gesloopt worden en we willen er een mooi verhaal over maken”, zegt Peijs.

Op dit moment schrijft Peijs veel stukken zelf, maar er is ook ruimte voor eigen initiatief. Peijs: “we stimuleren eigen inbreng en daar is op dit moment geen gebrek aan. We kunnen moeiteloos twee pagina’s vullen met stukken van lezers.” Mensen die goed schrijven worden volgens Peijs wel gevraagd of ze meer willen bijdragen aan de krant. “We willen naar een vaste redactie. Laatst meldde iemand zich spontaan aan, maar die wilde alleen maar over de Pijp van voor 1940 schrijven. Dat kan dus net niet.”

De oplage van de krant is 120.000 en gratis af te halen op vierhonderd verspreidingspunten in Amsterdam, Almere, Diemen, Weesp, Lelystad, Muiden en Purmerend. Inkomsten haalt de krant vooral uit advertenties, maar inmiddels zijn er volgens Peijs al ongeveer honderd abonnementen van vijftig euro per jaar verkocht aan mensen die niet naar een verspreidingspunt willen of kunnen.

Voorlopig wil Peijs nog niet denken aan uitbreiding van de krant. “We willen eerst settelen. Het gaat goed maar er moeten nog meer advertenties bij voor we van de zestien pagina’s nu naar 24 en meer willen.” Wel heeft Peijs goede hoop dat er uitgebreid kan worden: “ik hoorde laatst dat een ‘Jonge Amsterdammer’ van 35 zei dat het eigenlijk een krant voor iedere Amsterdammer is. Zo hadden we er nog niet over nagedacht, maar het is een welkome meevaller!”

De volgende editie van De Oud-Amsterdammer ligt op 21 februari in de schappen. Dan wordt ook duidelijk wie van de tweehonderd inzendingen de winnaars van de Intratuin-cadeaubonnen worden.

Het Rijksmuseum Foto: Voytikof via Wikimedia Commons

AMSTERDAM, 8 januari – De oorlog rond de fietstunnel onder het Rijksmuseum in Amsterdam gaat door. Afgelopen week ontdekte stedenbouwkundige en actievoerder Maarten Lubbers de namen van vier Paroolmedewerkers op een online petitie tegen de fietstunnel. Hij verwijt de Amsterdamse krant partijdigheid over dit onderwerp.

Frans Bosman, één van de journalisten in kwestie, deed verslag over de fietstunnel terwijl hij de petitie “Rijks op het Plein” ondertekend had. Aanvankelijk ontkende hij de petitie ooit te hebben ondertekend, maar later gaf hij toe dat inderdaad te hebben gedaan. Volgens Lubbers komt hierdoor zijn objectiviteit in het geding.

De fietstunneloorlog

Het Rijksmuseum, ontworpen door architect P.J.H. Cuypers ^[1] beschikt van oudsher over een karakteristieke onderdoorgang voor fietsers en voetgangers. De onderdoorgang is een belangrijke fietsverbinding van Museumplein naar de binnenstad.

Sinds 2003 wordt het hoofdgebouw van het Rijksmuseum verbouwd en de nieuwe hoofdingang van het museum komt na de verbouwing (2013) in de passage te liggen. Wim Pijbes, directeur van het Rijksmuseum, vreest daarom dat het voor bezoekers te gevaarlijk wordt als fietser gebruik blijven maken van de onderdoorgang. Pijbes wil de passage bovendien gebruiken voor evenement.

Comité Red de Onderdoorgang wil dat de onderdoorgang eindelijk weer open gaat voor fietsers omdat het “een uniek stedenbouwkundig monument” is en omdat de doorgang een belangrijke fietsverbinding is tussen Amsterdam Zuid en de binnenstad.

In het voorlopige ontwerp voor de passage van het Rijksmuseum staat dat de fietstunnel open blijft voor fietsers. Op te drukken dagen (volgens het voorlopig ontwerp komt dat neer op ca. 30 dagen per jaar) zal de onderdoorgang echter exclusief voor voetgangers worden gehouden en ook tijdens grote evenemten (ca. acht dagen per jaar) moeten de fietsers omrijden.

Bosman deed ruim drie jaar geleden regelmatig verslag over de ontwikkelingen rond de verbouwing van het Rijksmuseum. Dit onderwerp werd later overgenomen door een andere redactie. Toen Bosman de petitie tekende, ging hij er naar eigen zeggen van uit dat hij niet meer over het onderwerp zou schrijven. Dat bleek niet het geval. Op 25 januari en 2 februari van dit jaar schreef hij alsnog over de fietstunnel. “Ik had een ochtenddienst en iemand moest het doen. Ik was trouwens ook vergeten dat ik die petitie ooit had getekend”, aldus Bosman. Zijn mening over de fietstunnel heeft volgens hem geen invloed op zijn berichtgeving over dit onderwerp.

Lubbers is het daarmee niet eens. “Als iemand zo’n lijst ondertekent en dus een duidelijke mening heeft, beïnvloedt dat impliciet zijn denken en schrijven. Van objectiviteit is dan geen sprake meer.” Ook Marjolein de Lange van Comité Red de Onderdoorgang, dat voor behoud van de fietstunnel vecht, vindt de berichtgeving van Het Parool over dit onderwerp soms ongenuanceerd. De Lange leest de krant niet dagelijks, maar vindt dat “het geluid van het Rijksmuseum meer te horen is dan de andere kant”. In het laatste artikel van Bosman voelt zij zich tevens onvolledig geciteerd, waardoor haar uitspraak een andere betekenis krijgt.

Ook de naam Peter van den Berg staat op de lijst. Van den Berg is eindredacteur bij Het  Parool. Onlangs weigerde hij  een ingezonden brief van Lubbers over de fietstunnel voor opiniepagina Het laatste woord. Hij ontkent de petitie te hebben getekend. “Weet je wel hoeveel Peter van den Bergs er in Amsterdam rondlopen? Mijn naam is een soort Jan Jansen, iedereen heet zo.” Ook twee andere Paroolmedewerkers en een freelancer geven toe de petitie te hebben getekend, zij hebben echter nooit over dit onderwerp geschreven. Op de petitie vóór de fietstunnel zijn geen Paroolmedewerkers te vinden.

Lubbers hoopt dat Het Parool in de toekomst objectiever gaat schrijven over de fietstunnel en alleen nog verslaggevers laat berichten die niet op de lijst staan. Parool-hoofdredacteur Barbara van Beukering heeft over deze kwestie “geen zinnig woord te zeggen” en noemt het een “ontzéttende non-issue”.

Het Rijksmuseum. Bron: zug55 via flickr.com

AMSTERDAM, 8 februari – Het Rijksmuseum profiteert dit jaar het meest van de giften van de BankGiro Loterij aan culturele instellingen. Maandag werd bekendgemaakt hoe gul de loterij was voor 58 culturele organisaties, waarvan zestien Amsterdamse. De verschillen tussen de bedragen zijn groot.

In totaal werd er maandag 64 miljoen euro verdeeld onder 58 culturele instellingen in Nederland. Dit bedrag wordt gevormd door de helft van de opbrengst van de lotenverkoop. De meerderheid van de zestien Amsterdamse beneficianten zijn musea. Het Rijksmuseum krijgt het grootste bedrag uitgekeerd: ruim 4,3 miljoen euro. Hiervan komt 1,5 miljoen uit een eenmalige projectaanvraag voor de herinrichting van de tuinen rondom het museum. De overige 2,8 miljoen euro is een meerjarige bijdrage voor de aankoop van kunstwerken. Met dit bedrag moet het grootste deel van de kunstaankoop van het museum gefinancierd worden, zegt een woordvoerder van het Rijksmuseum. Het eigen budget dat het museum hiervoor heeft “staat in geen verhouding tot de 2,8 miljoen euro”.

Niet alle musea kunnen rekenen op een dergelijk bedrag van de loterij. Vier van de zestien Amsterdamse musea kregen maandag het minimumbedrag toegekend dat de loterij doneert, 200.000 euro. Het noodlijdende Tropenmuseum bijvoorbeeld, ontvangt jaarlijks dit bedrag. Het museum dreigt haar deuren te moeten sluiten door het wegvallen van de overheidssubsidie à 20 miljoen euro. Maar buiten de bijdrage voor de kunstvoorwerpen zou de BankGiro Loterij niets kunnen betekenen voor de financiële situatie van het museum, laat de loterijwoordvoerder weten, omdat de loterij voor meerjarige giften enkel bijdragen levert aan aankopen en restauraties.

Alle Amsterdamse musea die vorig jaar gesteund werden door de loterij kunnen hier ook dit jaar weer op rekenen. Maar van de tientallen musea die de hoofdstad kent, vallen de meeste buiten deze donatieronde. Museum Het Schip bijvoorbeeld. Dit jaar zag het museum over de Amsterdamse School af van een aanvraag, toen bleek dat het gewenste bedrag lager was dan de 200.000 euro die de loterij hanteert als minimumbedrag. Het Schip heeft een jaaromzet van 450.000 euro. Vorig jaar diende Museum Het Schip een verzoek in voor eenmalige financiering van 1 miljoen euro, bedoeld voor de uitbreiding van het museum. Het verzoek werd afgewezen. “We voldeden wel aan de voorwaarden van de loterij. De precieze reden voor de afwijzing werd mij niet duidelijk,” zegt Alice Roegholt, een van de oprichters van het museum.

Het kabinet wil dat musea een groter deel van hun financiering gaan halen uit giften van bedrijven en particulieren, zoals onder meer gebeurt via de BankGiro Loterij. Maar die vindt op zijn beurt dat “overheden, fondsen en de instellingen zelf” de verantwoordelijkheid hebben voor hun financiële exploitatie, zegt een woordvoerder van de BankGiro Loterij. Om in aanmerking te komen voor een bijdrage voor aankopen en restauraties moet tegenover een eventuele toekenning van 200.000 euro minstens eenzelfde bedrag aan eigen inkomsten van het museum staan. “Musea moeten niet financieel afhankelijk worden van ons,” verklaart de woordvoerder.

Toegekende giften BankGiro Loterij aan Amsterdamse culturele instellingen (Data voor Van Gogh Museum ontbreken). Bron: BankGiro Loterij, bewerking: NAP Nieuws 2012.

AMSTERDAM, 08 februari. – Laurens Verhagen is de nieuwe hoofdredacteur van een aantal nieuwssites van De Persgroep. Het gaat om de sites van de Nederlandse kranten Trouw, Het Parool en de Volkskrant en de Belgische krant De Morgen. Verhagen begint 1 april met zijn nieuwe baan. Dat maakte De Persgroep dinsdag bekend.

Laurens Verhagen was tot eind vorig jaar hoofdredacteur van de populaire nieuwssite Nu.nl. Hij stapte in november per direct op wegens een conflict met uitgever Sanoma Media. De twee partijen konden het niet eens worden over het te voeren beleid. Verhagen was zes jaar hoofdredacteur van Nu.nl.

Mediadeskundige Piet Bakker, lector aan de Hogeschool van Utrecht, is niet verrast door de benoeming van Verhagen tot hoofdredacteur bij De Persgroep. Volgens hem heeft Verhagen in het verleden aangegeven te weten hoe je een succesvolle nieuwssite moet leiden. “Nu.nl heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een van de belangrijkste nieuwssites van het land en dat is voor een groot deel te danken aan Verhagen. Hij heeft uitgesproken ideeën over nieuws en weet hoe je die ideeën naar de praktijk kunt vertalen. Nu.nl is meer dan het overnemen van ANP berichten. Daar zou je geen hoofdredacteur voor nodig hebben.”

Volgens Bakker is het wel verrassend dat de Persgroep heeft gekozen voor een nieuwe hoofdredacteur en niet voor een directeur. “De keuze lijkt te impliceren dat De Persgroep een echte inhoudelijke koers voor de krantenwebsites wil ontwikkelen. Nu is het nog zo dat veel van die nieuwssites op elkaar lijken, maar met de komst van Verhagen verwacht ik dat hij sturing kan gaan geven en de sites meer van elkaar kan laten onderscheiden”.

Bakker vindt dat de benoeming van Verhagen past in een trend waarin de websites van de kranten steeds meer worden losgekoppeld van de papieren kranten. “Er is vijftien jaar geëxperimenteerd om de papieren krant op goede wijze naar het internet te vertalen, maar dat is niet gelukt. Nu zie je dat websites steeds meer op zichzelf komen te staan met eigen redacties, iets dat niet negatief uitpakt voor de bezoekersaantallen. Het is nu aan Verhagen om de samenwerking met de krant te intensiveren en ervoor te zorgen dat de websites nog meer het gevoel van de papieren krant uitstralen dan nu het geval is.”

Algemeen directeur van De Persgroep Digital Patrick van Wayaenberg laat in een verklaring weten blij te zijn met de benoeming van Verhagen. Volgens hem is het belangrijke stap voor de Persgroep om de krantensites tot de grootste nieuwssites van het land te ontwikkelen. Naast de benoeming van Verhagen als hoofdredacteur van de zogenoemde ‘quality websites’, maakte De Persgroep ook bekend dat Mick van Loon hoofdredacteur wordt van de ‘populair newsites’. Hiertoe behoren onder andere AD.nl en de Belgische krant Het Laatste Nieuws.

AMSTERDAM, 3 februari – Stadsdeel Oost en de eigenaar van muzyQ zijn het eens geworden over de toekomst van het muziekmakerscentrum. De eigenaar van muzyQ, Stichting Orfeos Studio, blijft eigenaar van het pand, mits ze binnen enkele jaren de hele hypotheeklast kunnen betalen. Eerder lukte dat muzyQ niet en moest het stadsdeel bijspringen.

Een oefenruimte in muziekcentrum muzyQ. Foto: MuzyQ

Dat maken beide partijen vandaag bekend. Vorig jaar bracht het stadsdeel een bod uit op het centrum, waar oefenruimtes voor muzikanten worden aangeboden. Oost staat garant voor het muziekcentrum dat open ging in 2009. Het stadsdeel was daarom verplicht bij te dragen aan de hypotheek toen muzyQ dat in september 2010 zelf niet meer kon.

Dat bedrag is opgelopen tot zes ton. Het stadsdeel wilde het pand toen aankopen, maar het bod van 13,5 miljoen euro werd door Stichting Orfeos Studio geweigerd. Daarop stapte het stadsdeel in december vorig jaar naar de rechter.

De rechter adviseerde de beide partijen om met elkaar in gesprek te gaan. Dat wilde het stadsdeel niet tot een aantal dagen voordat de rechter uitspraak zou doen op 1 februari. Stadsdeelbestuurder Lieke Thesingh (Vastgoed, GroenLinks) noemt de overeenkomst “het beste voor beide partijen”. Als muzyQ ook op de lange termijn niet kan betalen, heeft stadsdeel Oost het recht het pand te kopen zonder tussenkomst van de rechter.

Directeur van muzyQ Chris de Jong is “opgelucht” over de uitkomst van de gesprekken tussen de gemeente en het muziekcentrum. “Eindelijk kan ik me voor de volle honderd procent inzetten voor het muziekcentrum.” In het begin zal muzyQ een “bescheiden deel” meebetalen, aldus De Jong. Wanneer muzyQ volledig op eigen benen moet staan, is nog onbekend.

Een onderzoekscommissie die de stadsdeelraad instelde, oordeelde in december vorig jaar dat voormalig stadsdeel Oost-Watergraafsmeer (nu stadsdeel Oost) grote financiële risico’s nam door garant te staan voor muzyQ. Het pand kostte 26 miljoen euro en daarmee viel de garantstelling meer dan twee keer hoger uit dan de 10 miljoen waar de deelraad mee had ingestemd. Een woordvoerder van stadsdeel Oost laat weten van de situatie “geleerd” te hebben. “We zullen een dergelijke constructie nooit meer aangaan.”

AMSTERDAM, 3 februari – De Amsterdamse voetbalclub Ajax moet meer doen om homoseksualiteit bespreekbaar te maken. Dat vinden de Amsterdamse D66-fractie en de John Blankenstein Foundation, die strijdt tegen homofobie in de sport. De stichting heeft bij Ajax aangeklopt om plannen voor homoacceptatie voor te leggen, maar Ajax wil alleen meedoen als andere clubs zich ook aansluiten.

Ajacied Christian Eriksen in actie tegen Spartak Moskou, maart 2011, foto: soccer.ru Wikimedia Commons

Gister werd in de gemeenteraad het dossier Gay Capital besproken. D66-raadslid Gerolf Bouwmeester merkte toen op dat er meer moet worden gedaan om het taboe op homoseksualiteit in de sport op te heffen en dat een grote club als Ajax daar een voorbeeldrol in moet spelen. Wethouder Van Es (GroenLinks, Integratie) reageerde hierop dat ze de kwestie zou bespreken met de burgemeester. Volgens de woordvoerder van Van Es klopt het niet dat de burgemeester en de wethouder besloten hebben om Ajax hier op aan te spreken, zoals eerdere berichtgeving vermeldt.

Ajax sloeg in december een slecht figuur toen geen enkele speler het boek “Het roze voetbaltaboe” van Dennis van Tuil in ontvangst durfde te nemen. Ze waren bang getreiterd te worden. Ajax greep niet in. “Dat is nou precies wat ik bedoel”, zegt Bouwmeester. “De club zou in zo’n geval moeten zeggen: ‘we nemen het boek met het hele team in ontvangst’.”

Karin Blankenstein, van de John Blankenstein Foundation, vindt ook dat er bij Ajax meer sturing van bovenaf mag plaatsvinden. “Wat kan je nou gebeuren als je een boek aanneemt?” Ajax zou homofilie zichtbaar moeten maken, vindt Blankenstein. Hoe dat precies moet is nog onduidelijk. Bouwmeester spreekt over voorlichting en het uitdragen van acceptatie. Blankenstein geeft aan dat de stichting nog zoekende is naar de juiste aanpak. “Het begint met het benoemen”, zegt ze. “Het is logisch dat iedereen welkom is, maar de club zou dat moeten benadrukken. Wit, zwart, homo of hetero: het maakt niet uit.”

Blankenstein wil vooral de beeldvorming rondom homofilie in het voetbal aanpakken. “Johan Derksen zegt: ‘als je uit de kast komt, wordt je kapot gemaakt’. Maar waar is dat op gebaseerd? Het stereotype is altijd: een homo kan niet voetballen, maar ook dat is nooit bewezen.” Zowel Blankenstein als Bouwmeester noemen het voorbeeld van ASV De Dijk, een voetbalclub in Amsterdam Noord. Daar wordt in samenwerking met de foundation openlijk gepraat over homofilie. “Bij het leger en de politie was het ooit ook onbespreekbaar”, zegt Bouwmeester. “Nu is dat wel anders. Voetbal is de laatste machoaangelegenheid waar homoseksualiteit nog taboe is. Dat moet anders kunnen.”

Ajax was niet bereikbaar voor commentaar.

Update 16:20, reactie Ajax: De club erkent dat het contact heeft gehad met de John Blankenstein Foundation en dat het niet ingegaan is op hun voorstel. Ajax heeft een breed uitgangspunt wat betreft discriminatie. De club is tegen alle vormen van discriminatie en maakt geen onderscheid tussen bijvoorbeeld racisme of homofobie. Daarom zijn ze erg selectief in hun keuze voor dergelijke initiatieven.

^[2]

Pand 14 in Zuidoost. Foto: Nadine Spronk Fotografie

AMSTERDAM, 1 februari – Cultureel platform Pand 14 in Amsterdam Zuidoost mag toch openblijven tot 2014. Het pand waarin de tijdelijke broedplaats gevestigd is, dreigde dit jaar te worden gesloopt. Buurman McDonalds, eigenaar van de grond, wilde het terrein gebruiken voor parkeerplaatsen. Nu is de vervroegde sloop afgeblazen. Dat bevestigt een woordvoerder van Rijkswaterstaat, eigenaar van het pand.

Cultureel platform Pand 14 is een horecagelegenheid, organiseert optredens en tentoonstellingen, en biedt atelierruimte aan kunstenaars. Aan de initiatiefnemers was door Rijkswaterstaat in 2010 beloofd dat ze tot 2014 gebruik mochten maken van de ruimte, tot de verbreding van de naastgelegen A9 Gaasperdammerweg van start zou gaan. Op de belofte dat Pand 14 niet voor 2014 gesloopt zou worden, kwam Rijkswaterstaat afgelopen zomer terug. Reden: McDonalds, eigenaar van het perceel waarop het pand staat, had Rijkswaterstaat verzocht om Pand 14 eerder te slopen.

Fastfoodketen McDonalds beklaagde zich bij Rijkswaterstaat over “overlast” door activiteiten door Pand 14 en drong erop aan sloop te vervroegen. Dat bevestigt een woordvoerder van Rijkswaterstaat. Een woordvoerder van McDonalds ontkent geklaagd te hebben. De grond wil de hamburgerketen volgens Rijkswaterstaat gebruiken voor extra parkeerplaatsen. McDonalds onthoudt zich van verder commentaar.

De gemeente was niet blij met de vervroegde sloop van Pand 14. Volgens wethouder Maarten van Poelgeest (Ruimtelijke Ordening, GroenLinks) heeft Pand 14 een “pioniersfunctie” en draagt als broedplaats bij aan de “gewenste transformatie” van bedrijventerrein Amstel III. Hij ontkent dat Pand 14 voor overlast zorgt. Navraag door de wethouder bij politie leert dat er “geen meldingen van overlast” zijn, en na controle is gebleken dat de beveiliging van Pand 14 “in orde” is. De gemeente heeft formeel geen zeggenschap over het pand, maar desondanks heeft Van Poelgeest er bij Rijkswaterstaat op aangedrongen om Pand 14 pas in 2014 te slopen. Volgens de woordvoerder van Rijkswaterstaat waren de argumenten van de gemeente “overtuigend”, waarop besloten is 2014 toch als sloopjaar te handhaven.

Pand 14 kreeg afgelopen zomer een evenementenvergunning, die in feite een legalisering is van de activiteiten die al enkele jaren werden georganiseerd toen het pand nog gekraakt werd. De gemeente heeft het cultureel centrum gelegaliseerd, omdat het aansluit bij de plannen om Amstel III aantrekkelijker te maken. Dit bedrijventerrein, het gebied tussen de Amsterdam ArenA en academisch ziekenhuis AMC heeft al een tijd te kampen heeft met leegstand.

Pand 14 mag nu openblijven tot het pand gesloopt wordt om de uitbreiding van de A9 mogelijk te maken, zoals in de oorspronkelijke plannen is overeengekomen. De initiatiefnemers van Pand 14 zeggen blij te zijn met het resultaat. “Gelukkig is de gemeente zich ermee gaan bemoeien”, zegt Staas Lucassen, één van de initiatiefnemers. “Als kleine partij hadden wij het nooit gered.” Pand 14 maakt plannen om komende maanden uit te breiden, met meer doordeweekse activiteiten en opening van een terras in het voorjaar.

Nog steeds een hoog percentage opheffingen in de bouw, wel daalt het. Foto: Judy** via Flickr

AMSTERDAM, 1 februari – Er zijn in 2011 meer middelgrote en kleine bedrijven in Amsterdam opgeheven binnen de sector van algemene diensten dan de jaren ervoor. In de bouwsector is er een lichte daling zichtbaar, maar blijft het percentage opheffingen hoog. Dat blijkt uit cijfers van de Kamer van Koophandel (KvK). Het totale opheffingspercentage van alle sectoren bleef constant op 5,8%.

In de sector van algemene diensten lag het percentage opheffingen over 20011 op 4,6%. De jaren ervoor schommelde het nog rond 3,5%. Tot de sector behoren onder andere onderwijs- en zorginstellingen. Over een verklaring hiervoor kon de KvK alleen speculeren. “Het zou wellicht snelle ontbindingen van nieuwe inschrijvingen kunnen betreffen”, aldus Dick Freling.

De bouwsector had ook in 2011 met een relatief hoog opheffingspercentage te maken. Dit lag  vorig jaar op 9,9%. “Ik zie de laatste drie maanden bouwbedrijven failliet gaan. De bouw had altijd aanbod genoeg om zich om te richten, maar is nu meer afhankelijk van de vraag”, zegt Matthé Ribbens, directeur van de ondernemersvereniging voor het midden- en kleinbedrijf Amsterdam (MKB). Middelgrote en kleine bedrijven hebben 250 of minder werknemers.

Het percentage opheffingen in de bouw is wel gedaald. In 2010 lag dit nog op 11,1%, in 2009 op 12,1%. Volgens Ribbens is het stijgende aantal zelfstandigen zonder personeel (zzp’ers) een mogelijke oorzaak voor de daling. “Ontslagen personeel  kan moeilijk in een andere sector gaan werken. Zij blijven dan in de bouw werkzaam als zelfstandige”, aldus Ribbens.

Het totale opheffingspercentage van middelgrote en kleine bedrijven in Amsterdam is de afgelopen drie jaar constant gebleven. “Amsterdam blijft een rijke stad, waar veel wordt geconsumeerd”, zegt Ribbens. “Maar de crisis zal nog zeker wel twee jaar voelbaar zijn in de stad.”

AMSTERDAM, 1 februari -De Haarlemmerstraat en de Haarlemmerdijk zijn samen verkozen tot de leukste winkelstraat van Nederland. Met 4413 stemmen won de Amsterdamse straat vandaag de NLstreets award, de publieksprijs die jaarlijks wordt toegekend aan een Nederlandse winkelstraat. Het verschil met de nummer 2, de Gierstraat in Haarlem, bedroeg 57 stemmen.

De Haarlemmerstraat in Amsterdam via Flickr.com

Het was een nek aan nekrace tussen de nummers één, twee en drie op een lijst van vijf genomineerde winkelstraten. Dinsdsgmiddag was er een verschil van tien stemmen tussen de Haarlemse Gierstraat, de Haarlemmerstraat en de winnaar van vorig jaar, de Kleine Kerkstraat in Leeuwarden. In alle drie de steden werd er via sociale media en sites van de gemeente gelobbyd om zoveel mogelijk stemmen binnen te halen. De Gierstraat in Haarlem eindigde met 4356 stemmen op de tweede plaats. De Friese winkelstraat werd met 3651 stemmen derde.

Volgens Nel de Jager, winkelstraatmanager van de Haarlemmerstraat, is het niet makkelijk om stemmen te trekken. “Amsterdammers hebben al snel zoiets van ‘ach joh het zal wel’. In kleine steden als Haarlem en Leeuwarden is er vaak meer samenhorigheid”, zegt ze. Vorig jaar werd de Haarlemmerstraat met een verschil van 239 stemmen tweede tijdens de verkiezing.

Amsterdammers konden dit jaar kiezen tussen twee winkelstraten. De Beethovenstraat in Amsterdam Zuid behaalde met 2278 stemmen de vierde plaats. Volgens Jeannet van der Knaap van de winkeliersvereniging is er ook in de Beethovenstraat reclame gemaakt om zoveel mogelijk stemmen binnen te halen. Dat mocht niet baten. Van der Knaap denkt dat dit komt omdat de Beethovenstraat niet alleen bestaat uit kleine, zelfstandige winkeliers. “In onze straat vind je ook ketens, de straten die nu bovenaan staan bestaan voor 80 procent uit kleine winkels.”

Eva Ruijter van de website Nlstreets.nl die de award jaarlijks uitreikt, bevestigt dat de Nlstreets award er is om de winkelstraten met kleinere en afwisselende winkels onder de aandacht te brengen. Volgens haar profiteerden de winkeliers in de winnende straten de afgelopen jaren “enorm” van de media-aandacht. “Een zelfstandige winkelier heeft een beperkt reclamebudget, de award is een manier om publiciteit te krijgen.”

Wim van Ladesteijn relativeert het succes van de NLstreets award. Zijn schoenenwinkel Bojangles is gevestigd in de Kleine Houtstraat in Haarlem, die in 2008 en in 2009 werd verkozen tot beste winkelstraat van Nederland. “Het is hier zeker drukker door alle aandacht in de media.” Van Ladesteijn kan de verhoogde populariteit van de Haarlemse winkelstraat niet met omzetcijfers aantonen. “Het kan een positief en een negatief effect hebben. Klanten komen binnen en zeggen ‘dit is de place to be, hier moet ik zijn’ en dan lopen ze nog zonder tas de deur uit. Je winkel spreekt mensen aan of niet.”

De award wordt dit jaar voor de vierde keer uitgereikt en bestaat uit een feestelijke huldiging in het voorjaar. Behalve een prijs voor de beste winkelstraat is er ook een onderscheiding voor de beste winkel van Nederland. Een delicatessenzaak uit de Haarlemmerstraat behaalde de tweede plaats en verloor daarmee van een kledingwinkel, gevestigd in de Gierstraat in Haarlem.

Een artistieke zzp'er aan het werk. Bron: Chapendra via flickr.com

AMSTERDAM, 25 januari – Het aantal ondernemingen in de cultuur- en recreatiesector in Amsterdam steeg “explosief” tussen 2000 en 2010. De groei met 23 procent is de sterkste groei van alle sectoren waarin ondernemers opereren. Dat blijkt uit de factsheet ‘Ondernemerschap in Amsterdam’ die Bureau Onderzoek en Statistiek van de gemeente Amsterdam vorige week publiceerde. Vooral het aantal zelfstandigen zonder personeel (zzp’ers) in de kunstensector nam toe.

De groei van het aantal culturele en recreatieve bedrijven dat is gevestigd in Amsterdam is vooral te zien aan de toename van de ondernemingen in de scheppende kunst. Dat zegt Rogier van der Groep, auteur van de factsheet en werkzaam bij het Bureau Onderzoek en Statistiek. Tot de scheppende kunst behoren acteurs, beeldende kunstenaars en schrijvers. Het aantal ondernemingen in de scheppende kunst dat in Amsterdam is gevestigd, steeg jaarlijks gemiddeld 30 procent tussen 2000 en 2010.

Tot culturele en recreatieve ondernemingen behoren naast de scheppende kunst ook ondernemingen op het gebied van sport, recreatie, kansspel en journalistiek. Verder vallen culturele instellingen zoals bibliotheken en musea onder deze sector. Zo´n 4 procent meer sportverenigingen en recreatieve organisaties kwamen er jaarlijks bij in de onderzochte tien jaar. Bij de culturele instellingen was dit 1 procent, zegt Van der Groep. Met ondernemingen worden zowel kleine als grote ondernemingen, stichtingen en verenigingen bedoeld.

Van alle 72.342 ondernemingen die Amsterdam telde in 2010 vormen de recreatieve en culturele zaken ongeveer een tiende deel. Zij vormen niet de grootste groep, maar hun groei van 23 procent is groter dan die in andere delen van de arbeidsmarkt. In de zakelijke dienstverlening kwamen er bijvoorbeeld 9 procent nieuwe Amsterdamse kantoren bij. In de financiële sector nam het aantal zelfs af, met 2 procent in tien jaar.

De groei in het cultureel-recreatieve segment is vooral te verklaren doordat er steeds meer zelfstandigen komen, legt Van der Groep uit. Het aantal zzp’ers steeg in die periode volgens hem ook nog eens “extra sterk” als gevolg van de nieuwe Handelsregisterwet die in 2008 werd ingevoerd. Alle bestaande ondernemers, verenigingen en stichtingen moeten zich sindsdien inschrijven bij de Kamers van Koophandel. Ondernemingen die al bestonden maar nog niet ingeschreven waren, werden opeens zichtbaar. “Maar sowieso komen er steeds meer zzp’ers in de culturele sector.”

“Ik vermoed dat mensen die bij een cultureel bedrijf worden ontslagen op hun gebied willen blijven werken, maar dan als zzp’er. Ook al gaan ze er dan misschien financieel op achteruit.” Dit verklaart volgens Van der Groep ook waarom mensen tijdens een economische crisis voor zichzelf beginnen.

De stadsdelen Centrum, West, Oost en Zuid tellen tegenwoordig het grootste aantal culturele en recreatieve ondernemingen. Voor 2000 waren de meeste culturele bedrijven gevestigd in de binnenstad, maar bij de favoriete vestigingsplaatsen zijn nu de andere stadsdelen gekomen. Dit komt ook doordat veel zzp’ers zijn ingeschreven op de woonadressen in deze wijken, legt Van der Groep uit. Onder meer het Oostelijk Havengebied en IJburg zijn populaire vestigingsplaatsen voor ondernemers.

Toename aantal culturele en recreatieve ondernemingen in Amsterdam (absolute aantallen, 2000 en 2010). Bron data: Bureau Onderzoek en Statistiek, gemeente Amsterdam. Bewerking: NAP Nieuws

Wat is erfpacht?

Iemand die een huis op erfpacht koopt wordt juridisch geen eigenaar van de grond. Hij of zij koopt alleen het economisch eigendom, het gebruiksrecht . Voor dit gebruiksrecht betaalt de erfpachter een jaarlijkse vergoeding, de canon, aan de juridisch eigenaar. Dit kan een particulier of een gemeente zijn. In het Amsterdamse erfpachtsysteem kan de erfpacht na de eerste 75 jaar  worden herzien. De gemeente wijzigt dan de algemene bepalingen en de canon gaat fors omhoog, tot 80 keer het oude bedrag. De gemeente bezit meer dan 80% van de grond binnen de gemeente. Jaarlijks verdient de gemeente netto € 70 miljoen aan erfpacht.

Wim Flikweert,  lid van het Contactorgaan Hypothecair Financiers van de Nederlandse Vereniging van Banken (NVB), discussieerde tijdens een recente bijeenkomst over erfpacht in de gemeenteraad met wethouder Maarten van Poelgeest (Ruimtelijke Ordening en Grondzaken, GroenLinks) over de omstreden voorwaarden die in gemeentelijke erfpachtcontracten staan.

Wanneer iemand een woning met erfpacht heeft, is diegene geen eigenaar van de grond waarop het huis staat, maar krijgt hij deze in gebruik. Daarvoor betaalt de huiseigenaar jaarlijks een vergoeding, de zogeheten canon. Er zijn twee soorten erfpacht: gemeentelijke en particuliere erfpacht. Particuliere erfpacht moet voldoen aan een aantal criteria, zodat er voldoende financiële zekerheid is voor de huiseigenaar en financier. In de bijeenkomst in de gemeenteraad stelde Flikweert dat gemeentelijke erfpacht op termijn aan dezelfde normen moetvoldoen, maar dat dit op dit moment niet altijd zo is.

De Amsterdamse Rivierenbuurt. De gemeente is hier eigenaar van een flinke lap grond. Foto: J. Wiersema via Wikimedia

Zo bekritiseert Flikweert het feit dat de gemeente de Algemene Bepalingen gedurende de contractperiode, het tijdvak, eenzijdig kan wijzigen. “De voorwaarden van een contract, dus ook een erfpachtcontract, horen alleen na afloop, of anders door beide partijen, te worden gewijzigd. Nu is het alsof je een Mini bestelt en ineens een Mercedes moet betalen.”

Daarnaast is de onduidelijkheid over de hoogte van de toekomstige erfpachtcanon volgens Flikweert ook strijdig met de financieringscriteria die voor particuliere erfpacht gelden. De hoogte van de canon na de canonherziening ligt bij het einde van het tijdvak nog niet vast. Huiseigenaren kunnen dan ineens met een fors hogere canon worden geconfronteerd, waardoor ze in financiële problemen kunnen komen.

“Beide voorwaarden in gemeentelijke erfpachtcontracten komen er op neer dat iemand gedurende de looptijd van het contract de regels van het spel kan veranderen”, zegt Eduard de Geer, advocaat bij Corten & de Geer, een advocatenkantoor dat zich specialiseert in erfpacht. “Iedereen in het maatschappelijk veld is het erover eens dat gemeentelijke erfpacht volstrekt ondoorzichtig is. Dat leidt tot onvoorzienbare lastverzwaring van de erfpachter.” Corten & de Geer hebben op dit moment meerdere erfpachtzaken lopen tegen de gemeente Amsterdam, waaronder één die betrekking heeft op herziening van de canon en wijziging van de voorwaarden na een bepaalde tijd.

Koen de Lange, voorzitter van de Stichting Erfpachters Belang Amsterdam (SEBA), voelt zich in zijn standpunten gesterkt door de NVB. “De banken staan in deze kwestie aan onze kant. Wanneer banken zien dat een erfpachtcontract slecht is of risicovol is, zoals het geval is met deze voorwaarden, moeten zij de consument daarop wijzen.”

Wethouder Van Poelgeest heeft Bureau Erfpacht opdracht gegeven om te onderzoeken op welke wijze de voorspelbaarheid van de toekomstige canon kan toenemen, zegt Marjolijn van Goethem, persvoorlichter van de gemeente Amsterdam. “Omdat de voorspelbaarheid van de hoogte van toekomstige canons niet alleen de financier, maar ook de Amsterdammer raakt”, aldus van Goethem.

De gemeente doet binnenkort een voorstel om de Algemene Bepalingen alleen te wijzigen na raadpleging van onder andere de NVB, het notariaat en de Vereniging Eigen Huis. De gemeenteraad verwacht dat de banken hiermee akkoord zullen gaan. Flikweert (NVB) wil niet op de zaken vooruit lopen, maar vraagt zich af hoe bindend deze ‘raadpleging’ precies zal zijn. Vooralsnog worden hypotheken van erfpachters gefinancierd. ‘’We geven Amsterdam even de tijd, maar dit moet zo snel mogelijk worden geregeld.”

Dit soort digitale consulten kunnen tot kostenbesparingen in de zorg leiden. Foto: Jejecam, via Wikimedia

AMSTERDAM, 25 januari – Digitale internetconsulten tussen huisartsen en dermatologen kunnen driekwart van de doorverwijzingen van mensen met huidklachten naar specialisten voorkomen. Hierdoor kan bespaard worden op de stijgende kosten in de zorg. Dit blijkt uit een promotieonderzoek van het Amsterdams Medisch Centrum (AMC) dat zaterdag wordt gepubliceerd in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde.

De onderzoekers hebben gekeken naar de effecten van 37.000 consulten op afstand die ruim 1800 Nederlandse huisartsen tussen 2007 en 2010 verrichtten met 166 dermatologen in het ziekenhuis. Via internet stelden de huisartsen vragen aan de patiënten, die vervolgens foto’s van hun huid maakten. Deze foto’s werden vervolgens doorgestuurd naar de dermatologen. Zij reageerden gemiddeld binnen 4,6 uur. 74% van de patiënten die de huisarts had willen doorverwijzen naar een specialist, hoefde niet naar het ziekenhuis.

Dit soort teleconsulten zouden kunnen leiden tot flinke besparingen in de zorg. “Een liveconsult kost zo’n 200 euro, een teleconsult rond de 60 à 70, afhankelijk van de zorgverzekeraar”, zegt onderzoeker Job van der Heijden. Pim Ketelaar, bestuurslid van de Nederlandse Vereniging voor eHealth, wijst op meer besparingen. “Denk aan de reiskosten voor de patiënt en de werktijd voor artsen.”

Niet iedereen zal een consult op afstand verkiezen boven een bezoek aan een specialist, erkent Ketelaar. “Ik kan me voorstellen dat er mensen zullen zijn die toch liever doorgestuurd worden. Zij zien toch liever de witte jas.” Volgens Van der Heijden leert de ervaring dat het grootste deel van de patiënten positief is.

Dit jaar bezuinigt het kabinet 132 miljoen euro op de huisartsenzorg. In de Miljoenennota wordt gepleit voor meer aandacht voor eHealth. Twee weken geleden concludeerde minister Schippers (Volksgezondheid, VVD) na een bezoek aan de Verenigde Staten dat er met informatietechnologie binnen de zorg een “wereld te winnen” is. Consulten op afstand kunnen volgens haar een patiënt meer vrijheid opleveren en tevens reistijd besparen bij de behandelaar.

Foto: Thomas Rueb

Kelderboxen in Amsterdam Oost worden gebruikt voor illegale fietsenhandel. Helers bieden de gestolen fietsen via online advertenties aan. Dat blijkt uit onderzoek van NAP Nieuws. “Het is ontoelaatbaar wat hier gebeurt”, aldus stadsdeelvoorzitter Fatima Elatik. Politie, stadsdeel en woningcorporaties spreken over een gebrek aan communicatie in de aanpak van dit probleem.

AMSTERDAM, 20 januari – De kelderboxen zien er uit als krappe, geïmproviseerde fietsenwinkels. Er hangt gereedschap aan de wanden, fietsonderdelen liggen uitgestald. Tegen de muur staan fietsen, soms wel acht of negen stuks. Het zijn vooral zwarte omafietsen, in uitstekende conditie. De prijs: 40 tot 60 euro. Een rekje voorop kost iets meer. De verkopers zijn vriendelijke mannen van Marokkaanse afkomst. Een testritje op straat is geen probleem.

De verkopers zijn te vinden via Marktplaats. Bij een simpele zoekopdracht naar de goedkoopste omafietsen in Amsterdam, zijn de eerste resultaten deze handelaren. Ze hebben twee of drie advertenties tegelijk online, vaak met dezelfde tekst en vergezeld door een standaardafbeelding. Dezelfde advertenties blijven maanden achtereen staan. Op e-mails reageren ze niet, ook niet op online biedingen, maar je kunt altijd bellen op hun mobiele telefoon.

“Hallo?”
“Goedemiddag, ik bel over uw advertentie op Marktplaats.”
“Welke?”
“De fiets. Heeft u die nog?”
“Kom maar langs, ik heb er wel nog een paar staan.”

De meeste advertenties op Marktplaats leiden naar Amsterdam Oost, naar de buurt rond de Insulindeweg. Het Obiplein, het Ceramplein, de Kramatweg – de zwarte fietshandel vanuit kelderboxen is in die buurt wijdverbreid.

“95 procent van deze fietsen is gestolen”, zegt Ron Commandeur, registercontroleur van de gemeente Amsterdam. Hij is verantwoordelijk voor het opsporen van illegale fietsenhandel in de regio Amsterdam-Amstelland. De meeste fietsen traceert hij online, via sites als Marktplaats en Speurders. Hij ruimt maandelijks zo’n zes kelderboxen in Amsterdam.

Ook de politie houdt advertenties in de gaten. Marco Buis, politiebuurtregisseur van de Indische buurt, heeft het gevoel dat fietsenhandel over het internet de afgelopen jaren is toegenomen. “De verplaatsing van de straat naar het internet maakt het ingewikkeld. Jaarlijks doen we een tiental invallen. Maar er zijn ook andere problemen in de wijk. We zitten niet de hele dag op Marktplaats te kijken”, vertelt hij.

Volgens Buis stelen sommige handelaren de fietsen zelf, maar kopen ze vaak ook van junks en jeugdigen. “Fietsen worden zelfs bij de buren gestolen en om de hoek doorverkocht. Zo extreem is het soms.”

Vanuit de gemeente is Commandeur als enige verantwoordelijk voor de hele regio Amsterdam-Amstelland. “Het is te veel werk voor één controleur. Maar dat is een financiële kwestie: er is geen geld voor.” Er is volgens hem een gebrek aan aandacht voor het probleem bij gemeente en stadsdelen.

Fatima Elatik, stadsdeelvoorzitter van Amsterdam Oost zegt bezorgd te zijn. “Het is ontoelaatbaar dat dit gebeurt. Dit soort criminele activiteiten zorgt voor gevoelens van onveiligheid in de wijk.” Elatik benadrukt dat niet alleen de handelaren, maar ook de kopers verkeerd bezig zijn. Ze houden de diefstal van fietsen in stand en maken zich schuldig aan heling. “Bewoners vertellen mij dat zij soms bang zijn om misbruik van de kelderboxen te melden bij politie of woningbouwcorporatie.”

De handelaren zijn veelal mannen van middelbare leeftijd. Volgens Commandeur “ontvangt het gros een uitkering, hetzij van de sociale dienst, hetzij van UWV”. Als ze gepakt worden, wordt de uitkeringsinstantie ingelicht. Bij een inval moeten zij hun hele administratie overhandigen. Kunnen ze dat niet, dan maakt hij een proces-verbaal op. In samenwerking met de politie worden de fietsen in beslag genomen en wordt de kelder gestript. “Tot het laatste boutje of moertje, alles gaat mee.”

“Kelderboxen zijn de ideale plek voor zwarte handel”, zegt Elatik. “Er hangen geen camera’s, er komen geen straatcoaches, geen politie. Als stadsdeel kunnen we problemen in de openbare ruimte aanpakken, maar bij inpandige problemen is dat lastig. Ik ga met de woningbouwcorporaties praten over betere veiligheidsmaatregelen in de panden.”

De meeste kelderboxen zijn eigendom van woningbouwcorporaties. Volgens buurtregisseur Buis informeert de politie bij ontruiming regelmatig de betreffende woningbouwcorporatie. Corporatie Eigen Haard zegt tot nu toe één melding van fietsenheling in hun kelderboxen te hebben ontvangen.  Woningbouwcorporatie Ymere is niet bekend met het probleem. “We krijgen weleens meldingen van inbraak of een algeheel gevoel van onveiligheid, maar niet van fietsenhandel”, aldus een woordvoerder van Ymere.

De woningbouwcorporaties zeggen dit probleem meteen op de agenda te zetten. De fietsenhandelaar in de kelderbox is zich ondertussen van geen kwaad bewust. Alles is eerlijk gevonden of gekocht, verzekert hij. Niet gestolen. Voor reparaties kun je altijd langskomen. “Wil je er nog een slot bij?”

Advertenties op Marktplaats leiden naar kelderboxen in Amsterdam Oost.

Logo AT5

AMSTERDAM, 20 januari – De noodlijdende Amsterdamse tv-zender AT5 lijkt ‘gered’. Het stadsbestuur maakte woensdag bekend dat het jaarlijks 2,8 miljoen euro beschikbaar stelt voor de drie partijen – Avro, RTV Noord-Holland en Het Parool – die de productie van de stadszender overnemen. Veertig van de zestig AT5-werknemers worden ontslagen. Voor het bedrag, dat voor de komende tien jaar is toegezegd, zijn de partijen in staat om één uur eigen televisie per dag te maken. De toekomst van AT5 lijkt verzekerd. Maar moet de Amsterdammer blij zijn met het nieuwe plan?

Vorig jaar had AT5 een verzoek voor 5 miljoen euro ingediend bij de gemeente. Uiteindelijk bleken de Avro, RTV Noord-Holland en Het Parool goedkoper stadstelevisie te kunnen maken. Zij al beschikken over studio’s, apparatuur en redactioneel personeel. De nieuwe constructie zal de programmering van AT5 ten goede komen, denken Barbara van Beukering, hoofdredacteur van Het Parool, en Robert Zaal, directeur van RTV Noord-Holland. Momenteel kan de AT5 door de financiële problemen slechts een half uur per dag eigen televisie maken. De rest van de programma’s zijn gesponsord. De drie partijen hebben aangegeven dat half uur met de toegezegde subsidie van de gemeente te kunnen verdubbelen.

Volgens Laurens Ivens, fractievoorzitter van de SP in Amsterdam, is het plan in de huidige vorm desastreus voor de Amsterdamse media. Amsterdam kent volgens Ivens al een weinig pluriform medialandschap en dat zal met de overname alleen maar erger worden. Hoewel AT5 een apart bedrijf zal blijven, met zijn eigen hoofdredacteur, zal het vergaand gaan samenwerken met de andere partijen. “Ze spreken over synergievoordelen, daarmee zeggen ze in principe dat ze nieuwtjes gaan delen met elkaar”, zegt Ivens. “Dat komt de berichtgeving niet ten goede. De media gedijen bij concurrentie. AT5 wordt nu RTV Parool.”

Barbara van Beukering geeft toe dat de verschillende partijen “content zullen delen”. Toch denkt ze niet dat de pluriformiteit in het geding komt. “We gaan in overleg kijken wat we samen kunnen doen, maar we gooien zeker niet alles op één hoop.” Agnes Verhulst, woordvoerder van de Avro, gaat nog verder en beweert dat AT5 en Het Parool helemaal geen concurrenten zijn. Volgens haar bieden zij verschillend nieuws aan een eigen publiek en zal dat zo blijven als het nieuwe plan doorgevoerd wordt.

Robert Zaal erkent de problematiek wel. “De zorg van de SP om de pluriformiteit is terecht”, zegt hij. “Pluriformiteit in het publieke bestel is belangrijk, maar je moet het afzetten tegen wat er gebeurt als we niet door zouden gaan met de overname.” Het is dit of niks, volgens Zaal. “En als AT5 zou verdwijnen zou dat helemaal slecht zijn voor de veelzijdigheid.”

Ivens laat weten dat dit plan niet de enige optie is. “SBS6 en de EO hebben zich ook gemeld, maar daar is niets mee gedaan.” Hij vindt dat de gemeente zich er makkelijk vanaf maakt door selectief te werk te gaan. “Er hadden meerdere scenario’s moeten klaarliggen, maar er is verzuimd daar werk van te maken.”

De overname moet op 1 juli voltooid zijn. Dan zal ook meer duidelijk zijn over de inhoudelijke invulling van het plan. Op 15 februari wordt er in de Amsterdamse gemeenteraad gestemd over het voorstel. Volgens Ivens zal het plan gemakkelijk door de raad komen. “Wij zijn als enige tegen.”

AT5 was niet bereikbaar voor commentaar.

Stadsdeelbestuurder Marco Kreuger (Verkeer en Vervoer, VVD) wil voor de zomer betaald parkeren invoeren in heel Buitenveldert. Dat zei hij gisteren tijdens een ingelaste inspraakavond. Sinds begin dit jaar is het zuidelijke deel van Buitenveldert de enige plek in de wijk waar nog gratis geparkeerd kon worden. Buurtbewoners klagen over overlast.

Parkeerbord Foto: Wikimedia Commons

AMSTERDAM, 20 januari – Het is zo vol in de raadszaal van het stadsdeelkantoor in Amsterdam Zuid, dat er zelfs mensen moeten staan. Buurtbewoners, veelal oudere mensen, zijn boos. Buitenveldert-Zuid is een “absolute chaos” geworden. Het stadsdeelbestuur had parkeren in de hele buurt moeten invoeren. Een bewoner: “In het bedrijfsleven zou je ontslagen worden als je zo’n fout had gemaakt.”

Stadsdeel Zuid besloot vorig jaar tot het invoeren van betaald parkeren in Buitenveldert, omdat de buurt het aantal auto’s dat geparkeerd stond niet aankon – veel automobilisten weken uit naar een van de weinige plekjes in Amsterdam waar nog gratis geparkeerd kon worden. Maar met petities maakte een aantal bewoners in Buitenveldert-Zuid duidelijk dat betaald parkeren in hun gedeelte van de wijk niet gewenst was.

Het stadsdeel gaf gehoor. Coalitiepartijen VVD, PvdA en D66 wijzigden hun plannen. Onder de De Cuserstraat en de Boshuizenstraat bleef het parkeren gratis. De overlast die daarna volgde bleek groot. Auto’s die normaal in heel Buitenveldert stonden, werden nu alleen in het zuidelijke deel geparkeerd. In Buitenveldert-Noord kost een parkeerplek nu €1,40 per uur. Vergunninghouders betalen €8,00 per maand.

Het loopt zo uit de hand, dat sinds kort zelfs een vandaal actief zou zijn in Buitenveldert-Zuid, vertelt een dame. “Banden van auto’s worden lek geprikt, ruiten worden ingeslagen.” Een moeder van drie kinderen is bezorgd: “Ik durf mijn kinderen niet meer alleen op straat te laten. Als mensen eindelijk een parkeerplek hebben gevonden rijden ze veel te hard. Ontzettend gevaarlijk.”

Een andere buurtbewoner vult aan: “’s Avonds is er soms nog wel plek, maar overdag is het een chaos. Auto’s staan dubbel geparkeerd. Ik ken mensen die ’s ochtends met de auto naar Buitenveldert gaan en daar een vouwfiets uit de kofferbak trekken om naar hun werk te gaan.” Bijna alle insprekers hebben maar één oplossing voor de problemen: ook in Buitenveldert-Zuid moet betaald parkeren worden ingevoerd.

Vanwege de overlast in Buitenveldert-Zuid besloot het stadsdeel halsoverkop borden te plaatsen ^[3] waarop staat dat parkeren alleen is toegestaan voor bewoners. Die borden zijn echter niet rechtsgeldig en dus kunnen er ook geen boetes worden uitgedeeld. “Ongelofelijk dat er parkeerborden worden geplaatst die niet juridisch gesteund worden.” Een mannelijke inspreker maakt zich boos. “Als u zichzelf een cijfer moest geven”, zegt hij tegen het stadsdeelbestuur, “wat zou u zichzelf dan geven?”

Commissielid Eddy Linthorst (PvdA) is helemaal niet ontevreden over het optreden van de coalitie van PvdA, VVD en D66. “Eerst wilden we betaald parkeren in de hele buurt invoeren, maar bewoners protesteerden. We hebben daar naar geluisterd.” Had de coalitie toch een betalingssysteem ingevoerd, dan was er jarenlang “gezeur” geweest, aldus Linthorst. “Buurtbewoners hadden dan gezegd: ‘Zie je wel, het is nog steeds rustig in de buurt’. Nu hebben we jarenlang welles-nietes voorkomen.”

Jan Kok van GroenLinks staat “versteld” van de uitleg van Linthorst. “U zegt tegen de buurt: ‘Loop zelf maar tegen de muur.’” Vanaf de tribune wordt geapplaudisseerd. Henk Boes van het CDA sluit zich bij Kok aan. “Ik vind het een gênante vertoning. Het verlaagt het draagvlak voor de politiek en het is misleidend.” Er wordt instemmend geknikt. “Zeker, misleidend,” reageert een man uit het publiek.

Stadsdeelbestuurder Kreuger (Verkeer en Vervoer, VVD) zegt dat hij “zoveel verkeersoverlast niet had verwacht”. Wel wijst hij erop dat de coalitiepartijen hadden afgeraden om alleen in Buitenveldert-Zuid het gratis parkeren in stand te houden. Kreuger belooft betaald parkeren in heel Buitenveldert “voor de zomer” in te voeren. Het duurt nog even, want er moeten meters geplaatst worden en bovendien moeten de gemeenteraad nog akkoord gaan. Volgende week woensdag wordt over het betaald parkeren gestemd in de stadsdeelraad van Amsterdam Zuid.

Mevrouw Kock, die vanavond heeft ingesproken, vraagt zich tijdens de bijeenkomst af waarom ze ook alweer in Buitenveldert is gaan wonen. “Vroeger waren er parkeerplekken voor de deur en veel groen om de hond uit te laten.” Die parkeerplekken zijn nu schaars. En zelfs het wandelen met de hond wordt aan banden gelegd. Vanwege poepoverlast mogen honden niet meer loslopen op de dichtstbijzijnde groenstrook.

Lodewijk Asscher Foto: Jan Arkesteijn via Wikimedia

AMSTERDAM, 18 januari – Lodewijk Asscher (PvdA, Financiën) is kandidaat voor de SGP-jongerenprijs. De Amsterdamse wethouder komt daarvoor in aanmerking omdat hij zegt open te staan voor de strafbaarstelling van prostitutie. Dat bevestigt zijn woordvoerster.

De zogeheten Oranje Boven-prijs wordt sinds 2007 jaarlijks uitgereikt aan iemand die zich inzet voor waarden die de orthodox-christelijke partij aanspreken. Asscher opperde afgelopen oktober de invoering van het ‘Zweedse model’, mocht de Nederlandse aanpak van gedwongen prostitutie en vrouwenhanden in de seksbranche falen. In Zweden is het strafbaar om seksuele diensten te kopen, de prostituee zelf is niet strafbaar.

SGP-jongerenvoorzitter Jacques Rozendaal vindt Asschers uitspraken “dapper voor een sociaaldemocraat” en ziet de prijs als aanmoediging. De PvdA’er is tot nu toe de enige kandidaat voor de Oranje Boven-prijs 2012. Deze zou tijdens de SGP-jongerendag op 10 maart worden uitgereikt. Volgens zijn woordvoerster is Asscher die dag verhinderd. De SGP overweegt nu om de datum van de uitreiking te verplaatsen, aldus Rozendaal.

Het is nog niet zeker of Asscher de prijs van de orthodox-christelijke partij zal accepteren. Zijn woordvoerster wil geen uitspraak doen over Asschers reactie op de nominatie. Zij kan ook niet zeggen of hij de prijs op een andere dag wel in ontvangst wil nemen. “We hebben de situatie nog niet inhoudelijk beoordeeld.” Mocht Asscher de prijs aannemen, dan volgt hij onder anderen Bas van der Vlies (2007), Maxime Verhagen (2008) en Ayaan Hirsi Ali (2010) op.

Asscher deed de uitspraak over het ‘Zweedse model’ naar aanleiding van een wetsvoorstel over de regulering van prostitutie, dat momenteel in de Eerste Kamer ligt. Mocht de wet worden ingevoerd dan moeten prostituees zich verplicht registreren. Bovendien wordt de minimumleeftijd voor prostituees verhoogd van 18 naar 21 jaar. Asscher noemt deze wet de “laatste kans” voor het Nederlandse prostitutiebeleid.

De opvatting van de Amsterdamse wethouder wordt binnen de PvdA niet breed gedragen. Dat werd opnieuw duidelijk tijdens een PvdA-debat afgelopen maandag in de Engelenbak in Amsterdam. Verschillende partijleden uit het publiek noemden Asscher naïef. Volgens hen is het praktisch onmogelijk om prostitutie te verbieden en kunnen alleen de arbeidsomstandigheden worden verbeterd en de vrouwenhandel bestreden. Ook over de vraag of de voorgestelde wet hiervoor zal zorgen is de PvdA het oneens.

Het gaat slecht met de markten in Amsterdam-West. Dit blijkt uit een rapport dat werd opgesteld in opdracht van het stadsdeel West. Naast de Ten Katemarkt komt ook de Bos en Lommermarkt in de problemen. Over oplossingen zijn markten en gemeente het nog niet eens.

De Bos en Lommermarkt op vrijdagochtend. De rustigste dag van de week. Foto: Kick Hommes

AMSTERDAM, 13 januari – Marktkraamverhuurder John de Zwart ziet het somber in. De markten zijn de afgelopen jaren onderhevig aan ‘verschraling’ van het aanbod, een dalend bezoekersaantal en een verminderende kwaliteit van de producten. Op de Bos en Lommermarkt stonden twee jaar geleden nog honderd kramen, nu zijn het niet meer dan vijftig. “Er komen hier wel mensen, ze lopen wel over de markt. Maar dan op weg naar de Zeeman.”

In december 2011 verscheen het rapport Samen naar betere markten in West, de conclusie van een onderzoek dat in opdracht van de deelraad werd uitgevoerd. Op 10 januari vergaderde de deelraad over dit rapport, waarin ook een aantal maatregelen wordt voorgesteld om de markten te verbeteren. Zo moeten de markten een kwaliteitsimpuls krijgen, nieuwe kooplieden aantrekken en er moet meer variatie in producten komen.

Dat gebeurt vooralsnog niet. Een veelgehoorde kritiek op de markt op het Bos en Lommerplein is de verschraling van het aanbod: steeds meer kramen gaan hetzelfde verkopen en er worden steeds minder verse producten op de markt aangeboden. De Zwart: “Iedereen verkoopt nu kleding. Daar staat een groenteboer die na veertien jaar groenten verkopen ineens naar kleding is overgestapt. Voor verse waren is niet met de supermarkten te concurreren. Wij kopen een komkommer in voor €1.50. Dan kun je niet tegen de Lidl op.”

De marktcommissie van de Ten Katemarkt wil als oplossing voor de problemen meer zelfstandigheid voor marktkooplieden die de markt onafhankelijk coördineren met een vanuit de gemeente verstrekt budget. Meer verantwoordelijkheid bij de marktlui en minder bij het stadsdeel, dat volgens hun niet genoeg verstand heeft van hoe de marken functioneren, aldus de kooplieden in het rapport. Nu bepaalt het stadsdeel nog het algemene beleid van de markten.

De deelraad wil voor de Ten Katemarkt de mogelijkheden onderzoeken om taken te verzelfstandigen, maar voor de Bos en Lommermarkt ziet het stadsdeel “onvoldoende draagvlak voor verzelfstandiging”, aldus communicatiemedewerkster Wendy Holla. “De eerste prioriteit is dat marktkooplieden een goede boterham moeten kunnen verdienen.”

Kooplieden willen graag een boterham verdienen, maar ze verkopen zelf geen brood. Foto: Kick Hommes

De kooplui op de Bos en Lommermarkt zien zelf ook niets in verzelfstandiging. Een marktkoopman, die anoniem wenst te blijven, pleit voor duidelijke zeggenschap van de deelraad: “Als iemand in deze crisistijd een meier kan pakken, dan is er altijd wel iemand die dat doet. Dan blijft er geld aan de strijkstok hangen. Er zitten altijd zakkenvullers tussen.”

Een andere mogelijke oplossing zien de marktkooplui van de Bos en Lommermarkt in een verhuizing naar het Gulden Winckelplein, een straat verderop. Dan hoeven klanten de trappen niet meer op. “Het vormt een psychische blokkade, die trap. Daar beneden trekken we het supermarktpubliek.” Toch ziet hij de verhuizing niet snel gebeuren. “De bewoners daar zijn sowieso tegen een markt voor hun deur. Dat kan ik me ook wel voorstellen. En de winkels hier houden het ook niet vol als wij verhuizen. Er komt wel een nieuwe C&A, we hopen dat die mensen gaat lokken.”

Uiteindelijk zien de kooplieden van het Bos en Lommerplein de markt niet snel verbeteren, verhuizing of niet. “Het weekend gaat nog wel”, zegt De Zwart. “Doordeweeks gaan werkende mensen liever even snel naar de Albert Heijn.” Dat probleem speelt volgens hem niet alleen in West, of überhaupt alleen Amsterdam. Het is een probleem voor alle markten. “Wij zeggen hier altijd: als er in Amsterdam slecht verkocht wordt, dan wordt er ook in de Achterhoek slecht verkocht.”

NAP maakt een rondgang langs de Amsterdamse fractievoorzitters. Vandaag: Marijke Shahsavari-Jansen, fractieleider van het CDA.

Foto: Marijke Shahsavari-Jansen

Het CDA is in Amsterdam traditioneel een kleine speler. De partij heeft op dit moment twee zetels in de gemeenteraad, tegenover vijftien van de PvdA. Haar partij is medeverantwoordelijk voor de bezuinigingen van rijkswege. Noodzakelijk, volgens Marijke Shahsavari-Jansen. “Maar ik ben hier niet om het kabinet te verdedigen, ik zit hier voor Amsterdammers.”

Waarop kan wat het CDA betreft nog bezuinigd worden in Amsterdam?
Marijke Shahsavari-Jansen: “Er zijn een aantal dingen. Wij vinden dat er verder op kunst moet worden bezuinigd. Iedereen roept: het is verschrikkelijk wat er nu allemaal gebeurt in de kunstsector, maar als ik mag kiezen tussen bezuinigen op kunst of minima, dan weet ik het wel. Kunst is hartstikke leuk, maar…”

Kunst is leuk?
“Ja, leuk. En belangrijk, natuurlijk.”

Maar het Rijk bezuinigt ook al fors op kunst. Moet je daar dan als gemeente ook nog in snijden?
“Iedereen roept ‘kaalslag, kaalslag’, maar dat is onzin. Bezuinigingen zouden een afname zijn ten opzichte van het huidige budget, maar dat wil niet zeggen dat er niks overblijft. We geven ontzettend veel uit aan kunst in Amsterdam. Dat is hartstikke mooi als het goed gaat, maar de vorige periode klutste het geld bijna tegen de plinten op en nu is dat niet meer zo.
“Daarnaast hoop ik dat het College nu ook echt werk maakt van bezuinigen op het aantal ambtenaren. Ik vind dat je in tijden van bezuinigingen ook je eigen apparaat aan moet durven aanpakken. In andere gemeenten heb je gemiddeld per duizend inwoners acht ambtenaren, in Amsterdam zijn dat er twintig.”

In het coalitieakkoord heeft het College wel degelijk de ambitie geuit om op de eigen organisatie te bezuinigen. 91 van de 208 miljoen aan bezuinigingen moest daarvandaan komen.
“Mooie woorden, maar daarvan is nog bijna niets gerealiseerd.”

Het is voor dit College moeilijk om politieke keuzes te maken, want de coalitie gaat van GroenLinks tot en met de VVD. Is dat een probleem?
“Ik denk dat er niet meer aan te ontkomen valt om politieke keuzes te maken. Want hoe je het ook wendt of keert, links of rechts, we moeten bezuinigen. Het CDA zegt: het probleem is niet dat de gemeente weinig geld heeft, het probleem is dat de gemeente te veel uitgeeft. We willen geen lastenverhoging. De VVD houdt een slag om de arm en wil misschien toch wel akkoord gaan met lastenverhoging. Dat vind ik ontzettend zwak.”

Dat is de consequentie van regeren met twee linkse partijen.
“Nou, dat weet ik niet. Je kunt ook je poot stijf houden en zeggen: daar doen we niet aan mee. Kijk bijvoorbeeld naar de parkeeropbrengsten. Er is altijd gezegd: de auto is geen melkkoe en de parkeeropbrengsten worden niet gebruikt om andere dingen te financieren. Die zijn alleen voor de mobiliteit in de stad. En nu heeft de VVD toch ingestemd met een graai uit het parkeerfonds dat niet gebruikt wordt voor mobiliteit, maar voor allerlei andere dingen.”

Kabinetsbeleid is een belangrijke reden dat de gemeenten zoveel moeten bezuinigen. Stijgende uitkeringslasten, decentralisatie van rijkstaken en een korting van het gemeentefonds. Gooit het kabinet de problemen over de schutting?
“Dat vind ik niet. Je moet keuzes maken.”

De Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) was niet blij met de maatregelen. Afzonderlijk zijn ze misschien te begrijpen, maar alles bij elkaar moeten de gemeenten een te zware slag leveren.
“Het grootste probleem voor de VNG is dat het aantal mensen in de bijstand toeneemt, maar er tegelijk veel minder geld voor reïntegratie beschikbaar komt. En daar heb ik ook zorgen over. Ik vind: iedereen heeft een verantwoordelijkheid om mee te doen in de maatschappij, maar dat betekent ook dat je de kans moet krijgen.
“Ik zie dat er heel veel bezuinigingen op ons afkomen en dat doet pijn. Maar aan de andere kant, als het geld in je portemonnee op is kun je het ook niet uitgeven. Datzelfde geldt voor de overheid. We kunnen niet doen alsof de overheid een onuitputtelijke stroom geld heeft. ”

Maar wat betreft die reïntegratie had het kabinet volgens u dus een andere keuze moeten maken?
“Ja. Ik zou graag gezien hebben dat in ieder geval geluisterd was naar de bezwaren. De VNG en de vier grootste gemeenten hebben een poging gewaagd met een alternatief te komen. Ik vind het jammer dat het niet is gelukt.”

U pleit ervoor dat mensen die een bijstandsuitkering ontvangen verplicht worden een maatschappelijke tegenprestatie leveren. Bijvoorbeeld door de stoep sneeuwvrij te maken, als het ooit nog gaat sneeuwen.
“Dat stomme sneeuwschuiven wordt steeds maar als voorbeeld genoemd. Je kunt ook bij sportverenigingen de lijnen kalken. Er zijn honderdduizend dingen te verzinnen.
“Sinds deze maand bestaat door een aanpassing van de wet de mogelijkheid om die tegenprestatie te vragen van bijstandsgerechtigden. Helaas heeft het College ervoor gekozen om de mogelijkheid niet op te nemen in de verordening. Iedereen heeft de taak om je maatschappelijk op te stellen en je plichten te vervullen. Als je een bijstandsuitkering krijgt is je primaire taak: heel hard werken om aan het werk te komen. Maar daarnaast heb je misschien nog wel wat meer tijd over dan iemand die vijf dagen per week werkt.”

Hoe moet je dat dan opleggen? Bijstandscops?
“Hoe je dat dan moet organiseren dat weet ik nog niet.” Ze lacht. “Bijstandscops zie ik niet helemaal zitten.”

Wat zou zo’n maatregel kosten?
“Ik zou het niet weten. Maar het levert een heleboel op, maatschappelijk. Iedereen gaat er gelijk vanuit dat het geld kost. Maar je kunt gewoon vragen: wie heeft er behoefte aan hulp deze maand? Nou dan zet je daar een ambtenaar op, die alles online regelt. Ik geloof niet dat het zoveel geld kost. Als je het een beetje slim organiseert.”

Slim organiseren. Heeft de gemeente daar veel kaas gegeten?
Ze lacht. “Daar heb je een punt.”

Bioscoop Tuschinski

AMSTERDAM, 11 januari – De Amsterdamse bioscopen hebben een goed jaar achter de rug. In totaal zijn er in 2011 ruim 4,2 miljoen kaartjes verkocht. Dat is een stijging van bijna vier procent ten opzichte van 2010, toen het aantal verkochte kaartjes nog onder de vier miljoen bleef steken.

Dat blijkt uit cijfers van  de grootste Nederlandse bioscoopketen Pathe, exploitant van vier bioscopen in Amsterdam, en Cineville, de overkoepelende organisatie voor dertien Amsterdamse filmtheaters. Bij Cineville steeg het aantal verkochte kaartjes met ruim 50.000, een toename van meer dan zeven procent. Pathe verkocht 100.000 kaarten meer in 2011, een stijging van zo’n drie procent.

Een woordvoerder van Pathe laat weten tevreden te zijn met de cijfers. “We blijven groeien in Amsterdam en dat is een knappe prestatie, zeker nu er in de nabije omgeving van de stad steeds meer bioscopen bijkomen.” Vooral het succes van de in het najaar van 2010 heropende bioscoop City op het Leidseplein stemt Pathe positief. “We hebben City bewust in de markt gezet als een kwaliteitsbioscoop voor een wat oudere doelgroep, en dat blijkt aan te slaan.”

Ook Cineville is verheugd met de cijfers. Volgens algemeen directeur Niels Büller is het stijgende bezoekersaantal in de filmtheaters vooral te danken aan het succes van de Cineville-pas, waarmee mensen voor een vaste maandelijkse prijs ongelimiteerd naar een van de bij Cineville aangesloten filmtheaters kunnen gaan. “Er zijn nu 6500 pashouders. Dat zijn er 1600 meer dan in 2010. En we zien dat pashouders dubbel zo vaak naar de film gaan dan mensen die geen pas hebben”, aldus Büller.

De goede cijfers van de Amsterdamse bioscopen passen in een landelijke ontwikkeling. Dat bleek uit cijfers die afgelopen dinsdag gepresenteerd werden op de nieuwjaarsreceptie van de Nederlandse filmindustrie in bioscoop Tuschinski. Meer over de bioscoopcijfers verderop ^[4] in NAP Nieuws.

AMSTERDAM, 11 januari – De eerste editie van de Wintergasfabriek in Amsterdam West heeft dit jaar naar schatting 15 duizend bezoekers getrokken. De organisatie van het evenement spreekt van een “ongekend succes”. Er was gerekend op ongeveer 350 bezoekers per dag. “Maar dat zijn er twee keer zoveel geweest”, zegt Jacqueline Verheugen, een van de organisatoren van de Wintergasfabriek.

Foto: Arjen Veldt

De organisatoren van de Wintergasfabriek wilden in de eerste plaats een laagdrempelig evenement organiseren voor buurtbewoners en Amsterdammers. Bezoekers konden gratis naar binnen. “De prijzen zijn bewust laag gehouden”, zegt Verheugen. Er was geen winstoogmerk. Het voornaamste doel van het evenement was de promotie van de Westergasfabriek.

Bezoekers van de Wintergasfabriek waren goedkoper uit dan elders in de stad. Wie de schaatsbaan met eigen schaatsen wilde betreden moest wel twee euro betalen. “Dit moesten we doen om uit de kosten te komen.”, zegt Verheugen. Voor de schaatsbaan die deze kerstvakantie op het Rembrandtplein stond moest vier euro worden betaald.

De organisatie van het zeventiendaagse evenement lag in handen van initiatiefnemer Pacific Parc in samenwerking met andere ondernemers van de Westergasfabriek. De gebouwen werden kosteloos ter beschikking gesteld door de Westergasfabriek. Het Stadsdeel West droeg ook een deel bij aan de kosten en financierde de lichtobjecten in het Westerpark. Er werd geen subsidie aangevraagd. Indien het project niet kostendekkend is, staat de Vereniging Promotie Westergasfabriek garant voor ongeveer twintig procent van de kosten. “Stel dat het had gevroren en je buiten al kon schaatsen, dan hadden we nooit zoveel bezoekers gehad en zwaar verlies geleden”, zegt Nurah Abdukadir van de Westergasfabriek. “In dat geval zou het verlies door de Vereniging Promotie zijn gecompenseerd.”

Die compensatie hebben de ondernemers niet nodig. Door het hoge bezoekersaantal is het geld voor een groot deel terugverdiend. De organisatie hoopt volgend jaar een tweede editie van de Wintergasfabriek te kunnen organiseren.

2500 schoonmakers marcheren over de Berlagebrug. Foto: Thomas Rueb

Meer dan 2500 schoonmakers vanuit heel Nederland hebben het werk neergelegd. Donderdag marcheerden zij door Amsterdam. Voor betere arbeidsomstandigheden, meer salaris, en bovenal: respect.

AMSTERDAM, 6 januari - Het is met viltstift op zijn bord gekrabbeld. “Stop racisme, stop de PVV”. Even voor de man uit loopt iemand met een andere leus: “Stop climate change”. De overige van de ongeveer 2500 demonstranten komen voor iets anders. Ze zijn schoonmakers, en allen strijden in fluorescerend gele hesjes gestoken voor betere arbeidsomstandigheden. Het werk is ervoor stilgelegd: eerst maar eens een hoger salaris. En ziektedagen die niet uit eigen zak hoeven te worden betaald. Maar deze mars door Amsterdam-Zuid, van het Mercure Hotel naar eindbestemming Philips, staat vooral in het teken van iets dat volgens hen niets hoeft te kosten: een beetje respect.

Tweede Kamerlid Sadet Karabulut (SP) is het roerend met ze eens. Zij loopt vandaag mee met de stakers. “Hun eisen zijn reëel en doodnormaal”, vertelt ze. “Ze eisen geen leaseauto, geen bonussen. Het gaat erom hoe schoonmakers behandeld worden, en dat begint bij normaal je werk kunnen doen. Zonder schoonmakers zijn we nergens en het is tijd dat werkgevers zich dat gaan realiseren.”

De mars vormt vooralsnog het hoogtepunt in het nieuw aangewakkerde gevecht voor een betere cao. Begin deze week legden schoonmakers in het hele land het werk neer na mislukte onderhandelingen. In Amsterdam waren de gevolgen al merkbaar op het Centraal Station. Daar hoopte het afval zich snel op rond de prullenbakken. De schoonmakers eisen naast salarisverhoging en verlaging van de werkdruk ook doorbetaling vanaf de eerste dag tijdens ziekteverlof. Nu zijn de eerste twee dagen nog voor eigen rekening.

Niet alleen betere arbeidsomstandigheden, vooral een beetje meer respect. Foto: Frank Huiskamp

Gewapend met bezems, toiletborstels en stoffers, hun handen in geelrubberen handschoenen, lopen de schoonmakers door de Rivierenbuurt. Op het dak van een busje van vakbond FNV Bondgenoten zijn speakers gemonteerd. Een dj achterin draait harde Antilliaanse hiphop en Arabische popmuziek. Een man steekt zijn bord in de lucht. Wat de tekst erop betekent weet hij niet. Hij spreekt geen Nederlands.

Vanuit het raam van een kantorenpand langs de weg verschijnt een hand. De duim gaat omhoog, er wordt wild met een sjaal gezwaaid als aanmoediging. Het glas is donker, het gezicht is niet te zien.

Weinig toeschouwers wagen zich door het slechte weer voor de stoet naar buiten. Toch trekt de stoet veel bekijks. Bewoners kijken nieuwsgierig door hun ramen naar buiten. Enkelen hebben FNV Bondgenoten-posters op de ruit geplakt. “Storm en regen houden schoonmakers niet tegen’’, scandeert een staker door de buien heen.

En nu?

Vandaag zijn de schoonmakers weer aan het werk gegaan. Ook dit weekeinde wordt er gewoon schoongemaakt. De werkgevers krijgen volgens hen een paar dagen de tijd zich te bezinnen op de eisen. ,,Als er geen verandering komt, wordt er volgende week weer gestaakt’’, meldt FNV Bondgenoten-bestuurder Ashna Kamta. Aanstaande dinsdag wordt er dan regionaal gestaakt, donderdag landelijk in Den Haag.

In 2010 staakten de schoonmakers ook. Toen duurde het negen weken voordat er een akkoord werd bereikt. Voorlopig lijkt een overeenkomst ver weg. De werkgevers schatten de totale extra kosten op 200 miljoen euro, een stijging van 12 procent. Zij willen vooralsnog niet verdergaan dan 3 procent.

Quiency is voor dit protest vanuit Delft gekomen. Hij werkt er bij Albert Heijn en hij is boos. “Meer salaris, meer respect!” Zijn collega Kenneth lacht naast hem zijn gouden tanden bloot. “Het is echt fucked up. We willen meer geld.”

De 54-jarige Dina wil vooral dat de arbeidsomstandigheden voor haar beter worden. Al 28 jaar werkt ze in Den Haag bij de Belastingdienst. “Het wordt steeds slechter. We maken nu schoon met de helft van de mensen die we vroeger hadden. Twee keer zoveel werk in dezelfde tijd. En voor steeds minder geld.’’ Respect is volgens Dina ver te zoeken. Mensen gooien hun troep er soms recht voor haar voeten neer. “Ik mag het dan opruimen. ‘Daar ben je toch voor?’, zeggen ze dan. Dan denk ik: dat doe je thuis toch ook niet?”

De eindbestemming van de mars is het Philipsgebouw op het Amstelplein. De elektronicafabrikant heeft veel schoonmakers in dienst en gaat flink bezuinigen op het budget. Tot op het laatste moment werd er geheimzinnig gedaan over de “grote werkgever” die de schoonmakers zouden aandoen. Of Philips op de hoogte is van hun komst, weet Kamerlid Karabulut niet zeker. ,“Maar als ze het nu nog niet weten, dan doen ze het wel als we voor de deur staan’’, lacht ze. “Ik ben benieuwd of we met koffie en gebak zullen worden ontvangen.”

Philips spreekt de stakers toe. Foto: Thomas Rueb

Dat niet. Wel treft de luid joelende menigte op het plein Michel Frommé, hoofd Verzekering en Risicomanagement van Philips. Hij gaat de stakers toespreken. Maar eerst haalt FNV Bondgenoten-bestuurder Ashna Kamta enkele schoonmakers naar voren die werkzaam zijn voor het bedrijf. “Als jullie ziek zijn, moeten jullie dat dan zelf betalen?’’, schalt ze het over het plein. ,,Echt? Tsjongejonge.’’

Frommé blijft onberoerd. “Wij willen een zo prettig mogelijke werkomgeving voor onszelf, maar ook voor de schoonmakers”, zegt hij in een korte reactie. “Mochten er problemen zijn, dan kunnen jullie altijd in gesprek met ons.” Kamta vraagt of de schoonmakers tevreden zijn met dit antwoord. Boegeroep klinkt.

Een man in een grote opblaasbal wordt naar voren gerold. “Philips, prik de zeepbel door!’’, klinkt het uit de speakers. Luid gejuich klinkt wanneer de bal lek wordt geprikt. Dan wordt er gespoten met een schuimkanon. “Het is onschadelijk schuim. Laat je maar douchen”, wordt omgeroepen. Tientallen stakers springen druk joelend rond en dansen in het sop. De gevel van het gebouw kleurt wit. “Je kleren worden er niet vies van”, vertrouwt de man met de microfoon de schoonmakers toe. “En het gebouw ook niet, hoor.’’

Video: schoonmakers spuiten Philipsgebouw onder ^[5] (beeld: NAP Nieuws)

Campagneposter Hard // hoofd

AMSTERDAM, 6 januari – Het online tijdschrift hard//hoofd ^[6] blijft bestaan. De website, die 30.000 euro wilde ophalen, heeft gister haar doel bereikt. Dit bevestigt hoofdredacteur Rutger Lemm tegenover NAP Nieuws. Via voordekunst.nl, een website waar mensen kunst kunnen steunen door middel van donaties, is het project gerealiseerd. Een recordaantal van 337 donateurs heeft een bijdrage geleverd. Daarmee komt de campagne “houd hard//hoofd hard” ten einde.

Het tijdschrift, dat sinds 2009 bestaat, werkt volledig met vrijwilligers. Nu willen ze de omslag naar professionalisering maken. “Het was vaak op je kamer een stuk schrijven. Daar willen we verandering in brengen met journalistieke series, reportages en portretten”, zegt Lemm. “Daarnaast willen we artistiek meer eigen creaties maken, de website vernieuwen en feesten geven. Het is belangrijk dat we de community betrekken.”

Door de campagne is het tijdschrift, dat zich voornamelijk op de intellectuele twintiger richt, erachter gekomen dat het een trouwe achterban heeft. “Daar willen we in de toekomst meer mee doen”, zegt Lemm. De redactie denkt aan een ledensysteem, zoals de website Subbacultcha! dat heeft. Daarbij storten leden maandelijks een klein bedrag en hebben ze gratis toegang tot feesten die hard//hoofd wil organiseren.

Twee maanden geleden begon hard//hoofd met acties om geld op te halen. Op de website www.voordekunst.nl ^[7] startte hard//hoofd in november een project. Het streven was om 30.000 euro op te halen. Als er minder dan 80% bereikt werd zou al het geld worden teruggestort naar de donateurs. Eind vorige week had hard//hoofd dat percentage gehaald.

Aanvankelijk stroomde er weinig geld binnen. “Dat viel me tegen”, zegt hoofdredacteur Lemm. “Ik dacht nog: jullie geven niks terug, ondankbare honden!” Halverwege de campagne kwam daar verandering in. Naast de reguliere donaties, waar giften tegenover werden gesteld, zette hard//hoofd een groot aantal andere acties op om aan geld te komen. Zo was er een benefietdiner, een oud-en-nieuwfeest en een veiling.

“De veiling was een keerpunt in de campagne”, aldus Lemm. Op de veiling kon onder andere geboden worden op een foto van de borsten van schrijfster Alma Matthijssen, de eerste gitaar van Henny Vrienten van de band Doe Maar en een persoonlijke blogcursus van Ernst-Jan Pfauth, auteur van Sex, Blogs & Rock-‘n-Roll. Uiteindelijk bracht een Russisch diner verzorgd door journalist Jelle Brandt Corstius met ongeveer 1100 euro het meest op.

AMSTERDAM, 6 januari - Componist Rob Bolland mag muziekuitgever Willem van Kooten niet langer zwart maken in de media. Dat heeft de Amsterdamse rechtbank donderdagmiddag bepaald. Van Kooten, ook wel bekend als Joost den Draaijer, had in een kort geding geëist dat Bolland zou stoppen hem in de media uit te maken voor oplichter.

Rob Bolland foto: Marco Raaphorst via Flickr

Bolland beschuldigde Van Kooten in de media meerdere malen van oplichting en fraude. Ook zou Van Kooten de financiële middelen niet hebben om Bolland terug te betalen, wegens problemen met zijn golfresort in Portugal. Daarnaast schreef Bolland in een klachtbrief dat Van Kooten een journalist zou hebben omgekocht om een negatief artikel over de componist te schrijven. Volgens Bolland waren deze beweringen gegrond, maar de rechtbank oordeelde anders. Als Bolland zich opnieuw schuldig maakt aan het doen van dergelijke uitspraken, hangt hem een boete van vijf duizend euro boven het hoofd. De componist, die zelf zijn verdediging voerde, hoeft geen rectificerend persbericht uit te sturen, zoals Van Kooten had geëist.

Rob Bolland, de oudste broer van schrijversduo Bolland en Bolland, is al geruime tijd in conflict met Van Kooten. Van Kooten, die sinds de jaren tachtig muziek van de gebroeders Bolland uitgeeft, zou hem zo’n 2,5 miljoen euro schuldig zijn. De voormalige radiopersoonlijkheid zou zonder medeweten van Bolland muziek hebben doorverkocht aan het buitenland. Daarom liet Bolland in juli vorig jaar beslag leggen op de 2,1 miljoen euro die auteursrechtenorganisatie Buma/Stemra aan het bedrijf van Van Kooten moest betalen.

In september stonden de twee kemphanen ook al tegenover elkaar in de rechtszaal. Toen werd beslist dat Bolland de rechten van zijn hits mocht terugkopen. Het afgesproken bedrag, 210 duizend euro, verhoogde Van Kooten daarna volgens Bolland naar 400 duizend euro. De schikking ging daarop niet door. Bolland en Bolland zijn onder andere verantwoordelijk voor hits als Jeanny en Rock Me Amadeus van Falco en In The Army Now van Status Quo.

I amsterdam. Foto: Amsterdam Partners

Amsterdam, 15 feb – De gemeente Amsterdam besteedde de afgelopen jaren zeven miljoen euro aan de imagocampagne ‘I amsterdam’, terwijl niemand weet of het werkt. Dat blijkt uit onderzoek van NAP.

De campagne I amsterdam ^[8] is in 2004 opgezet door de organisatie Amsterdam Partners om meer expats, toeristen en buitenlandse investeerders naar Amsterdam te trekken. Nu pas denkt de gemeente na over een goed instrument om de effectiviteit te meten. Tot die tijd werd gebruik gemaakt van onder meer internationale vergelijkingslijstjes en niet representatief onderzoek.

Bij de lancering van de slogan waren de twee belangrijkste doelstellingen de terugkeer van Amsterdam in de top 5 van de internationale lijstjes van beste steden en een verhoogde naamsbekendheid van het merk ‘I amsterdam’. Uit een rapport van onderzoeksburo  Cushman & Wakefield ^[9] blijkt dat het na zes jaar niet is gelukt om in een van de top 5 lijstjes te komen en wordt ‘I amsterdam’ niet genoemd als internationale bedrijven gevraagd wordt een voorbeeld te geven van stadspromotie.

Amsterdam Partners schrijft in haar jaarverslag dat de naamsbekendheid van het merk I amsterdam onder expats, buitenlandse investeerders en toeristen wel degelijk groot is. Maar dat is gebaseerd op een niet-openbaar rapport dat volgens de onderzoekers ervan niet representatief is en waarbij  tenminste 20 procent van de respondenten op de website van I amsterdam zelf is geworven. Dit jaarverslag vormt onder andere de basis voor de subsidieverstrekking van de gemeente.

Volgens wethouder Gehrels (Economische Zaken, PvdA) is de campagne wel degelijk succesvol: “De I amsterdam letters zijn niet meer weg te denken uit het vakantiealbum van mensen die de stad hebben bezocht en het was de beste Europese campagne van de afgelopen tien jaar”. De bronnen waarop die laatste uitspraak gebaseerd is, zijn niet bekend.

De wethouder geeft toe dat ‘de doelen nog niet concreet genoeg en lang niet altijd goed meetbaar’ waren. Dat is de reden waarom er nu gewerkt wordt aan een nieuw meetinstrument, waarin het komende jaar 90.000 euro extra wordt geïnvesteerd. “De citymarketingorganisaties spreken dan bijvoorbeeld met elkaar af: we gaan dit jaar zoveel nieuwe buitenlandse bedrijven naar de stad halen.”

Sebastian Capel (D66) is sceptisch: “Meten is belangrijk. Maar ik zie nog niet helemaal voor me hoe er nu wel goed gemeten zou worden”. Ook Laurens Ivens (SP) vindt de hele camapagne verspild geld: “Je zult nooit objectief kunnen meten of het geld zich terugverdient. Ik denk dat we veel beter af zouden zijn als we het allemaal niet zouden doen.” Volgens hem gaat er bovendien nog meer publiek geld via omwegen naar Amsterdam Partners dan het lijkt. Amsterdam partners wordt bijvoorbeeld gesponsord door het publiek gefinancierde vervoersbedrijf GVB. “Dat is bizar! We moeten onszelf niet langer voor de gek houden.”

Lees ook ‘De onmogelijke zoektocht naar de resultaten van I amsterdam’ ^[10]

^[2]

Amsterdam, 9 feb – Het gevaar dat het Amsterdamse benzineopslagbedrijf Oiltanking voor zijn buurbedrijf Fetim vormt, wordt niet snel genoeg weggenomen. Dat vinden de gemeenteraadsfracties van D66 en de SP. Ivar Manuel (D66): “Als niemand er de wethouder vragen over stelt, doe ik het.”

Oiltanking Amsterdam. Het grijze vierkante gebouw links is buurbedrijf Fetim / Foto: Google maps

Vorige week meldde Nieuw Amsterdams Peil dat er sinds 2008 een te groot risico ^[11] is dat mensen overlijden als er iets misgaat bij Oiltanking BV. Net als het begin januari afgebrande Chemie-Pack in Moerdijk, behoort het benzinebedrijf in het Westelijk Havengebied tot de gevaarlijkste bedrijven van Nederland. Oiltanking en de provincie Noord-Holland, die over de milieuvergunning gaat, kregen tot en met 2012 om iets aan te doen aan het te grote risico. Maar maatregelen blijven tot nu toe uit.

Een woordvoerder van de provincie laat per e-mail weten dat er alleen een zogenoemd saneringsplan is opgesteld. Concrete maatregelen staan daar niet in, het bevat alleen “de manier waarop het traject wordt doorlopen”.

D66′er Ivar Manuel is sceptisch: “Ondanks dat er een saneringsplan ligt en er goede voornemens zijn, blijft de vraag of hier op tijd iets aan wordt gedaan.” Oiltanking valt onder verantwoordelijkheid van de provincie, maar ligt op Amsterdams grondgebied. “Wethouder Van Poelgeest (Milieu, GroenLinks) is dus medeverantwoordelijk voor de veiligheid en het toezicht.” Manuel wil van de wethouder weten hoe het precies zit met het wegnemen van het risico.

Ook Remine Alberts van de SP vindt dat het te lang duurt. “Voordat alles is uitgevoerd ben je al gauw een paar jaar verder. Ik verwacht dus niet dat men daar op tijd alles in orde heeft.”

Coalitiepartijen GroenLinks en VVD zijn minder bezorgd om Oiltanking. “Ik ervaar het niet als levensgevaarlijk”, zegt GroenLinksraadslid Jan Hoek. “Dat er in drie jaar weinig actie ondernomen is, kan twee dingen betekenen: de provincie neemt het niet serieus, of het is niet urgent. Ik weet niet welke van de twee het is, maar ik maak me er geen zorgen om.” Hoek heeft de provincie wel gevraagd of de sanering voor 2013 afgerond is. ”Maar daar heb ik nog geen antwoord op gekregen.”

VVD-raadslid Frank van Dalen sluit zich bij Hoek aan. “Er is in 2008 niets veranderd aan de praktische situatie bij dat bedrijf”, zegt hij. ”Er is alleen een andere meetmethode ingevoerd, de boel staat niet op ontploffen. We moeten de wethouder alleen even een signaal geven dat we het in de gaten houden.”

Wethouder Van Poelgeest was niet bereikbaar voor commentaar.

^[2]

foto: NAP nieuws

Amsterdam, 9 feb. – Amsterdam gaat informatie uit gemeentelijke diensten toegankelijk maken voor commercieel gebruik. 16 februari start de wedstrijd Apps for Amsterdam, een proef om gemeentelijke gegevens zichtbaar te maken in applicaties die Amsterdammers op hun telefoon of internet kunnen gebruiken.

De wedstrijd wordt georganiseerd door de gemeente Amsterdam, Hack de Overheid ^[12] en de Waag Society ^[13]. Op dit moment wordt nog met vijftien diensten onderhandeld over het leveren van informatie. Diensten die in ieder geval informatie geven zijn onder andere Milieu en Bouwtoezicht en  Infrastructuur, Verkeer en Vervoer. De dienst Milieu en Bouwtoezicht levert bijvoorbeeld gegevens over bodemvervuiling. Deelnemers zouden daarmee een app kunnen maken die de bodemvervuiling in de buurt zichtbaar maakt.

Het uitgangspunt van de organisatoren  is om zoveel mogelijk data overzichtelijk  openbaar te maken voor burgers. Informatie is nu gedeeltelijk beschikbaar of is verspreid over verschillende plekken. Informatie staat bijvoorbeeld op de website van de gemeente of is alleen op aanvraag beschikbaar. Informatie die geen privacy schendt of gevaar is voor de staatsveiligheid kan voor de wedstrijd gebruikt worden. “Alles wat onder de Wet Openbaarheid van Bestuur ^[14] valt moet openbaar worden”, zegt Roeland Rengelink ^[15](PVDA) van stadsdeel centrum.

“Dat is handig voor de gemeente, want die hoeft niet te betalen voor het aanbieden van de apps”, zegt Albert Meijer, docent bestuurskunde aan de Universiteit Utrecht. Ook is het project volgens Eva James van de Waag Society goed voor de economie. De deelnemers mogen een manier bedenken om geld te verdienen met hun app, bijvoorbeeld door gebruikers te laten betalen. “En bedrijven zoals TomTom ^[16] of Layar ^[17] mogen ook meedoen.”

Voor een transparantere gemeente is het vrijgeven van deze data volgens bestuursadviseur van Het Expertise Centrum ^[18] Marcel Thaens nog niet genoeg. “Een bodemvervuiling van 10 zegt niets zonder informatie over de context. Als burgers de gemeente willen controleren moeten ze ook de berekeningen zien waarop de gemeente beleid baseert.” In Engeland en Amerika wordt die informatie meegestuurd.

De diensten geven de data voor deze proef eenmalig vrij. De organisatoren hopen daarna op een vervolgproject waarin diensten samenwerken met app-beheerders om informatie actueel te houden. Vorige week is in de gemeenteraad een voorstel ingediend om vanaf 2012  data beschikbaar te stellen voor de ontwikkeling van applicaties. Eind april wordt hierover gesproken in de raad.

Deelnemers van de wedstrijd kunnen tussen de 2500 en 5000 euro winnen. Dit geld komt vooral vanuit Economische Zaken. Stadsdeel centrum geeft 10,000 euro uit aan de wedstrijd. Verdere details over het prijzengeld zijn nog niet bekend.

Dagblad De Pers. Foto: Flickr.com

Dagblad De Pers lijdt verlies, zo was vorige week te lezen in De Telegraaf en op Villamedia. Toch kan eigenaar Marcel Boekhoorn tevreden zijn. De komende elf jaar krijgt hij nog aanzienlijke inkomsten van uitgeverij Wegener, die de advertenties van de krant tegen betaling beheert. Dankzij een langdurige contract over deze advertentierechten blijft de gratis krant voorlopig dus nog op de been.

Amsterdam, 4 feb – Uitgever Wegener maakte vorige week bekend voor de komende elf jaar een verlies van 48 miljoen euro op dagblad De Pers ^[19] te begroten. Wegener beheert volgens een 13-jaar durende overeenkomst voor 15 miljoen euro per jaar advertenties in De Pers die niet winstgevend blijken te zijn. Door deze overeenkomst zal Wegener de verlieslijdende krant nog ruim een decennium overeind moeten houden.

Advertenteren in de Randstad

Over deze periode houdt Wegener ^[20]alvast rekening met een verlies van 48 miljoen euro. Dat komt neer op zo’n 4,5 miljoen per jaar. Het bedrijf Wegener, uitgever van onder meer zeven regionale kranten in Nederland, maakte in 2010 63 miljoen euro winst. Onder het contract met De Pers valt niet uit te komen. Eigenaar van de krant Marcel Boekhoorn heeft geen reden deze te beëindigen. “Er is maar één winnaar in deze overeenkomst, en dat is Boekhoorn”, aldus een woordvoerder van Wegener.

Wegener kocht de exploitatierechten van advertentieplaatsen in De Pers begin 2009, toen de uitgever net afscheid nam van Algemeen Dagblad. “Ze verloren daarmee hun klandizie in de Randstad en wilden deze met De Pers weer terugkrijgen”, vertelt Ben Rogmans, directeur van De Pers. “Achteraf zie ik ook geen andere manier waarop Wegener klandizie in de Randstad had kunnen krijgen. Als ze zelf een krant waren begonnen, had ze dat nog veel meer geld gekost.”

“Dat De Pers verliesgevend is, was al bekend”, aldus Paul Disco, docent Media, Informatie en Communicatie van de Hogeschool van Amsterdam. Hij was de afgelopen jaren directeur van De Groene Amsterdammer ^[21]en dagbladmanager van de Volkskrant en PCM Uitgevers. “Als gratis krant heeft alleen het wereldwijde Metro in Nederland succes. Van Spits hebben ze bij De Telegraaf ook niet uitgebreid kroketten kunnen serveren.” Het vierde gratis dagblad van Nederland, Dag, ging al na anderhalf jaar ten onder.

Verkeerde gok

Toch begrijpt Disco wel dat Wegener dacht een goede deal te sluiten. “De Pers is een prachtig gemaakte krant en samen met Wegener hadden ze een landelijke dekking.” Het langdurige contract met De Pers was volgens Disco een gok, die bij een succesvolle De Pers slim was geweest.

Maar de adverteerders laten op zich wachten, zoals bij meer kranten. “De Volkskrant kreeg je eerst niet eens door de brievenbus vanwege alle advertenties. Maar tegenwoordig maken adverteerders meer gebruik van digitale kanalen”, aldus Disco.

Volgens Disco heeft Wegener nu een groot probleem. “Ik denk dat de aandeelhouders zich wel even achter de oren krabben. Het zou me niet verbazen als Wegener in stukken wordt verkocht.” Op de mediawebsite Villamedia ^[22]gaan zelfs geruchten dat Boekhoorn dan zou aankloppen. In ruil voor beëindiging van het contract zou hij relatief goedkoop winstgevende aandelen van Wegener in handen kunnen krijgen.

Geruchten uit onbegrip

De woordvoerder van Wegener verwacht dat niet. “Er is niets dat erop wijst dat aandeelhouders onderdelen van Wegener willen verkopen.” Een projectgroep van Wegener kijkt nu naar de mogelijkheden om het verlies van De Pers te beperken. “In het contract staat dat wij ons mogen bemoeien met bijvoorbeeld hoe de krant wordt uitgegeven en welke onderwerpen erin staan”, aldus de woordvoerder. Concrete plannen zijn er echter nog niet.

Directeur Ben Rogmans denkt dat de geruchten over de verkoop van Wegener voortkomen uit onbegrip. “Het lijkt nu alsof Wegener in 2010 48 miljoen euro verlies leed aan De Pers. Maar het gaat om een geschat bedrag, verspreid over elf jaar.” Volgens Rogmans draaien de verliezen nog wel bij. “En zelfs 4,5 miljoen verlies per jaar kan Wegener met 63 miljoen jaarlijkse winst gemakkelijk dragen.”

Rogmans hoopt met de nieuwe tabletversie van de krant op internet genoeg publiek te trekken om de papieren oplage te kunnen verlagen. Bovendien zijn de oorspronkelijke plannen van Wegener met De Pers nog niet allemaal uitgevoerd. “Pas vanaf dit jaar kunnen landelijke adverteerders bijvoorbeeld advertentiepakketten kopen in alle kranten van Wegener, inclusief De Pers. Dat levert tot nu toe hele goede resultaten op.”

^[2]

Oiltanking Amsterdam. Het grijze vierkante gebouw links is buurbedrijf Fetim. Foto: Google maps

Amsterdam, 2 feb – Er is een te groot risico dat mensen overlijden als er iets misgaat bij Oiltanking BV, een benzineopslagbedrijf in het Amsterdamse stadsdeel Westpoort. Dit is al sinds 2008 bekend, maar er zijn nog geen maatregelen genomen.

Dit blijkt uit de milieuvergunningen van Oiltanking. Het bedrijf ligt zo dicht tegen buurbedrijf Fetim aan, dat een ontploffing of grote brand bij Oiltanking ook voor de 225 Fetimwerknemers die daar dagelijks aanwezig zijn, te gevaarlijk is. Wettelijk mag de kans op een dode bij houtbedrijf Fetim door een ongeluk bij Oiltanking niet groter zijn dan één dode per miljoen jaar. Die norm wordt echter overschreden.

Oiltanking valt onder het Besluit Risico’s Zware Ongevallen (BRZO), dat over de veiligheid van de gevaarlijkste bedrijven van Nederland gaat. Ook het begin januari afgebrande Chemie-Pack in Moerdijk valt in deze categorie.

Toen in 2008 duidelijk werd dat de Fetimwerknemers een te groot risico lopen, kregen Oiltanking en de provincie Noord-Holland, die over de milieuvergunning gaat, tot 31 december 2012 om dit probleem op te lossen. De provincie laat per mail weten dat in 2009 een plan is opgesteld om het risico weg te nemen, maar dat er in de praktijk nog niets is ondernomen. Dirk Huizinga, verantwoordelijk voor de veiligheid bij Oiltanking, beaamt dat. “Momenteel loopt er nog niks. Maar in 2012, 2013 treedt dat plan in werking.”

Huizinga vindt niet dat het oplossen langzaam gaat. “Ik denk dat het reëel is. Dit risico inperken kost namelijk veel geld. Ik begrijp het gevoel van onveiligheid wel, maar dat betekent niet dat het echt onveilig is.” Dat de werknemers van Fetim een te hoog risico lopen komt namelijk niet doordat er in de praktijk iets is veranderd, maar doordat dat risico sinds 2008 op een nieuwe manier wordt berekend, legt Huizinga uit.

Het dichtsbijzijnde woongebied is Geuzenveld/Slotermeer. Dat ligt op ongeveer anderhalve kilometer van Oiltanking. Kaart: Google maps

André Kieft, hoofd van de facilitaire dienst bij Fetim, is niet bekend met het hoge risico dat het personeel van dit bedrijf loopt. “Natuurlijk weten we dat bedrijven om ons heen gevaarlijk zijn. Dat het mis kan gaan speelt ook wel eens door je hoofd. Maar van overschreden normen bij Oiltanking weet ik niets.”

Volgens Huizinga gaat er “drie tot vijf keer per jaar” iets dusdanig mis bij Oiltanking dat het bedrijf dat bij de provincie moet melden. Het gaat dan om “kleinere incidenten, zoals lekkages of persoonlijke ongelukken”. De NOS meldde gisteren dat het bedrijf de afgelopen jaren 27 keer gewaarschuwd is door de provincie. Tweemaal kreeg het een boete, bijvoorbeeld omdat de gasflessen niet veilig waren opgeborgen. Huizinga: “Zou hier een brand kunnen gebeuren? Ja. Zoals in Moerdijk? Dat weet ik niet.”

Lees ook: Chemische bedrijven: Hoe veilig is Amsterdam? ^[23]

Amsterdam, 2 feb- Al Jazeera komt de komende anderhalf jaar niet op de Amsterdamse kabel. Dat zeiden de Amsterdamse Programma Raad en kabelmaatschappij UPC vandaag tegen NAP nieuws.

Zij reageren hiermee op de oproep van GroenLinks ^[24]om Al Jazeera ^[25] standaard op televisie te laten zien. Naar aanleiding van de onrusten in Kairo hield mediawoordvoerder van GroenLinks Evelien van Roemburg gisteren op AT5 ^[26] een pleidooi voor de Arabische zender: “We willen een divers nieuwsaanbod in Amsterdam. Al Jazeera hoort daar natuurlijk bij.”

Te weinig animo

UPC haalde Al Jazeera vorige jaar uit de lucht omdat er  volgens UPC te weinig animo voor was. Wel is Al Jazeera nu tijdelijk te volgen op het digitale kanaal van UPC nadat er op Twitter massaal om gevraagd werd. “Dat zal een paar weken duren, afhankelijk van de ontwikkeling in Egypte”, zegt Ronald Sutmuller van UPC.  “Maar op de analoge kabel kunnen we het er niet zomaar opzetten.” Bovendien heeft de Amsterdamse Programma Raad ^[27](APR) net het bindend advies uitgebracht voor de indeling in 2011 en 2012. “Daar is Al Jazeera niet in meegenomen.”

‘Niet inspelen op actuele gebeurtenissen’

Jedidjah Julia Noomen, voorzitter van de APR,  had nog niet gehoord over de oproep van GroenLinks en is verbaasd: “Het advies van de APR kan niet inspelen op actuele gebeurtenissen zoals nu in Egypte. Misschien zijn er volgend jaar wel opstanden in China en willen politieke partijen een Chinese zender.” Ze vindt het goed dat GroenLinks voor diversiteit pleit, maar volgens haar begrijpt de partij niet dat de situatie op de kabel ‘heel complex’ is. “De kabel is in handen van UPC. Er zijn maar zes zenders welke UPC op ons advies verplicht moet overnemen.”  Bij het samenstellen van het advies is Al Jazeera dit jaar wel weer besproken. Maar volgens Noomen hoort Al Jazeera voor de Amsterdamse burger niet bij de belangrijkste zes.  “Laat GroenLinks eerst maar hard maken dat dat wel het geval is”.

‘Italiaanse toestanden’

Andere partijen uit de Amsterdamse gemeenteraad steunen de oproep van GroenLinks overigens niet. Marja Ruigrok(VVD): “Persoonlijk zou ik Arte ^[28] wel terug willen op de kabel. Maar ik vind dat wij daar helemaal niet over gaan.” Ook Marjolein Moorman (PvdA) benadrukt het belang van de afstand  tussen politiek en media. “Anders krijg je Italiaanse toestanden.” Jan Paternotte (D66) vindt dat er eerst marktonderzoek gedaan moet worden. “Ik vermoed dat meer Amsterdammers CNN willen dan Al Jazeera, maar ik ben benieuwd.”  Daniel Bulthuis (GroenLinks) laat weten verder geen stappen te ondernemen: “We wilden met onze oproep alleen maar het debat openen bij UPC en de APR.”

^[2]